C-199/18, C-200/18 i C-343/18

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że państwa członkowskie mają obowiązek pobierania opłat za kontrole urzędowe od przedsiębiorców rolnych prowadzących ubój i rozbiór mięsa, nawet pomocniczo, oraz że nie mogą stosować stawek niższych od minimalnych określonych w prawie UE.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 27 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 w sprawie finansowania urzędowych kontroli pasz i żywności. Włoski sąd pytał, czy państwa członkowskie mogą zwalniać z opłat przedsiębiorców rolnych prowadzących ubój i rozbiór mięsa jako działalność pomocniczą, oraz czy mogą stosować stawki niższe od minimalnych. Trybunał orzekł, że opłaty te są obowiązkowe dla wszystkich podmiotów objętych kontrolą, niezależnie od pomocniczego charakteru działalności, i że nie można stosować stawek niższych od minimalnych, z wyjątkiem ściśle określonych sytuacji.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni art. 27 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 w sprawie kontroli urzędowych pasz i żywności. Sprawy dotyczyły sporów między włoskimi przedsiębiorstwami rolnymi a regionem Emilia-Romania w przedmiocie opłat za urzędowe kontrole weterynaryjne. Włoski sąd odsyłający pytał, czy art. 27 rozporządzenia nr 882/2004 nakłada obowiązek uiszczania opłat na wszystkich przedsiębiorców rolnych, nawet jeśli prowadzą oni działalność polegającą na uboju i rozbiorze mięsa w sposób pomocniczy i powiązany z prowadzeniem hodowli zwierząt. Ponadto sąd pytał, czy państwo może wyłączyć z obowiązku uiszczania należności sanitarne niektóre kategorie przedsiębiorców lub zastosować opłaty niższe niż minimalne stawki przewidziane w rozporządzeniu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 27 rozporządzenia nr 882/2004 należy interpretować w ten sposób, że państwa członkowskie mają obowiązek nałożenia opłat w zakresie kontroli urzędowej również na podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze i działające na rynku pasz, które prowadzą działalność w zakresie uboju i rozbioru mięsa w sposób pomocniczy w stosunku do swej głównej działalności w zakresie hodowli. Trybunał podkreślił, że definicje podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze lub działającego na rynku pasz obejmują każdą osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za spełnienie wymogów prawa żywnościowego, niezależnie od pomocniczego charakteru działalności. W odniesieniu do drugiego pytania, Trybunał stwierdził, że art. 27 rozporządzenia nr 882/2004 nie upoważnia państwa członkowskiego do stosowania stawek opłat niższych od minimalnych stawek przewidzianych w prawie Unii, z wyjątkiem ściśle określonych sytuacji opisanych w art. 27 ust. 6, które nie miały zastosowania w rozpatrywanej sprawie. Rozstrzygnięcie o kosztach pozostawiono sądowi odsyłającemu.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (7)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy