C-193/16
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że pobyt w zakładzie karnym nie wyklucza, iż zachowanie skazanego może stanowić rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, uzasadniające wydalenie.
Wniosek prejudycjalny dotyczył wykładni dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli UE do swobodnego przemieszczania się. Chodziło o obywatela Włoch, E., skazanego w Hiszpanii za przestępstwa seksualne wobec dzieci i odbywającego karę pozbawienia wolności. Sąd odsyłający pytał, czy osoba osadzona w więzieniu może stanowić „rzeczywiste i aktualne zagrożenie” dla porządku publicznego, uzasadniające wydalenie. Trybunał stwierdził, że sam fakt przebywania w zakładzie karnym nie wyklucza takiego zagrożenia, pod warunkiem że zachowanie osoby jest oceniane indywidualnie.
Sprawa dotyczyła obywatela włoskiego, E., który zamieszkiwał w Hiszpanii od 2003 roku. W 2013 roku hiszpańskie władze wydały decyzję o jego wydaleniu z kraju i zakazie wjazdu na 10 lat, ze względu na popełnienie kolejnych przestępstw seksualnych wobec dzieci, za które został skazany na 12 lat pozbawienia wolności. E. odbywał karę w zakładzie karnym. Zaskarżył decyzję o wydaleniu, argumentując, że przebywając w więzieniu, nie stanowił rzeczywistego i aktualnego zagrożenia dla społeczeństwa. Sąd odsyłający (Tribunal Superior de Justicia del País Vasco) miał wątpliwości, czy osoba osadzona w zakładzie karnym, z pozostałym do odbycia znacznym wymiarem kary, może być uznana za stanowiącą „rzeczywiste i aktualne zagrożenie” dla porządku publicznego w rozumieniu art. 27 ust. 2 dyrektywy 2004/38/WE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytanie prejudycjalne, orzekł, że okoliczność przebywania w zakładzie karnym w chwili wydania decyzji o wydaleniu nie wyklucza możliwości, że zachowanie danej osoby stanowi rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla podstawowych interesów społeczeństwa przyjmującego państwa członkowskiego. Podkreślono, że środki takie muszą opierać się na indywidualnym zachowaniu osoby i być zgodne z zasadą proporcjonalności, a wcześniejsza karalność sama w sobie nie może stanowić podstawy do wydalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, okoliczność przebywania w zakładzie karnym nie wyklucza, że zachowanie danej osoby może stanowić rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla podstawowych interesów społeczeństwa przyjmującego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że środki ograniczające prawo pobytu muszą opierać się na indywidualnym zachowaniu osoby i być zgodne z zasadą proporcjonalności. Sam fakt przebywania w więzieniu nie jest wystarczający do wykluczenia zagrożenia, ale wymaga indywidualnej oceny zachowania i potencjalnych przyszłych działań osoby.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E | osoba_fizyczna | wnoszący_odwołanie |
| Subdelegación del Gobierno en Álava | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd estoński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 2004/38/WE art. 27 § 1
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Państwa członkowskie mogą ograniczyć swobodę przemieszczania się i pobytu obywateli Unii ze względów porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, ale nie do celów gospodarczych.
Dyrektywa 2004/38/WE art. 27 § 2
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Środki ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego muszą być zgodne z zasadą proporcjonalności, opierać się wyłącznie na indywidualnym zachowaniu osoby, które musi stanowić rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie dla jednego z podstawowych interesów społecznych. Wcześniejsza karalność sama w sobie nie stanowi podstawy.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Dekret królewski nr 240/2007 art. 15 § 1
Dekret królewski nr 240/2007
Hiszpańskie przepisy wykonawcze dotyczące środków ograniczających prawo pobytu, w tym wydalenia, ze względów porządku publicznego lub bezpieczeństwa publicznego.
Dekret królewski nr 240/2007 art. 15 § 5
Dekret królewski nr 240/2007
Kryteria stosowania środków ograniczających, w tym wymóg indywidualnego zachowania stanowiącego rzeczywiste, aktualne i wystarczająco poważne zagrożenie.
Pomocnicze
Dyrektywa 2004/38/WE art. 28 § 3
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Decyzja o wydaleniu nie może zostać podjęta wobec obywateli Unii, z wyjątkiem sytuacji uzasadnionej nadrzędnymi względami bezpieczeństwa publicznego, jeżeli spełnione są określone warunki (np. długość pobytu).
Dyrektywa 2004/38/WE art. 33 § 1
Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Zarządzenia o wydaleniu mogą być wydawane jako kara lub konsekwencja prawna kary pozbawienia wolności, z poszanowaniem art. 27.
TFUE art. 83 § 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa przestępstwa o wymiarze transgranicznym, w tym seksualne wykorzystywanie dzieci, które mogą stanowić podstawę do uznania zagrożenia dla podstawowych interesów społeczeństwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okoliczność przebywania w zakładzie karnym nie wyklucza, że zachowanie osoby może stanowić rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla porządku publicznego. Środki ograniczające prawo pobytu muszą opierać się na indywidualnym zachowaniu osoby i być zgodne z zasadą proporcjonalności. Wcześniejsza karalność sama w sobie nie jest wystarczającą podstawą do wydalenia.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie musi stanowić rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne zagrożenie narażające jeden z podstawowych interesów społecznych Nie są dopuszczalne uzasadnienia, które nie są bezpośrednio związane z danym indywidualnym przypadkiem lub opierają się na względach ogólnej prewencji okoliczność, iż w chwili wydania decyzji o wydaleniu dana osoba przebywa w zakładzie karnym bez szansy na zwolnienie w bliskiej przyszłości, nie wyklucza, by jej zachowanie ewentualnie stanowiło [...] zagrożenie o rzeczywistym i aktualnym charakterze
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
M. Vilaras
sprawozdawca
J. Malenovský
sędzia
M. Safjan
sędzia
D. Šváby
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja warunków wydalenia obywateli UE z państw członkowskich, w szczególności w kontekście osób odbywających karę pozbawienia wolności."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji osoby skazanej za poważne przestępstwa seksualne i odbywającej karę. Wymaga indywidualnej oceny każdego przypadku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praw obywateli UE i bezpieczeństwa publicznego, a także kontrowersyjnego tematu wydalenia osób skazanych za poważne przestępstwa. Wyjaśnia, jak interpretować przepisy UE w trudnych sytuacjach.
“Czy więzienie chroni przed wydaleniem? TSUE wyjaśnia, kiedy skazany obywatel UE może zostać deportowany.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI