C-195/20 PPU

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2020-09-24
cjeuwspolpraca_sadowaeuropejski nakaz aresztowaniaWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniazasada szczególnościwspółpraca sądowawydawanie osóbprawo karneTSUEpostępowanie prejudycjalne

Podsumowanie

Zasada szczególności nie stoi na przeszkodzie ściganiu za inne przestępstwa, jeśli osoba dobrowolnie opuściła terytorium państwa członkowskiego i została ponownie przekazana na podstawie nowego nakazu, a organ wykonujący zgodził się na rozszerzenie ścigania.

Sprawa dotyczy wykładni zasady szczególności w kontekście europejskiego nakazu aresztowania. XC został przekazany z Portugalii do Niemiec za jedno przestępstwo, a następnie, po opuszczeniu Niemiec i ponownym przekazaniu z Włoch, ścigany był również za inne przestępstwa popełnione przed pierwszym przekazaniem. Sąd badał, czy ponowne przekazanie i zgoda organu wykonującego na rozszerzenie ścigania pozwala na obejście zasady szczególności.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 27 ust. 2 i 3 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa dotyczyła XC, który został skazany w Niemczech za handel środkami odurzającymi, a następnie przekazany z Portugalii do Niemiec za inne przestępstwo. Po zwolnieniu i opuszczeniu Niemiec, XC został ponownie przekazany z Włoch do Niemiec na podstawie nowego nakazu aresztowania, a włoski organ wykonujący zgodził się na ściganie go za dodatkowe przestępstwa popełnione w Portugalii. XC kwestionował ważność postępowania w świetle zasady szczególności, twierdząc, że organy niemieckie nie miały prawa go ścigać za te dodatkowe przestępstwa bez zgody portugalskiego organu wykonującego pierwszy nakaz. Trybunał orzekł, że zasada szczególności jest ściśle związana z konkretnym przekazaniem. W sytuacji, gdy osoba dobrowolnie opuściła terytorium państwa wydającego pierwszy nakaz i została ponownie przekazana na podstawie drugiego nakazu, a organ wykonujący drugi nakaz wyraził zgodę na rozszerzenie ścigania, zasada szczególności nie stoi na przeszkodzie takiemu ściganiu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Zasada szczególności nie stoi na przeszkodzie takiemu środkowi, o ile organ sądowy wykonujący drugi nakaz aresztowania wyraził zgodę na rozszerzenie ścigania.

Uzasadnienie

Zasada szczególności jest ściśle związana z konkretnym przekazaniem wynikającym z wykonania europejskiego nakazu aresztowania. W sytuacji ponownego przekazania po dobrowolnym opuszczeniu terytorium państwa wydającego pierwszy nakaz, zasada szczególności ma zastosowanie jedynie w odniesieniu do drugiego nakazu, a zgoda organu wykonującego drugi nakaz na rozszerzenie ścigania jest wystarczająca.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
XCosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Generalbundesanwalt beim Bundesgerichtshoforgan_krajowyuczestnik postępowania
Rząd niemieckiorgan_krajowyinterwenient
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (5)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584 art. 27 § 2

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Zasada szczególności oznacza, że osoba przekazana nie może być ścigana, skazana lub pozbawiona wolności za przestępstwo popełnione przed jej przekazaniem, inne niż to, w związku z którym została przekazana, chyba że organ wykonujący nakaz wyrazi zgodę lub zachodzą inne wyjątki.

Decyzja ramowa 2002/584 art. 27 § 3

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Wylicza przypadki, w których zasada szczególności nie ma zastosowania, w tym gdy wykonujący nakaz organ sądowy wyraża zgodę na ściganie za inne przestępstwa.

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.

IRG art. 83h § 1

Ustawa o międzynarodowej pomocy prawnej w sprawach karnych (Niemcy)

Implementacja art. 27 ust. 2 decyzji ramowej 2002/584 do prawa niemieckiego.

IRG art. 83h § 2

Ustawa o międzynarodowej pomocy prawnej w sprawach karnych (Niemcy)

Implementacja art. 27 ust. 3 decyzji ramowej 2002/584 do prawa niemieckiego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zasada szczególności jest związana z konkretnym przekazaniem i nie ma zastosowania do ponownego przekazania po dobrowolnym opuszczeniu terytorium państwa wydającego pierwszy nakaz. Zgoda organu wykonującego drugi nakaz aresztowania na rozszerzenie ścigania jest wystarczająca do obejścia zasady szczególności w tym kontekście.

Odrzucone argumenty

Argumentacja XC, że organy niemieckie nie miały prawa ścigać go za dodatkowe przestępstwa bez zgody portugalskiego organu wykonującego pierwszy nakaz, ponieważ nadal korzystał z ochrony zasady szczególności.

Godne uwagi sformułowania

zasada szczególności jest nierozerwalnie związana z wykonaniem konkretnego europejskiego nakazu aresztowania podważyłby skuteczność procedury przekazywania, zagrażając tym samym celowi realizowanemu przez decyzję ramową 2002/584

Skład orzekający

M. Vilaras

prezes izby

S. Rodin

sprawozdawca

D. Šváby

sędzia

K. Jürimäe

sędzia

N. Piçarra

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady szczególności w kontekście wielokrotnych przekazań w ramach europejskiego nakazu aresztowania, zwłaszcza po dobrowolnym opuszczeniu terytorium państwa wydającego nakaz."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ponownego przekazania po dobrowolnym opuszczeniu terytorium państwa wydającego pierwszy nakaz.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych – zasady szczególności w ramach europejskiego nakazu aresztowania, która ma kluczowe znaczenie dla praw osób ściganych.

Czy można ścigać za inne przestępstwa po powrocie do kraju? TSUE wyjaśnia zasadę szczególności w ENA.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI