C-191/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że rachunek oszczędnościowy, z którego wpłaty i wypłaty dokonywane są wyłącznie przez rachunek bieżący, nie jest "rachunkiem płatniczym" w rozumieniu dyrektywy o usługach płatniczych.
Sprawa dotyczyła wykładni pojęcia "rachunku płatniczego" w kontekście dyrektywy o usługach płatniczych. Austriacki sąd najwyższy pytał, czy internetowy rachunek oszczędnościowy, który umożliwia wpłaty i wypłaty jedynie za pośrednictwem rachunku bieżącego (tzw. rachunku referencyjnego), może być uznany za rachunek płatniczy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy dyrektywy oraz kontekst dyrektywy o rachunkach płatniczych, stwierdził, że kluczowe dla uznania rachunku za płatniczy jest możliwość bezpośredniego przeprowadzania transakcji płatniczych. Ponieważ w tym przypadku wymagany był rachunek pośredni, rachunek oszczędnościowy nie został zakwalifikowany jako rachunek płatniczy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy Austrii) w związku ze sporem dotyczącym zgodności z prawem ogólnych warunków umownych banku ING-DiBa Direktbank Austria. Sąd odsyłający musiał ustalić, czy internetowe rachunki oszczędnościowe oferowane przez bank, które umożliwiają wpłaty i wypłaty jedynie za pośrednictwem rachunku bieżącego (rachunku referencyjnego), należy uznać za "rachunki płatnicze" w rozumieniu dyrektywy 2007/64/WE w sprawie usług płatniczych. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując definicję "rachunku płatniczego" zawartą w art. 4 pkt 14 dyrektywy, stwierdził, że kluczowe jest wykorzystanie rachunku do wykonywania transakcji płatniczych. Analiza kontekstu prawnego, w tym dyrektywy 2014/92/UE w sprawie rachunków płatniczych, wykazała, że choć rachunki oszczędnościowe co do zasady mogą być wyłączone z zakresu stosowania, to jednak mogą zostać objęte, jeśli służą bieżącym transakcjom płatniczym. Trybunał podkreślił, że możliwość bezpośredniego przeprowadzania transakcji płatniczych jest elementem konstytutywnym rachunku płatniczego. Ponieważ w rozpatrywanym przypadku operacje wpłat i wypłat mogły być dokonywane jedynie za pośrednictwem rachunku bieżącego, Trybunał orzekł, że taki rachunek oszczędnościowy nie jest "rachunkiem płatniczym" w rozumieniu dyrektywy o usługach płatniczych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pojęcie "rachunku płatniczego" nie obejmuje takiego rachunku oszczędnościowego.
Uzasadnienie
Kluczowym kryterium dla uznania rachunku za płatniczy jest możliwość bezpośredniego przeprowadzania transakcji płatniczych. Rachunek, który wymaga pośrednictwa rachunku bieżącego do realizacji wpłat i wypłat, nie spełnia tego wymogu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bundeskammer für Arbeiter und Angestellte | organ_krajowy | skarżący |
| ING-DiBa Direktbank Austria Niederlassung der ING-DiBa AG | spolka | pozwany |
| rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa w sprawie usług płatniczych art. 4 § pkt 14
Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego
Definicja "rachunku płatniczego" obejmuje rachunek wykorzystywany do wykonywania transakcji płatniczych. Kluczowe jest umożliwienie bezpośredniego przeprowadzania transakcji płatniczych.
Pomocnicze
Dyrektywa w sprawie usług płatniczych art. 4 § pkt 5
Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego
Definicja "transakcji płatniczej" jako działania zainicjowanego przez płatnika lub odbiorcę, polegającego na lokowaniu, transferze lub wycofaniu środków.
Dyrektywa w sprawie usług płatniczych art. 4 § pkt 3
Dyrektywa 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego
Definicja "usługi płatniczej" odnosi się do działalności wymienionej w załączniku, w tym usług umożliwiających wypłaty gotówkowe i działania niezbędne do prowadzenia rachunku płatniczego.
Dyrektywa w sprawie rachunków płatniczych art. 1 § ust. 6
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie porównywalności opłat związanych z rachunkami płatniczymi, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego
Określa, że dyrektywa ma zastosowanie do rachunków płatniczych, za pośrednictwem których konsumenci mogą co najmniej umieszczać środki pieniężne, wypłacać gotówkę oraz zlecać i otrzymywać transakcje płatnicze.
Dyrektywa w sprawie rachunków płatniczych art. 2 § pkt 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie porównywalności opłat związanych z rachunkami płatniczymi, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego
Definicja "rachunku płatniczego" w tej dyrektywie jest niemal identyczna z definicją w dyrektywie w sprawie usług płatniczych.
ZaDiG art. 3 § pkt 13
Zahlungsdienstegesetz (ustawa o usługach płatniczych)
Definicja "rachunku płatniczego" zgodna z dyrektywą w sprawie usług płatniczych.
Bankwesengesetz art. 31 § ust. 1
Bankwesengesetz (ustawa bankowa)
Definicja "wkładów oszczędnościowych" jako depozytów pieniężnych, które nie służą dokonywaniu płatności, lecz inwestycjom.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kluczowe dla definicji rachunku płatniczego jest umożliwienie bezpośredniego przeprowadzania transakcji płatniczych. Rachunek oszczędnościowy wymagający pośrednictwa rachunku bieżącego nie jest rachunkiem płatniczym w rozumieniu dyrektywy. Analiza kontekstu dyrektywy o rachunkach płatniczych potwierdza, że rachunki oszczędnościowe niebędące rachunkami bieżącymi są wyłączone, chyba że służą bieżącym transakcjom płatniczym.
Godne uwagi sformułowania
brzmienie tych przepisów jako takie nie pozwala ustalić, czy pojęcie »rachunku płatniczego« obejmuje rachunki takie jak rozpatrywane w postępowaniu głównym kryterium decydujące do celów tej ostatniej kwalifikacji opiera się na uprawnieniu do dokonywania bieżących transakcji płatniczych z tego rachunku Rachunek, z jakiego takie transakcje płatnicze nie mogą być przeprowadzane bezpośrednio, lecz do ich dokonania konieczne jest skorzystanie z rachunku pośredniego, nie może zatem być uważany za »rachunek płatniczy«
Skład orzekający
J.L. da Cruz Vilaça
prezes izby
E. Levits
sędzia
A. Borg Barthet
sędzia
M. Berger
sędzia
F. Biltgen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"rachunku płatniczego\" w kontekście dyrektywy o usługach płatniczych i dyrektywy o rachunkach płatniczych, zwłaszcza w odniesieniu do rachunków oszczędnościowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego mechanizmu przeprowadzania transakcji przez rachunek oszczędnościowy za pośrednictwem rachunku bieżącego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest istotna dla sektora finansowego i konsumentów, wyjaśniając granice definicji rachunku płatniczego w prawie UE, co ma praktyczne implikacje dla usług bankowych.
“Czy Twój rachunek oszczędnościowy to tak naprawdę rachunek płatniczy? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI