C-205/05

Trybunał orzekł, że przy ustalaniu wysokości świadczenia dla pracowników narażonych na azbest, uwzględnienie wynagrodzenia z pracy za granicą powinno być dokonane w sposób aktualizujący je do poziomu, jaki pracownik osiągnąłby kontynuując pracę w kraju przyznającym świadczenie.

Sprawa dotyczyła pracownika, który po przepracowaniu we Francji i narażeniu na azbest, podjął pracę w Belgii, mieszkając nadal we Francji. Po rozpoznaniu choroby zawodowej, francuska kasa chorych przyznała mu świadczenie ACAATA, obliczone na podstawie wynagrodzeń z Francji, nie uwzględniając wyższych zarobków z Belgii. Pracownik zakwestionował tę decyzję, twierdząc, że narusza ona zasady swobodnego przepływu pracowników i koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Trybunał orzekł, że choć przepisy wspólnotowe pozwalają na uwzględnienie wynagrodzenia z kraju przyznającego świadczenie, to musi ono zostać zaktualizowane i zrewaloryzowane, aby odzwierciedlało potencjalne zarobki pracownika, gdyby kontynuował pracę we Francji.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów wspólnotowych dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności rozporządzenia nr 1408/71, w kontekście ustalania wysokości świadczenia dla pracowników narażonych na azbest (ACAATA). Sprawa dotyczyła Fabiena Nemeca, francuskiego obywatela, który po pracy we Francji, gdzie był narażony na azbest, podjął zatrudnienie w Belgii, nadal mieszkając we Francji. Po zdiagnozowaniu choroby zawodowej, francuska kasa chorych przyznała mu świadczenie ACAATA, obliczone na podstawie wynagrodzeń z ostatnich dwunastu miesięcy pracy we Francji. Nemec zakwestionował tę decyzję, argumentując, że nie uwzględniono wyższych zarobków z Belgii, co stanowiło naruszenie zasad swobodnego przepływu pracowników i koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał wniosek za dopuszczalny, mimo zastrzeżeń rządu francuskiego co do jego precyzji. Następnie, analizując sprawę w świetle rozporządzenia nr 1408/71 (ponieważ nowsze rozporządzenie nr 883/2004 nie weszło jeszcze w życie), Trybunał stwierdził, że świadczenie ACAATA jest świadczeniem z zabezpieczenia społecznego w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. e) tego rozporządzenia. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie wysokości świadczenia. Trybunał, odwołując się do celu art. 42 WE, jakim jest ułatwienie swobodnego przepływu pracowników, orzekł, że choć art. 58 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71 pozwala na uwzględnienie wynagrodzenia z kraju przyznającego świadczenie, to wysokość tego świadczenia musi zostać zaktualizowana i zrewaloryzowana. Oznacza to, że powinno ono odzwierciedlać wynagrodzenie, jakie zainteresowany racjonalnie mógłby pobierać, biorąc pod uwagę przebieg jego kariery zawodowej, gdyby kontynuował działalność w państwie członkowskim, na którego terytorium znajduje się instytucja właściwa. W praktyce oznaczało to, że francuska kasa chorych powinna była uwzględnić belgijskie zarobki, ale zaktualizowane do poziomu, jaki Nemec osiągnąłby, pracując nadal we Francji.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (13)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy