C-195/08 PPU
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł w sprawie powrotu dziecka, że po wydaniu orzeczenia o odmowie powrotu, kolejne orzeczenie nakazujące powrót dziecka jest wykonalne bez możliwości sprzeciwu, jeśli zostało opatrzone świadectwem, nawet jeśli wcześniejsze orzeczenie było zawieszone lub zmienione.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia w sprawie powrotu dziecka, które zostało bezprawnie zatrzymane w innym państwie członkowskim. Sąd odsyłający z Litwy zapytał o możliwość nieuznania orzeczenia o powrocie dziecka wydanego w Niemczech, które zostało opatrzone świadectwem zgodnie z rozporządzeniem. Trybunał orzekł, że po wydaniu orzeczenia o odmowie powrotu, kolejne orzeczenie nakazujące powrót dziecka jest wykonalne bez możliwości sprzeciwu, jeśli zostało opatrzone świadectwem, nawet jeśli wcześniejsze orzeczenie było zawieszone lub zmienione, pod warunkiem, że dziecko faktycznie nie wróciło do państwa pochodzenia.
Sprawa C-195/08 PPU dotyczyła wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 w sprawie jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich i dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej, w kontekście powrotu dziecka bezprawnie zatrzymanego w innym państwie członkowskim. Sąd litewski zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi możliwości nieuznania orzeczenia o powrocie dziecka wydanego w państwie członkowskim pochodzenia (Niemcy), które zostało opatrzone świadectwem zgodnie z art. 42 rozporządzenia, nawet jeśli sąd państwa członkowskiego, w którym dziecko zostało zatrzymane (Litwa), wydał wcześniej orzeczenie o odmowie powrotu. Trybunał wyjaśnił, że procedura przewidziana w sekcji 4 rozdziału III rozporządzenia, dotycząca powrotu dziecka po orzeczeniu o odmowie powrotu, ma pierwszeństwo. Orzeczenie o powrocie dziecka, opatrzone świadectwem zgodnie z art. 42, jest wykonalne w innym państwie członkowskim bez potrzeby nadania klauzuli wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się uznaniu, nawet jeśli wcześniejsze orzeczenie o odmowie powrotu zostało zawieszone, zmienione lub uchylone, pod warunkiem, że dziecko faktycznie nie wróciło do państwa pochodzenia. Trybunał podkreślił, że celem rozporządzenia jest zapewnienie niezwłocznego powrotu dziecka i że procedury krajowe nie mogą stać na przeszkodzie jego skuteczności. W odniesieniu do możliwości złożenia wniosku o nieuznanie orzeczenia, Trybunał stwierdził, że strona może to zrobić, nawet jeśli nie złożono wcześniej wniosku o uznanie, z wyjątkiem sytuacji, gdy orzeczenie zostało opatrzone świadectwem zgodnie z art. 42 rozporządzenia. Ponadto, art. 31 ust. 1 rozporządzenia, który ogranicza możliwość składania oświadczeń przez strony w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności, nie ma zastosowania w postępowaniu o nieuznanie orzeczenia wszczętym mimo braku wcześniejszego wniosku o uznanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, z wyjątkiem sytuacji, gdy postępowanie dotyczy orzeczenia zaopatrzonego w świadectwo na podstawie art. 11 ust. 8, art. 40 i 42 rozporządzenia nr 2201/2003.
Uzasadnienie
Artykuł 21 ust. 3 rozporządzenia pozwala każdej ze stron na złożenie wniosku o uznanie lub nieuznanie orzeczenia, niezależnie od tego, czy wcześniej złożono wniosek o uznanie. Jednakże, w przypadku orzeczeń o powrocie dziecka opatrzonych świadectwem zgodnie z art. 42, wniosek o nieuznanie jest niedopuszczalny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Inga Rinau | osoba_fizyczna | wnosząca_o_nieuznanie_orzeczenia |
| M. Rinau | osoba_fizyczna | wnoszący_o_powrot_dziecka |
| Rząd litewski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd francuski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd łotewski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd niderlandzki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (51)
Główne
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 21
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 31
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 40
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 42
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 11 § 8
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Konwencja haska z 1980 r.
Konwencja haska z dnia 25 października 1980 r. dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Konwencja haska z 1980 r. art. 3
Konwencja haska z dnia 25 października 1980 r. dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
Konwencja haska z 1980 r. art. 12
Konwencja haska z dnia 25 października 1980 r. dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
Konwencja haska z 1980 r. art. 13
Konwencja haska z dnia 25 października 1980 r. dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 17
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 23
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 24
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 28
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 43
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 44
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 60
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 68
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 72
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 10
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 11 § 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 11 § 6
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 2 § 4
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 2 § 5
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 2 § 6
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 2 § 7
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 2 § 8
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 2 § 11
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 8
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 9
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 12
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 13
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 14
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 21 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 21 § 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 22
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 33
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 34
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 35
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 40 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 40 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 41 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 42 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 42 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 43 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 43 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 44
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 104b
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Rozporządzenie nr 1347/2000
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1347/2000
Konwencja z 1968 r.
Konwencja z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych
Karta praw podstawowych art. 24
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie o powrocie dziecka opatrzone świadectwem zgodnie z art. 42 rozporządzenia jest wykonalne bez możliwości sprzeciwu, nawet jeśli wcześniejsze orzeczenie o odmowie powrotu zostało zawieszone lub zmienione, pod warunkiem, że powrót dziecka nie nastąpił. Procedury krajowe nie mogą stać na przeszkodzie skuteczności rozporządzenia w zakresie niezwłocznego powrotu dziecka. Strona może złożyć wniosek o nieuznanie orzeczenia, nawet jeśli nie złożono wcześniej wniosku o jego uznanie, z wyjątkiem sytuacji objętych art. 42 rozporządzenia. Ograniczenia składania oświadczeń przez strony w art. 31 ust. 1 rozporządzenia nie mają zastosowania w postępowaniu o nieuznanie orzeczenia wszczętym mimo braku wcześniejszego wniosku o uznanie.
Odrzucone argumenty
Argumenty sugerujące, że wydanie świadectwa na podstawie art. 42 rozporządzenia jest możliwe tylko po wydaniu orzeczenia o odmowie powrotu, które nie zostało następnie zastąpione orzeczeniem o powrocie. Argumenty sugerujące, że sąd krajowy powinien badać wniosek o nieuznanie orzeczenia o powrocie dziecka, dla którego wydano świadectwo, na podstawie sekcji 1 i 2 rozdziału III rozporządzenia.
Godne uwagi sformułowania
bez znaczenia jest, czy orzeczenie to zostało zawieszone, zmienione, uchylone lub w każdym razie nie uprawomocniło się albo zostało zastąpione orzeczeniem o powrocie, o ile powrót dziecka w rzeczywistości nie nastąpił sprzeciwienie się uznaniu orzeczenia o powrocie jest zabronione każda ze stron może złożyć wniosek o nieuznanie orzeczenia sądowego, nawet jeżeli wcześniej nie został złożony wniosek o uznanie orzeczenia nie ma zastosowania w postępowaniu w sprawie nieuznania orzeczenia sądowego wszczętego mimo braku wcześniejszego wniosku o uznanie tego samego orzeczenia
Skład orzekający
A. Rosas
prezes izby
J.N. Cunha Rodrigues
sprawozdawca
J. Klučka
sędzia
P. Lindh
sędzia
A. Arabadjiev
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów rozporządzenia nr 2201/2003 dotyczących powrotu dziecka po orzeczeniu o odmowie powrotu, możliwości nieuznania orzeczenia oraz stosowania art. 31 ust. 1 rozporządzenia w postępowaniu o nieuznanie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji powrotu dziecka po wcześniejszym orzeczeniu o odmowie powrotu i wydaniu świadectwa na podstawie art. 42 rozporządzenia. Wykładnia art. 31 ust. 1 ma zastosowanie tylko do postępowań o nieuznanie wszczętych bez wcześniejszego wniosku o uznanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy emocjonalnie naładowanego tematu powrotu dziecka, który jest często przedmiotem zainteresowania mediów i opinii publicznej. Wykładnia przepisów UE w tak delikatnej materii ma duże znaczenie praktyczne.
“TSUE: Powrót dziecka po odmowie jest nieunikniony, jeśli sąd wydał świadectwo – nawet jeśli wcześniejsze orzeczenia były kwestionowane.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI