C-210/18
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że użytkowanie peronów pasażerskich wchodzi w zakres minimalnego pakietu dostępu do infrastruktury kolejowej, co wpływa na sposób naliczania opłat za ich wykorzystanie.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2012/34 w kontekście opłat za korzystanie z peronów pasażerskich przez przedsiębiorstwa kolejowe. WESTbahn Management GmbH kwestionowała wysokość opłat pobieranych przez ÖBB-Infrastruktur AG. Sąd odsyłający pytał, czy perony pasażerskie są częścią infrastruktury kolejowej objętej minimalnym pakietem dostępu, czy też obiektem infrastruktury usługowej. Trybunał uznał, że perony pasażerskie są elementem infrastruktury kolejowej, a ich użytkowanie wchodzi w zakres minimalnego pakietu dostępu, co oznacza, że opłaty za nie powinny być naliczane według zasad dotyczących kosztów bezpośrednio związanych z przejazdem pociągu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Schienen-Control Kommission dotyczył wykładni załącznika II do dyrektywy 2012/34/UE w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego. Spór między WESTbahn Management GmbH a ÖBB-Infrastruktur AG dotyczył zgodności z prawem opłat za użytkowanie przez WESTbahn peronów pasażerskich na stacjach kolejowych. Kluczowe pytanie brzmiało, czy perony pasażerskie stanowią element infrastruktury kolejowej objętej minimalnym pakietem dostępu (art. 13 ust. 1 dyrektywy, załącznik II pkt 1 lit. c), czy też obiekt infrastruktury usługowej (art. 13 ust. 2, załącznik II pkt 2 lit. a). Sąd odsyłający wskazał na rozbieżności interpretacyjne: literalna wykładnia przepisów sugerowała, że perony pasażerskie, jako część infrastruktury kolejowej (zgodnie z załącznikiem I), wchodzą w skład minimalnego pakietu dostępu. Z drugiej strony, wykładnia systemowa i analiza poprzednich dyrektyw (zwłaszcza dyrektywy 2001/14) mogły sugerować, że perony są raczej obiektami infrastruktury usługowej. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując brzmienie, kontekst i cele dyrektywy 2012/34, orzekł, że perony pasażerskie są elementem infrastruktury kolejowej, a ich użytkowanie wchodzi w zakres minimalnego pakietu dostępu. Podkreślono, że dodanie „użytkowania infrastruktury kolejowej” do świadczeń minimalnych w dyrektywie 2012/34 było celowym zabiegiem mającym na celu poprawę efektywności i konkurencji na rynku kolejowym. Trybunał odrzucił wniosek o ograniczenie skutków wyroku w czasie, uznając brak wystarczających dowodów na istnienie wyjątkowych okoliczności uzasadniających takie ograniczenie. Rozstrzygnięcie to ma istotne implikacje dla sposobu naliczania opłat za korzystanie z peronów pasażerskich, wpływając na koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa kolejowe i potencjalnie na ceny biletów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Perony pasażerskie stanowią element infrastruktury kolejowej, którego użytkowanie wchodzi w zakres minimalnego pakietu dostępu zgodnie z pkt 1 lit. c) załącznika II do dyrektywy 2012/34.
Uzasadnienie
Trybunał oparł się na brzmieniu załącznika I do dyrektywy 2012/34, który wymienia perony pasażerskie jako część infrastruktury kolejowej. Dodanie „użytkowania infrastruktury kolejowej” do minimalnego pakietu dostępu w dyrektywie 2012/34, w przeciwieństwie do poprzednich regulacji, potwierdza tę interpretację. Cel dyrektywy, jakim jest poprawa efektywności i konkurencji na rynku kolejowym, również wspiera włączenie peronów do minimalnego pakietu dostępu, ułatwiając warunki dostępu dla przedsiębiorstw kolejowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (WESTbahn Management GmbH) pośrednio, poprzez korzystną dla siebie wykładnię przepisów
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| WESTbahn Management GmbH | spolka | skarżący |
| ÖBB-Infrastruktur AG | spolka | pozwany |
| Rząd francuski | inne | interwenient |
| Rząd polski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Dyrektywa 2012/34/UE art. 3 § pkt 1-3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego
Definiuje infrastrukturę kolejową jako elementy wymienione w załączniku I.
Dyrektywa 2012/34/UE art. 13 § ust. 1, 2 i 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego
Określa obowiązek zapewnienia przez zarządców infrastruktury niedyskryminacyjnego dostępu do minimalnego pakietu usług oraz do obiektów infrastruktury usługowej.
Dyrektywa 2012/34/UE art. 31 § ust. 3 i 7
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego
Reguluje zasady pobierania opłat za minimalny pakiet dostępu (koszt bezpośrednio ponoszony jako rezultat przejazdu pociągu) oraz za dostęp do obiektów infrastruktury usługowej (koszt świadczenia powiększony o rozsądny zysk).
Dyrektywa 2012/34/UE § Załącznik I
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego
Wymienia elementy infrastruktury kolejowej, w tym perony pasażerskie.
Dyrektywa 2012/34/UE § Załącznik II, pkt 1 lit. c)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego
Definiuje minimalny pakiet dostępu, obejmujący m.in. korzystanie z infrastruktury kolejowej.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Pomocnicze
Dyrektywa 2012/34/UE § Załącznik II, pkt 2 lit. a)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/34/UE z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie utworzenia jednolitego europejskiego obszaru kolejowego
Definiuje obiekty infrastruktury usługowej, w tym stacje pasażerskie, ich budynki i inne urządzenia.
Rozporządzenie nr 2598/70 § Załącznik I.A
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2598/70 z dnia 18 grudnia 1970 r.
Wcześniej definiowało infrastrukturę kolejową, w tym perony pasażerskie.
Dyrektywa 91/440/EWG art. 3
Dyrektywa Rady 91/440/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych
Definiowała infrastrukturę kolejową poprzez odesłanie do rozporządzenia nr 2598/70.
Dyrektywa 2001/14/WE § Załącznik II
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/14/WE z dnia 26 lutego 2001 r.
Wcześniej nie obejmowała użytkowania infrastruktury kolejowej w minimalnym pakiecie dostępu.
Dyrektywa (UE) 2016/2370
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2370 z dnia 14 grudnia 2016 r.
Zmieniająca dyrektywę 2012/34, nie wpłynęła na załącznik II.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Perony pasażerskie są elementem infrastruktury kolejowej zgodnie z załącznikiem I do dyrektywy 2012/34. Dodanie „użytkowania infrastruktury kolejowej” do minimalnego pakietu dostępu w dyrektywie 2012/34 stanowi zmianę legislacyjną mającą na celu ułatwienie dostępu i zwiększenie konkurencji. Wykładnia zgodna z celami dyrektywy, tj. poprawa efektywności i konkurencji na rynku kolejowym.
Odrzucone argumenty
Perony pasażerskie powinny być traktowane jako obiekty infrastruktury usługowej, a nie część infrastruktury kolejowej objętej minimalnym pakietem dostępu. Argumentacja oparta na wykładni systemowej i analizie poprzednich dyrektyw (zwłaszcza dyrektywy 2001/14), która mogła sugerować inne podejście. Wniosek o ograniczenie skutków wyroku w czasie ze względu na potencjalne poważne konsekwencje gospodarcze i niepewność prawną.
Godne uwagi sformułowania
„perony pasażerskie” stanowią część infrastruktury kolejowej, siłą rzeczy wynika z tego, że korzystanie z nich jest zgodnie z pkt 1 lit. c) załącznika II do tej dyrektywy „korzystani[em] z infrastruktury kolejowej” „prawodawca Unii w pkt 1 załącznika II do dyrektywy 2012/34 dodał „użytkowanie infrastruktury kolejowej” do świadczeń minimalnych, należy uznać, że korzystanie z peronów należy aktualnie do tych świadczeń” „rozszerzenie przez dyrektywę 2012/34 minimalnego pakietu dostępu celem włączenia do niego użytkowania infrastruktury kolejowej nie było przedmiotem szczególnego uzasadnienia w motywach tej dyrektywy”
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes
J. Malenovský
sędzia
L.S. Rossi
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dyrektywy 2012/34 dotyczących definicji infrastruktury kolejowej, minimalnego pakietu dostępu i zasad naliczania opłat za korzystanie z peronów pasażerskich."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego zakresu dyrektywy 2012/34 i jej załączników; zastosowanie może być ograniczone do państw członkowskich stosujących tę dyrektywę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu liberalizacji rynku kolejowego w UE i ma bezpośrednie przełożenie na koszty ponoszone przez przewoźników, co jest istotne dla branży i prawników specjalizujących się w transporcie.
“Czy perony kolejowe to już infrastruktura publiczna? TSUE rozstrzyga spór o opłaty za dostęp.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI