C-194/08
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy dyrektywy o ochronie pracownic w ciąży i po porodzie wywołują skutek bezpośredni, ale nie gwarantują prawa do dodatku za dyżur w miejscu pracy w okresie zwolnienia z pracy lub urlopu macierzyńskiego, jeśli prawo krajowe stanowi inaczej.
Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy 92/85/EWG w kontekście prawa pracownicy w ciąży do dodatku za dyżur w miejscu pracy w okresie zwolnienia z pracy lub urlopu macierzyńskiego. Trybunał stwierdził, że przepisy dyrektywy mają skutek bezpośredni. Jednakże, orzekł, że dyrektywa nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które wyłączają dodatek za dyżur z wynagrodzenia pracownicy w ciąży zwolnionej z pracy lub przebywającej na urlopie macierzyńskim, pod warunkiem że zapewnione jest wynagrodzenie podstawowe i inne składniki związane ze statusem zawodowym.
Sprawa C-194/08 dotyczyła wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożonego przez Verwaltungsgerichtshof (Austria) w związku z odmową wypłaty Susanne Gassmayr dodatku za dyżur w miejscu pracy. Pracownica była zwolniona z obowiązku świadczenia pracy w trakcie ciąży, a następnie przebywała na urlopie macierzyńskim. Spór dotyczył interpretacji art. 11 dyrektywy 92/85/EWG, który reguluje prawa pracownic w ciąży, po porodzie i karmiących piersią. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 11 ust. 1-3 dyrektywy 92/85/EWG wywołuje skutek bezpośredni, co oznacza, że pracownice mogą się na niego powoływać bezpośrednio przed sądami krajowymi, jeśli państwo członkowskie nie dokonało prawidłowej transpozycji dyrektywy. W odniesieniu do pracownicy w ciąży zwolnionej z obowiązku świadczenia pracy, Trybunał stwierdził, że dyrektywa nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują wynagrodzenie równoważne z przeciętnym uposażeniem z okresu poprzedzającego ciążę, z wyłączeniem dodatku za dyżur w miejscu pracy. Podkreślono, że dodatek ten jest związany z faktycznie wykonywaną pracą, a nie z samym statusem pracownicy. W przypadku pracownicy na urlopie macierzyńskim, Trybunał również uznał, że dyrektywa nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym wyłączającym dodatek za dyżur z wynagrodzenia. Wskazano, że urlop macierzyński ma na celu ochronę stanu biologicznego kobiety i jej związku z dzieckiem, a nie zapewnienie pełnego wynagrodzenia jak w przypadku faktycznego wykonywania pracy. Dyrektywa gwarantuje jedynie minimalny poziom ochrony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, przepisy te wywołują skutek bezpośredni.
Uzasadnienie
Przepisy są bezwarunkowe i wystarczająco precyzyjne, nakładając na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia pracownicom w ciąży, po porodzie i karmiącym piersią praw związanych z umową o pracę oraz zachowania wynagrodzenia lub odpowiednich świadczeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
państwo członkowskie (Austria) / Bundesminister für Wissenschaft und Forschung
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Susanne Gassmayr | osoba_fizyczna | skarżący |
| Bundesminister für Wissenschaft und Forschung | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Dyrektywa 92/85/EWG art. 11 § 1-3
Dyrektywa Rady 92/85/EWG
Przepisy te wywołują skutek bezpośredni i nakładają na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia pracownicom w ciąży, po porodzie i karmiącym piersią praw związanych z umową o pracę oraz zachowania wynagrodzenia lub odpowiednich świadczeń. Nie stoją jednak na przeszkodzie przepisom krajowym wyłączającym dodatek za dyżur w miejscu pracy z wynagrodzenia w określonych sytuacjach.
MSchG art. 3 § 1, 3
Ustawa z 1979 r. o ochronie macierzyństwa
Reguluje okresy, w których kobiety w ciąży nie mogą świadczyć pracy.
MSchG art. 5 § 1
Ustawa z 1979 r. o ochronie macierzyństwa
Reguluje zakaz pracy po porodzie.
MSchG art. 14 § 1, 2
Ustawa z 1979 r. o ochronie macierzyństwa
Określa zasady zachowania wynagrodzenia w przypadku zmiany pracy lub zakazu pracy.
GehG art. 3 § 1, 2
Ustawa z 1956 r. o wynagrodzeniach
GehG art. 15 § 1, 2, 5
Ustawa z 1956 r. o wynagrodzeniach
Definiuje wynagrodzenie dodatkowe, w tym dodatek za dyżur w miejscu pracy.
GehG art. 17a § 1, 2
Ustawa z 1956 r. o wynagrodzeniach
Reguluje zasady przyznawania dodatku za dyżur w miejscu pracy.
Pomocnicze
Dyrektywa 89/391/EWG art. 16 § 1
Dyrektywa Rady 89/391/EWG
TFUE art. 141
Traktat WE
Dodatek za dyżur w miejscu pracy może być uznany za wynagrodzenie w rozumieniu art. 141 TFUE, ponieważ opiera się na stosunku pracy.
GehG art. 13c § 1, 3-5, 8
Ustawa z 1956 r. o wynagrodzeniach
Beamten-Dienstrechtsgesetz 1979 art. 50 § 1
Ustawa z 1979 r. o statusie urzędników
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dodatek za dyżur w miejscu pracy jest związany z faktycznie wykonaną pracą, a nie ze statusem zawodowym pracownicy. Urlop macierzyński ma na celu ochronę stanu biologicznego kobiety i jej związku z dzieckiem, a nie zapewnienie pełnego wynagrodzenia jak w przypadku faktycznego wykonywania pracy. Dyrektywa 92/85/EWG gwarantuje jedynie minimalny poziom ochrony, a przepisy krajowe mogą przewidywać wyłączenie dodatków związanych z faktycznie wykonywaną pracą.
Odrzucone argumenty
Pracownica w ciąży lub na urlopie macierzyńskim powinna zachować wszystkie składniki wynagrodzenia, w tym dodatek za dyżur w miejscu pracy, ze względu na skutek bezpośredni dyrektywy 92/85/EWG.
Godne uwagi sformułowania
„ochrona zdrowia i bezpieczeństwa pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i karmiących piersią nie powinna prowadzić do dyskryminacji kobiet na rynku pracy ani też naruszać dyrektyw dotyczących równego traktowania kobiet i mężczyzn” „działania mające na celu organizację pracy związanej z ochroną zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, lub karmiących piersią byłyby bezcelowe, gdyby nie towarzyszyło im zachowanie praw wynikających z umowy o pracę, włączając w to zachowanie wynagrodzenia lub prawa do odpowiedniego zasiłku” „dodatek za dyżur w miejscu pracy musi w swojej wysokości dokładnie odpowiadać pracy faktycznie wykonanej i nie odpowiada zryczałtowanemu wynagrodzeniu dodatkowemu” „minimalna ochrona wymagana przez art. 11 pkt 2 i 3 dyrektywy 92/85 nie oznacza zatem zachowania pełnego wynagrodzenia zainteresowanej ani wypłaty dodatku za dyżur w miejscu pracy”
Skład orzekający
J.N. Cunha Rodrigues
prezes_drugiej_izby_pelniacy_obowiazki_prezesa_trzeciej_izby
P. Lindh
sedzia
A. Rosas
sedzia
A. Ó Caoimh
sprawozdawca
A. Arabadjiev
sedzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja skutku bezpośredniego dyrektyw UE oraz zakresu ochrony prawnej pracownic w ciąży i na urlopie macierzyńskim w kontekście wynagrodzenia i dodatków związanych z pracą."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownicy w Austrii i wykładni konkretnych przepisów dyrektywy 92/85/EWG oraz austriackiego prawa pracy. Może wymagać analizy implementacji w innych państwach członkowskich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii ochrony praw pracownic w ciąży i po porodzie, a także praktycznych aspektów wynagrodzenia w takich sytuacjach. Wykładnia skutku bezpośredniego dyrektyw jest kluczowa dla prawników.
“Ciąża a dodatek za dyżur: Czy pracownica ma prawo do pełnego wynagrodzenia?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI