C-207/15 P

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2016-06-22
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokatrybunal
znak towarowy Unii Europejskiejprzedłużenie rejestracjiEUIPOklasyfikacja nicejskapewność prawaterminyopłaty

Podsumowanie

Trybunał uchylił wyrok Sądu, uznając, że złożenie wniosku o częściowe przedłużenie rejestracji znaku towarowego Unii nie wyklucza możliwości złożenia kolejnego wniosku w dodatkowym terminie, co jest zgodne z zasadą pewności prawa.

Sprawa dotyczyła odwołania od decyzji EUIPO w sprawie przedłużenia rejestracji unijnego znaku towarowego CVTC. Nissan Jidosha KK złożył wniosek o przedłużenie rejestracji dla części towarów (klasy 7 i 12), co zostało odnotowane, a dla klasy 9 znak wygasł. Nissan następnie próbował uzyskać przedłużenie dla klasy 9, ale EUIPO uznało to za zrzeczenie się praw. Sąd początkowo przyznał rację Nissanowi co do błędnego zrównania częściowego przedłużenia ze zrzeczeniem, ale oddalił skargę, uznając, że art. 47 rozporządzenia nr 207/2009 nie pozwala na złożenie wniosku w dodatkowym terminie, jeśli złożono już wniosek w terminie podstawowym. Trybunał uchylił wyrok Sądu, stwierdzając, że art. 47 ust. 3 nie stoi na przeszkodzie składaniu kolejnych wniosków o przedłużenie w dodatkowym terminie, a zasada pewności prawa nie jest naruszona.

Sprawa C-207/15 P dotyczyła odwołania wniesionego przez Nissan Jidosha KK od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który oddalił jego skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Pierwszej Izby Odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). Sporna decyzja dotyczyła wniosku o przedłużenie rejestracji graficznego unijnego znaku towarowego CVTC. Nissan pierwotnie zarejestrował znak dla towarów z klas 7, 9 i 12. W terminie na przedłużenie rejestracji, Nissan złożył wniosek tylko dla klas 7 i 12, co skutkowało wykreśleniem klasy 9 z rejestru. Następnie Nissan próbował uzyskać przedłużenie dla klasy 9, ale EUIPO uznało to za zrzeczenie się praw do znaku w odniesieniu do tych towarów, powołując się na zasadę pewności prawa. Sąd Unii Europejskiej uznał, że EUIPO błędnie zrównało częściowe przedłużenie z zrzeczeniem się, ale mimo to oddalił skargę, interpretując art. 47 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 jako wykluczający możliwość złożenia wniosku o przedłużenie w dodatkowym terminie, jeśli wcześniej złożono wniosek w terminie podstawowym. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując odwołanie, uchylił wyrok Sądu. Stwierdził, że wykładnia art. 47 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 dokonana przez Sąd, oparta na francuskiej wersji językowej i zwrocie "à défaut", była błędna. Analiza innych wersji językowych wykazała, że przepis ten nie wyklucza możliwości złożenia wniosku o przedłużenie w dodatkowym terminie, nawet jeśli wcześniej złożono wniosek dotyczący części towarów. Trybunał podkreślił, że celem rozporządzenia jest ułatwienie właścicielom zachowania ich praw wyłącznych, a zasada pewności prawa nie jest naruszona przez możliwość składania kolejnych wniosków o przedłużenie, pod warunkiem uiszczenia dodatkowej opłaty. W konsekwencji Trybunał stwierdził nieważność spornej decyzji EUIPO i obciążył EUIPO kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 47 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 nie stoi na przeszkodzie złożeniu wniosku o przedłużenie rejestracji w dodatkowym terminie, nawet jeśli wcześniej złożono wniosek dotyczący innych klas towarów w terminie podstawowym.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że wykładnia Sądu oparta na francuskiej wersji językowej była błędna. Analiza innych wersji językowych oraz cel rozporządzenia wskazują, że kluczowym warunkiem złożenia wniosku w dodatkowym terminie jest jedynie uiszczenie dodatkowej opłaty, a nie brak wcześniejszego wniosku. Zasada pewności prawa nie jest naruszona.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uwzgledniono_odwolanie

Strona wygrywająca

wnoszący_odwołanie

Strony

NazwaTypRola
Nissan Jidosha KKspolkawnoszący_odwołanie
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uepozwany w pierwszej instancji

Przepisy (5)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 47 § 3

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Możliwość złożenia wniosku o przedłużenie rejestracji znaku towarowego Unii w dodatkowym terminie jest uzależniona jedynie od uiszczenia dodatkowej opłaty, a nie od braku wcześniejszego wniosku.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 47 § 4

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Jeśli wniosek o przedłużenie dotyczy tylko części towarów, rejestracja jest przedłużana tylko dla tych towarów.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 47 § 5

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Przedłużenie staje się skuteczne następnego dnia po wygaśnięciu dotychczasowej rejestracji i jest wpisywane do rejestru.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 50

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Zrzeczenie się znaku towarowego może dotyczyć części towarów lub usług i staje się skuteczne z chwilą wpisu do rejestru.

Rozporządzenie nr 2868/95 art. 30 § 5

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2868/95 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego

W przypadku niezłożenia wniosku lub nieuiszczenia opłat w terminie, Urząd ustala, że rejestracja wygasła.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 47 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 dopuszcza złożenie wniosku o przedłużenie rejestracji w dodatkowym terminie, nawet jeśli wcześniej złożono wniosek dotyczący części towarów w terminie podstawowym. Zasada pewności prawa nie stoi na przeszkodzie możliwości składania kolejnych wniosków o przedłużenie rejestracji w dodatkowym terminie. Cel rozporządzenia nr 207/2009 to ułatwienie właścicielom zachowania praw wyłącznych.

Odrzucone argumenty

Interpretacja Sądu, że art. 47 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 wyklucza możliwość składania kolejnych wniosków o przedłużenie rejestracji w dodatkowym terminie, jeśli wcześniej złożono wniosek w terminie podstawowym.

Godne uwagi sformułowania

zasada pewności prawa częściowe przedłużenie rejestracji dodatkowy termin dodatkowa opłata skutki erga omnes

Skład orzekający

M. Campos Sánchez-Bordona

rzecznik generalny

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedłużania rejestracji znaków towarowych Unii Europejskiej, w szczególności art. 47 rozporządzenia nr 207/2009, oraz zasady pewności prawa w kontekście postępowań administracyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury przedłużania rejestracji znaków towarowych Unii Europejskiej i może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych systemów prawnych lub rodzajów praw własności intelektualnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony praw własności intelektualnej, jakim jest przedłużanie rejestracji znaków towarowych, a także interpretacji przepisów UE i zasady pewności prawa. Jest to interesujące dla prawników specjalizujących się w IP.

Czy można odzyskać wygasły znak towarowy? Trybunał wyjaśnia zasady przedłużania rejestracji.

Sektor

wlasnosc_intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI