C-194/19

Trybunał Sprawiedliwości2021-04-15
cjeuazyl_imigracjaprocedury azylowe, przekazanie w ramach Dublin IIIWysokatrybunal
ochrona międzynarodowaazylrozporządzenie Dublin IIIskuteczny środek zaskarżeniaochrona sądowaprzekazanieokoliczności po decyzjiKarta Praw Podstawowych

Podsumowanie

TSUE orzekł, że prawo UE wymaga, aby sądy krajowe mogły uwzględniać okoliczności powstałe po wydaniu decyzji o przekazaniu w ramach procedury azylowej, chyba że istnieje alternatywny środek prawny zapewniający skuteczną ochronę.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 27 rozporządzenia Dublin III i art. 47 Karty Praw Podstawowych UE w kontekście prawa do skutecznego środka zaskarżenia. Sąd odsyłający pytał, czy sąd krajowy powinien uwzględniać okoliczności, które zaistniały po wydaniu decyzji o przekazaniu w ramach procedury azylowej. Trybunał stwierdził, że prawo UE stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które uniemożliwiają takie uwzględnienie, chyba że istnieje alternatywny środek prawny zapewniający skuteczną ochronę ex nunc.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 (rozporządzenie Dublin III) oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Sprawa wywodziła się ze skargi H.A. przeciwko państwu belgijskiemu na decyzję o oddaleniu wniosku o azyl i nakazie opuszczenia terytorium Belgii. Kluczowym zagadnieniem było prawo do skutecznego środka zaskarżenia w kontekście decyzji o przekazaniu w ramach procedury dublińskiej. Sąd odsyłający pytał, czy sąd krajowy powinien uwzględniać okoliczności, które zaistniały po wydaniu decyzji o przekazaniu, aby zapewnić prawo do skutecznego środka zaskarżenia. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w składzie wielkiej izby, po rozważeniu argumentów stron, orzekł, że art. 27 ust. 1 rozporządzenia Dublin III w związku z motywem 19 tego rozporządzenia i art. 47 Karty praw podstawowych UE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu, które uniemożliwia sądowi uwzględnienie okoliczności zaistniałych po wydaniu decyzji o przekazaniu, jeśli mają one kluczowe znaczenie dla prawidłowego stosowania rozporządzenia. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy prawo krajowe przewiduje szczególny środek zaskarżenia zapewniający rozpatrzenie ex nunc sytuacji zainteresowanej osoby, którego wynik jest wiążący dla właściwych organów, i który można wnieść w następstwie zaistnienia takich okoliczności, a skorzystanie z niego nie jest uzależnione od pozbawienia wolności lub bliskiego terminu wykonania decyzji. TSUE podkreślił znaczenie zasady skuteczności ochrony sądowej i równoważności, wskazując, że brak możliwości uwzględnienia istotnych okoliczności faktycznych po wydaniu decyzji o przekazaniu może naruszać prawo do skutecznego środka prawnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, art. 27 ust. 1 rozporządzenia Dublin III w związku z motywem 19 tego rozporządzenia i art. 47 Karty praw podstawowych UE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu, które przewiduje, że sąd, do którego wniesiono skargę o stwierdzenie nieważności decyzji o przekazaniu, nie może w ramach badania tej skargi uwzględniać okoliczności zaistniałych po wydaniu tej decyzji, które mają kluczowe znaczenie dla prawidłowego stosowania tego rozporządzenia, chyba że ustawodawstwo to przewiduje szczególny środek zaskarżenia zapewniający rozpatrzenie ex nunc sytuacji zainteresowanej osoby, którego wynik jest wiążący dla właściwych organów, i który można wnieść w następstwie zaistnienia takich okoliczności, a skorzystanie z niego nie jest uzależnione od pozbawienia wolności lub bliskiego terminu wykonania decyzji.

Uzasadnienie

TSUE stwierdził, że prawo do skutecznego środka zaskarżenia, gwarantowane przez rozporządzenie Dublin III i Kartę Praw Podstawowych, wymaga możliwości uwzględnienia przez sąd krajowy okoliczności zaistniałych po wydaniu decyzji o przekazaniu, jeśli mają one kluczowe znaczenie dla prawidłowego stosowania rozporządzenia. Brak takiej możliwości, chyba że istnieje alternatywny środek prawny zapewniający skuteczną ochronę ex nunc, narusza zasadę skuteczności ochrony sądowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

H.A. (w zakresie wykładni prawa)

Strony

NazwaTypRola
H.A.osoba_fizycznaskarżący
État belgepanstwo_czlonkowskiepozwany
rząd belgijskiorgan_krajowyinterwenient
rząd niderlandzkiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Rozporządzenie Dublin III art. 27 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Prawo do skutecznego środka zaskarżenia w formie odwołania lub wniosku o ponowne rozpoznanie decyzji o przekazaniu powinno umożliwiać uwzględnienie okoliczności zaistniałych po wydaniu decyzji, jeśli mają one kluczowe znaczenie dla prawidłowego stosowania rozporządzenia, chyba że istnieje alternatywny środek zapewniający skuteczną ochronę ex nunc.

Karta art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznej ochrony sądowej wymaga, aby środki prawne były skuteczne i umożliwiały uwzględnienie istotnych okoliczności.

Pomocnicze

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE art. 46 § 1 i 3

Skuteczny środek zaskarżenia zapewnia pełne rozpatrzenie ex nunc okoliczności faktycznych i prawnych.

Rozporządzenie Dublin III art. 2 § g

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Definicja 'członków rodziny'.

Rozporządzenie Dublin III art. 10

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Kryterium odpowiedzialności państwa członkowskiego w przypadku posiadania członka rodziny.

Rozporządzenie Dublin III art. 17 § 1 i 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Klauzula dyskrecjonalna umożliwiająca rozpatrzenie wniosku lub przejęcie wnioskodawcy ze względów humanitarnych.

Ustawa z dnia 15 grudnia 1980 r. w sprawie dostępu do terytorium, pobytu, osiedlania się i wydalenia cudzoziemców art. 39/2 § 2

Kompetencje sądu do spraw cudzoziemców w Belgii.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do skutecznego środka zaskarżenia wymaga możliwości uwzględnienia przez sąd krajowy okoliczności zaistniałych po wydaniu decyzji o przekazaniu, jeśli mają one kluczowe znaczenie dla prawidłowego stosowania rozporządzenia Dublin III. Brak takiej możliwości, chyba że istnieje alternatywny środek prawny zapewniający skuteczną ochronę ex nunc, narusza zasadę skuteczności ochrony sądowej.

Odrzucone argumenty

Okoliczności zaistniałe po wydaniu decyzji o przekazaniu, na które powołał się H.A., nie miały kluczowego znaczenia dla prawidłowego stosowania rozporządzenia Dublin III (argument rządu belgijskiego, niderlandzkiego i Komisji).

Godne uwagi sformułowania

skuteczny środek zaskarżenia rozpatrzenie ex nunc okoliczności zaistniałe po wydaniu decyzji o przekazaniu kluczowe znaczenie dla prawidłowego stosowania rozporządzenia zasada skuteczności ochrony sądowej

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes

R. Silva de Lapuerta

wiceprezes

J.-C. Bonichot

sędzia

A. Arabadjiev

sędzia

E. Regan

sędzia

M. Ilešič

sędzia

L. Bay Larsen

sprawozdawca

A. Kumin

prezes izby

N. Wahl

prezes izby

E. Juhász

sędzia

S. Rodin

sędzia

F. Biltgen

sędzia

K. Jürimäe

sędzia

C. Lycourgos

sędzia

N. Jääskinen

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja prawa do skutecznego środka zaskarżenia w procedurach azylowych, w szczególności w kontekście uwzględniania nowych okoliczności faktycznych po wydaniu decyzji o przekazaniu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE i może wymagać dostosowania przez państwa członkowskie do ich systemów prawnych, pod warunkiem zachowania zasady skuteczności i równoważności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa do skutecznej ochrony sądowej w kontekście procedur azylowych i przekazania między państwami członkowskimi, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie.

Czy nowe fakty po decyzji o deportacji mogą zatrzymać proces? TSUE wyjaśnia prawo do obrony.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę