C-213/18

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że w przypadku roszczeń pasażerów o odszkodowanie za odwołany lub opóźniony lot, sąd krajowy powinien badać swoją jurysdykcję odrębnie dla roszczeń wynikających z rozporządzenia UE (dot. zryczałtowanego odszkodowania) i Konwencji Montrealskiej (dot. dodatkowego odszkodowania), a Konwencja Montrealska reguluje również właściwość miejscową.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących jurysdykcji sądów krajowych w sprawach o odszkodowanie za odwołane lub opóźnione loty. Pasażerowie domagali się zarówno zryczałtowanego odszkodowania na mocy rozporządzenia UE nr 261/2004, jak i dodatkowego odszkodowania na mocy Konwencji Montrealskiej. Sąd odsyłający z Włoch pytał, czy jego jurysdykcja powinna być badana osobno dla każdego z tych roszczeń i czy Konwencja Montrealska określa również właściwość miejscową sądów. Trybunał orzekł, że jurysdykcja dla roszczeń z rozporządzenia UE powinna być badana na podstawie rozporządzenia Bruksela I bis, a dla roszczeń z Konwencji Montrealskiej na podstawie samej konwencji, która reguluje również właściwość miejscową.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale ordinario di Roma (sąd pierwszej instancji w Rzymie) dotyczył wykładni przepisów dotyczących jurysdykcji sądów krajowych w sprawach o odszkodowanie za odwołane lub opóźnione loty. Powodowie w postępowaniu głównym, pasażerowie linii easyJet, domagali się odszkodowania za odwołany lot z Rzymu do Korfu oraz za opóźniony lot powrotny. Ich roszczenia opierały się zarówno na rozporządzeniu (WE) nr 261/2004 ustanawiającym wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów, jak i na Konwencji Montrealskiej, która reguluje odpowiedzialność przewoźnika lotniczego za szkody wynikłe z opóźnienia. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy jego jurysdykcja powinna być badana odrębnie dla każdego z tych roszczeń, zgodnie z odpowiednimi przepisami (rozporządzenie Bruksela I bis dla roszczeń z rozporządzenia UE i Konwencja Montrealska dla roszczeń z niej wynikających). Dodatkowo, sąd pytał, czy art. 33 Konwencji Montrealskiej, określający miejsca, w których można wytoczyć powództwo, reguluje również właściwość miejscową sądów w ramach danego państwa. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że sąd krajowy powinien badać swoją jurysdykcję w odniesieniu do roszczeń wynikających z rozporządzenia nr 261/2004 na podstawie art. 7 pkt 1 rozporządzenia nr 1215/2012 (Bruksela I bis), a w odniesieniu do roszczeń wynikających z Konwencji Montrealskiej – na podstawie art. 33 tej konwencji. Trybunał podkreślił, że Konwencja Montrealska, zgodnie z jej celem harmonizacji i kodyfikacji zasad przewozu lotniczego, reguluje nie tylko rozdział jurysdykcji między państwami, ale również właściwość miejscową sądów w ramach każdego państwa. W związku z tym, sąd odsyłający powinien stosować przepisy rozporządzenia nr 1215/2012 dla roszczeń z rozporządzenia nr 261/2004 i przepisy Konwencji Montrealskiej dla roszczeń z niej wynikających, w tym w zakresie określenia właściwości miejscowej.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (14)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy