C-195/14

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2015-06-04
cjeuochrona_konsumentowetykietowanie żywnościWysokatrybunal
etykietowanieśrodki spożywczewprowadzanie w błądochrona konsumentówprawo żywnościowearomatyskładnikiprezentacja produktuprawo UE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że etykietowanie produktu spożywczego nie może sugerować obecności składnika, jeśli jest on nieobecny, nawet jeśli jego brak wynika z wykazu składników.

Sprawa dotyczyła herbaty owocowej "Felix malinowo-waniliowa przygoda", której opakowanie zawierało ilustracje malin i wanilii oraz opisy sugerujące te smaki, mimo że herbata nie zawierała tych składników ani aromatów z nich pochodzących. Bundesverband der Verbraucherzentralen zarzucił Teekanne wprowadzanie konsumentów w błąd. Sąd odsyłający zapytał Trybunał, czy takie etykietowanie jest dopuszczalne, jeśli brak składnika wynika z wykazu. Trybunał uznał, że etykietowanie nie może wprowadzać w błąd, nawet jeśli wykaz składników jest zgodny z prawem, a ogólny obraz produktu może sugerować coś innego.

Sprawa C-195/14 dotyczyła wykładni dyrektywy 2000/13/WE w sprawie etykietowania środków spożywczych. Bundesverband der Verbraucherzentralen (BVV) zarzucił firmie Teekanne GmbH & Co. KG wprowadzanie konsumentów w błąd poprzez opakowanie herbaty owocowej "Felix Himbeer-Vanille Abenteuer". Opakowanie zawierało ilustracje malin i kwiatów wanilii oraz opisy sugerujące te smaki, podczas gdy herbata zawierała jedynie naturalne aromaty o smaku wanilii i maliny, a nie same składniki. Wykaz składników na opakowaniu odzwierciedlał tę sytuację. Landgericht Düsseldorf początkowo przychylił się do stanowiska BVV, jednak Oberlandesgericht Düsseldorf uchylił ten wyrok, uznając, że wykaz składników jest wystarczający. Bundesgerichtshof skierował pytanie prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości UE, pytając, czy etykietowanie może wprowadzać w błąd, jeśli sugeruje obecność składnika, którego brak wynika jedynie z wykazu składników. Trybunał orzekł, że etykietowanie i prezentacja produktu nie mogą sugerować obecności składnika, jeśli faktycznie go nie ma, nawet jeśli jego brak jest widoczny w wykazie składników. Sąd krajowy musi ocenić całość elementów etykiety, biorąc pod uwagę oczekiwania przeciętnego konsumenta. Dyrektywa 2000/13 ma na celu ochronę konsumentów i zapobieganie wprowadzaniu ich w błąd.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, etykietowanie i sposób jego wykonania nie mogą sugerować obecności składnika, jeśli faktycznie go nie ma, a jego brak wynika wyłącznie z wykazu składników.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił, że głównym celem dyrektywy jest ochrona konsumentów i zapewnienie im możliwości dokonania świadomego wyboru. Nawet jeśli wykaz składników jest zgodny z prawem, inne elementy etykietowania (ilustracje, nazwy, opisy) mogą stworzyć mylne wrażenie co do obecności składnika. Sąd krajowy musi ocenić całość elementów etykiety, biorąc pod uwagę oczekiwania przeciętnego konsumenta.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (BVV)

Strony

NazwaTypRola
Bundesverband der Verbraucherzentralen und Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband e.V.organ_krajowyskarżący
Teekanne GmbH & Co. KGspolkapozwany
Rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd portugalskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Dyrektywa 2000/13/WE art. 2 § 1 lit. a) ppkt (i)

Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

Etykietowanie nie może wprowadzać nabywcy w błąd co do właściwości środka spożywczego, w tym jego składu.

Dyrektywa 2000/13/WE art. 3 § 1 pkt 2

Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

Obowiązkowe jest podanie wykazu składników.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 178/2002 art. 8

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

Prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i zapobieganie oszukańczym lub podstępnym praktykom.

Rozporządzenie nr 178/2002 art. 16

Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady

Etykietowanie, reklama i prezentacja żywności nie mogą wprowadzać konsumentów w błąd.

UWG art. 4 pkt 11

Gesetz gegen den unlauteren Wettbewerb

Nieuczciwe praktyki handlowe obejmują naruszenie przepisów mających na celu regulowanie zachowań na rynku w interesie uczestników rynku.

UWG art. 5 ust. 1 pkt 1

Gesetz gegen den unlauteren Wettbewerb

Praktyki handlowe wprowadzające w błąd są czynem nieuczciwej konkurencji, w tym podawanie nieprawdziwych informacji dotyczących podstawowych cech towaru, takich jak skład.

LFGB art. 11 ust. 1

Lebensmittel-, Bedarfsgegenstände- und Futtermittelgesetzbuch

Zakazane jest wprowadzanie do obrotu środków spożywczych opatrzonych wprowadzającą w błąd nazwą, informacją lub prezentacją, w szczególności co do ich składu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Etykietowanie nie może wprowadzać w błąd, nawet jeśli wykaz składników jest zgodny z prawem. Całość elementów etykiety (ilustracje, nazwy, opisy) musi być oceniana łącznie. Oczekiwania przeciętnego konsumenta są kluczowe przy ocenie wprowadzającego w błąd charakteru etykietowania.

Odrzucone argumenty

Wykaz składników, jeśli jest zgodny z prawem, sam w sobie wystarcza do wykluczenia ryzyka wprowadzenia konsumenta w błąd.

Godne uwagi sformułowania

Etykietowanie nie może wprowadzać nabywcy w błąd co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu... Prawdziwa i wyczerpująca informacja podana w wykazie składników jest wystarczająca do wykluczenia ryzyka wprowadzenia konsumenta w błąd. Niemniej okoliczność, że wykaz składników został umieszczony na opakowaniu produktu spornego w postępowaniu głównym, sama w sobie nie pozwala wykluczyć, iż etykietowanie tych produktów oraz sposób, w jaki zostało ono wykonane, mogą wprowadzić nabywcę w błąd...

Skład orzekający

K. Jürimäe

prezes izby

M. Safjan

sprawozdawca

A. Prechal

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wprowadzającego w błąd etykietowania środków spożywczych, zwłaszcza w kontekście stosowania aromatów i ilustracji na opakowaniach."

Ograniczenia: Dotyczy głównie interpretacji dyrektywy 2000/13/WE, która została zastąpiona nowszym rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011, jednak zasady dotyczące wprowadzania w błąd pozostają aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego produktu spożywczego i pokazuje, jak subtelne elementy opakowania mogą wprowadzać konsumentów w błąd, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem żywnościowym i ochroną konsumentów.

Czy "malinowo-waniliowa przygoda" bez malin i wanilii to oszustwo? TSUE wyjaśnia zasady etykietowania żywności.

Sektor

żywność

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI