C-213/19

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2022-03-08

cjeuprawo_ue_ogolneochrona interesów finansowych UEWysokatrybunal

zasoby własnecłaVAToszustwaochrona finansowakontrola celnazaniżenie wartościZjednoczone Królestwo

Podsumowanie

Trybunał stwierdził, że Zjednoczone Królestwo naruszyło prawo UE, nie wdrażając skutecznych środków kontroli celnej w celu zwalczania oszustw związanych z zaniżaniem wartości przywożonych towarów, co doprowadziło do strat w zasobach własnych Unii.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, zarzucając mu uchybienie zobowiązaniom w zakresie ochrony interesów finansowych Unii i zwalczania nadużyć finansowych, a także zobowiązaniom wynikającym z przepisów prawa celnego. Zarzuty dotyczyły niewdrożenia skutecznych środków kontroli celnej w celu zwalczania oszustw związanych z zaniżaniem wartości przywożonych wyrobów włókienniczych i obuwia z Chin. Trybunał stwierdził, że Zjednoczone Królestwo naruszyło prawo UE, nie stosując odpowiednich środków kontroli celnej, co doprowadziło do strat w zasobach własnych Unii.

Skarga Komisji Europejskiej przeciwko Zjednoczonemu Królestwu dotyczyła zarzutu uchybienia zobowiązaniom w zakresie ochrony interesów finansowych Unii i zwalczania nadużyć finansowych, a także zobowiązaniom wynikającym z przepisów prawa celnego. Komisja zarzuciła Zjednoczonemu Królestwu, że w okresie od listopada 2011 r. do października 2017 r. nie wdrożyło skutecznych środków kontroli celnej w celu zwalczania oszustw związanych z systematycznym zaniżaniem wartości przywożonych wyrobów włókienniczych i obuwia pochodzących z Chin. Trybunał stwierdził, że Zjednoczone Królestwo naruszyło art. 325 ust. 1 TFUE, nie zapewniając skutecznego i pełnego poboru należności celnych, co stanowiło naruszenie interesów finansowych Unii. Trybunał uznał również, że Zjednoczone Królestwo naruszyło przepisy celne UE, w tym art. 13 wspólnotowego kodeksu celnego i art. 46 unijnego kodeksu celnego, nie przeprowadzając kontroli celnych opartych na analizie ryzyka przed odprawą celną towarów o potencjalnie zaniżonej wartości. Ponadto, naruszono art. 248 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego i art. 244 rozporządzenia wykonawczego, nie żądając systematycznie zabezpieczeń dla takich przywozów. Trybunał oddalił zarzuty dotyczące naruszenia prawa do obrony, zasad ochrony uzasadnionych oczekiwań, pewności prawa, estoppel i lojalnej współpracy, a także zarzut braku właściwości Trybunału.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (9)

Odpowiedź sądu

Tak, Zjednoczone Królestwo naruszyło art. 325 ust. 1 TFUE, ponieważ jego system kontroli celnej, ograniczony do środków stosowanych po odprawie celnej, był nieskuteczny w zwalczaniu nadużyć finansowych w postaci zaniżania wartości, które charakteryzowały się mobilnością, reaktywnością na kontrole i popełnianiem przez przedsiębiorstwa 'feniksy', co czyniło retrospektywne odzyskanie należności niemożliwym.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że art. 325 ust. 1 TFUE nakłada na państwa członkowskie obowiązek rezultatu w zakresie zwalczania nadużyć finansowych. Ze względu na specyfikę oszustw związanych z zaniżaniem wartości, które były popełniane przez firmy-widma i charakteryzowały się mobilnością, skuteczne zwalczanie wymagało kontroli celnych przed odprawą towarów, a nie tylko działań następczych. System Zjednoczonego Królestwa, oparty głównie na odzyskiwaniu należności po odprawie, był w tej sytuacji nieskuteczny i naruszał zasadę skuteczności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_uchybienie

Strona wygrywająca

Komisja Europejska

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Komisja Europejska	instytucja_ue	skarżący
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej	panstwo_czlonkowskie	pozwany
Królestwo Belgii	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Estońska	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Grecka	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Łotewska	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Portugalska	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Słowacka	panstwo_czlonkowskie	interwenient

Przepisy (29)

Główne

TFUE art. 325 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Państwa członkowskie mają obowiązek zwalczania nadużyć finansowych i innych nielegalnych działań naruszających interesy finansowe Unii za pomocą skutecznych i odstraszających środków, w tym poprzez zapewnienie pełnego i skutecznego poboru należności celnych.

Decyzja Rady 2014/335/UE, Euratom art. 2 § 1

Zasoby własne Unii obejmują cła pobierane na podstawie Wspólnej taryfy celnej.

Decyzja Rady 2014/335/UE, Euratom art. 8 § 1

Państwa członkowskie pobierają cła zgodnie z przepisami krajowymi dostosowanymi do prawa UE i udostępniają je Komisji.

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 art. 2 § 1

Należności z tytułu tradycyjnych zasobów własnych ustala się niezwłocznie po spełnieniu warunków dotyczących zapisania na rachunkach i powiadamiania dłużnika.

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 art. 6 § 1 i 3

Zasady prowadzenia rachunków zasobów własnych i zapisywania należności.

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 art. 9 § 1

Obowiązek państw członkowskich wpłacania zasobów własnych na rachunek Komisji.

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 art. 12 § 1 i 3

Odsetki od opóźnień w płatnościach zasobów własnych.

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 art. 13 § 1, 2, 3 i 4

Zasady dotyczące należności nieściągalnych i zwolnienia z obowiązku ich udostępnienia.

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 608/2014 art. 2 § 2 i 3

Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia udostępniania zasobów własnych Komisji, w tym przeprowadzają kontrole i postępowania wyjaśniające.

wspólnotowy kodeks celny art. 13 § 1, 2 i 3