C-203/24
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przy ustalaniu, czy pracownik wykonuje znaczną część pracy w państwie zamieszkania (powyżej 25% czasu pracy lub wynagrodzenia), nie można uwzględniać innych okoliczności niż czas pracy i wynagrodzenie.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności określenia, gdzie podlega ubezpieczeniu pracownik migrujący. Sąd najwyższy Niderlandów zapytał TSUE, czy przy ocenie, czy pracownik wykonuje "znaczną część pracy" w państwie zamieszkania (powyżej 25% czasu pracy/wynagrodzenia), można brać pod uwagę inne czynniki niż czas pracy i wynagrodzenie. TSUE orzekł, że nie, podkreślając, że próg 25% czasu pracy lub wynagrodzenia jest decydujący i nie można go kompensować innymi okolicznościami.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i art. 14 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 987/2009 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Sprawa dotyczyła pracownika KN, który zamieszkiwał w Niderlandach, ale pracował na statku zarejestrowanym w Niderlandach, pływającym w różnych państwach członkowskich. W spornym okresie około 22% jego czasu pracy miało miejsce w Niderlandach. Sąd najwyższy Niderlandów pytał, jakie okoliczności są właściwe do oceny, czy pracownik wykonuje "znaczną część pracy" w państwie zamieszkania, zwłaszcza gdy czas pracy jest poniżej 25%. TSUE, analizując przepisy, stwierdził, że próg 25% czasu pracy lub wynagrodzenia jest kluczowy i nie można go uzupełniać innymi kryteriami, takimi jak miejsce rejestracji statku, siedziba armatora czy miejsce zamieszkania pracownika. Orzeczenie podkreśla, że ocena powinna opierać się wyłącznie na czasie pracy lub wynagrodzeniu w danym państwie członkowskim. Dodatkowo, TSUE wyjaśnił, że okres oceny powinien obejmować kolejne 12 miesięcy kalendarzowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Do oceny, czy pracownik wykonuje znaczną część pracy w państwie zamieszkania, należy uwzględnić wyłącznie czas pracy lub wynagrodzenie w tym państwie. Próg 25% czasu pracy lub wynagrodzenia jest decydujący i nie można go kompensować innymi okolicznościami.
Uzasadnienie
TSUE stwierdził, że art. 14 ust. 8 rozporządzenia nr 987/2009, wbrew sugestiom niektórych wersji językowych, nie dopuszcza uwzględniania innych kryteriów niż czas pracy lub wynagrodzenie. Próg 25% jest kluczowy i jego niespełnienie oznacza, że praca nie jest uznawana za "znaczną część". Inne okoliczności, takie jak miejsce rejestracji statku czy siedziba pracodawcy, nie mają znaczenia dla tej oceny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| KN | osoba_fizyczna | skarżący |
| Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbank | organ_krajowy | pozwany |
| rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd Księstwa Liechtensteinu | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Rozporządzenie nr 883/2004 art. 13 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Osoba normalnie wykonująca pracę najemną w dwóch lub więcej państwach członkowskich podlega ustawodawstwu państwa zamieszkania, jeżeli wykonuje tam znaczną część pracy, lub ustawodawstwu państwa siedziby pracodawcy, jeżeli nie wykonuje tam znacznej części pracy.
Rozporządzenie nr 987/2009 art. 14 § 8
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009
Definiuje "znaczną część pracy" jako znaczną pod względem ilościowym. Wskazuje na czas pracy lub wynagrodzenie jako kryteria orientacyjne. Próg poniżej 25% oznacza, że praca nie jest "znaczna".
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 883/2004 art. 11 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Osoby podlegające rozporządzeniu podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego.
Rozporządzenie nr 987/2009 art. 14 § 10
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009
Określa, że instytucje powinny uwzględnić sytuację, jaka prawdopodobnie będzie miała miejsce podczas kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych.
Rozporządzenie nr 987/2009 art. 16 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009
Osoba wykonująca pracę w dwóch lub więcej państwach członkowskich informuje o tym instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa zamieszkania.
Rozporządzenie nr 987/2009 art. 16 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009
Wyznaczona instytucja państwa zamieszkania niezwłocznie ustala tymczasowo mające zastosowanie ustawodawstwo.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 14 ust. 8 rozporządzenia nr 987/2009 należy interpretować ściśle, opierając się na kryteriach czasu pracy i wynagrodzenia, bez uwzględniania innych okoliczności. Próg 25% czasu pracy lub wynagrodzenia jest decydujący i nie może być kompensowany innymi czynnikami. Ocena okresu powinna dotyczyć kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych.
Odrzucone argumenty
Możliwość uwzględnienia innych okoliczności (np. miejsce rejestracji statku, siedziba pracodawcy) przy ocenie "znacznej części pracy", nawet jeśli czas pracy jest poniżej 25%. Interpretacja oparta na niderlandzkiej wersji językowej art. 14 ust. 8 rozporządzenia nr 987/2009, która zawierała słowo "mede" (również).
Godne uwagi sformułowania
nie należy brać pod uwagę innych okoliczności lub kryteriów spełnienie tych kryteriów w proporcji mniejszej niż 25% wskazuje, że znaczna część pracy nie jest wykonywana w danym państwie członkowskim sytuację, jaka prawdopodobnie może mieć miejsce podczas kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych
Skład orzekający
A. Kumin
prezes izby
F. Biltgen
sprawozdawca
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwego ustawodawstwa zabezpieczenia społecznego dla pracowników wykonujących pracę w więcej niż jednym państwie członkowskim, zwłaszcza w kontekście interpretacji pojęcia \"znaczna część pracy\" i kryteriów oceny."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracowników migrujących i koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w UE. Interpretacja jest ścisła i wyklucza inne czynniki niż czas pracy i wynagrodzenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa jest istotna dla pracowników migrujących i pracodawców działających transgranicznie, wyjaśniając kluczowe zasady koordynacji zabezpieczenia społecznego. Wykładnia TSUE ma praktyczne konsekwencje dla ustalania podlegania ubezpieczeniom.
“Pracujesz w kilku krajach UE? TSUE wyjaśnia, gdzie płacisz składki na ubezpieczenie!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI