C-190/17
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że sankcje za niezgłoszenie przewożonych środków pieniężnych nie mogą być nieproporcjonalnie wysokie, przekraczając dwukrotność niezgłoszonej kwoty.
Sprawa dotyczyła obywatela państwa trzeciego, który przewoził 92900 EUR bez zgłoszenia, opuszczając Hiszpanię. Hiszpańskie prawo przewidywało karę grzywny do dwukrotności niezgłoszonej kwoty. Sąd odsyłający zapytał TSUE, czy takie sankcje są proporcjonalne i zgodne z prawem UE, w szczególności z art. 63 i 65 TFUE dotyczącymi swobodnego przepływu kapitału. Trybunał uznał, że sankcje nie mogą być wyższe niż dwukrotność niezgłoszonej kwoty, ponieważ wykracza to poza granice tego, co konieczne do zagwarantowania przestrzegania obowiązku zgłoszenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Unii Europejskiej lub wywożonych z niej. Sprawa wyłoniła się w związku z nałożeniem przez hiszpańskie władze administracyjne na obywatela Chin, Lu Zhenga, kary grzywny w wysokości 91900 EUR za niezgłoszenie przewożenia 92900 EUR podczas odprawy bagażowej na lotnisku w Madrycie, w drodze do Hongkongu. Hiszpańska ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy przewidywała sankcję w postaci grzywny od 600 EUR do dwukrotności niezgłoszonej kwoty, a także uwzględniała okoliczności obciążające, takie jak znaczna ilość środków, brak dowodów na legalne pochodzenie, niespójność oświadczeń czy próba ukrycia środków. Lu Zheng zakwestionował nałożoną karę, podnosząc naruszenie zasady proporcjonalności. Sąd odsyłający, Tribunal Superior de Justicia de Madrid, miał wątpliwości co do zgodności hiszpańskich przepisów z prawem UE, w szczególności z art. 9 ust. 1 rozporządzenia nr 1889/2005 oraz art. 63 i 65 TFUE. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania prejudycjalne, przypomniał, że obowiązek zgłoszenia dotyczy osób fizycznych wjeżdżających lub wyjeżdżających z UE z kwotą co najmniej 10000 EUR. Stwierdził, że w tym konkretnym przypadku Lu Zheng powinien był zgłosić środki władzom niderlandzkim, a nie hiszpańskim, ponieważ planował opuścić UE w Amsterdamie. Niemniej jednak, Trybunał skupił się na kwestii proporcjonalności sankcji. Powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (wyrok w sprawie C-255/14 Chmielewski), uznał, że sankcje za naruszenie obowiązku zgłoszenia nie mogą wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu, jakim jest zapewnienie przestrzegania tego obowiązku. Kara grzywny mogąca wynosić dwukrotność niezgłoszonej kwoty, nawet jeśli uwzględnia okoliczności obciążające, została uznana za nieproporcjonalną i naruszającą art. 63 i 65 TFUE. Trybunał uznał również trzecie pytanie sądu odsyłającego za niedopuszczalne, ponieważ dotyczyło ono hipotetycznej kary finansowej, która nie istniała w hiszpańskim porządku prawnym ani nie była związana ze stanem faktycznym sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, takie przepisy krajowe stoją na przeszkodzie prawu UE, ponieważ sankcja przekracza granice tego, co jest konieczne do zagwarantowania przestrzegania obowiązku zgłoszenia.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że kara grzywny mogąca wynosić dwukrotność niezgłoszonej kwoty środków pieniężnych jest nieproporcjonalna, ponieważ jej celem jest karanie naruszenia obowiązku zgłoszenia, a nie czynności bezprawnych, i wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w zakresie proporcjonalności sankcji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Lu Zheng | osoba_fizyczna | skarżący |
| Ministerio de Economía y Competitividad | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (12)
Główne
TFUE art. 63
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakazuje ograniczeń w przepływie kapitału między państwami członkowskimi, z wyjątkiem określonych sytuacji.
TFUE art. 65
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Umożliwia państwom członkowskim ustanowienie procedur deklarowania przepływu kapitału do celów informacji administracyjnej lub statystycznej lub podejmowanie środków uzasadnionych powodami związanymi z porządkiem publicznym lub bezpieczeństwem publicznym, pod warunkiem zachowania zasady proporcjonalności.
Rozporządzenie nr 1889/2005 art. 3 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1889/2005
Każda osoba fizyczna wjeżdżająca do UE lub wyjeżdżająca z UE i przewożąca środki pieniężne o wartości 10000 EUR lub wyższej jest zobowiązana do ich zgłoszenia.
Rozporządzenie nr 1889/2005 art. 9 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1889/2005
Państwa członkowskie wprowadzają sankcje za niedopełnienie obowiązku złożenia deklaracji, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Ustawa 10/2010 art. 34
Ley 10/2010 de prevención del blanqueo de capitales y de la financiación del terrorismo
Nakłada obowiązek złożenia uprzedniego zgłoszenia przy przewożeniu środków płatniczych o wartości co najmniej 10000 EUR.
Ustawa 10/2010 art. 57 § 3
Ley 10/2010 de prevención del blanqueo de capitales y de la financiación del terrorismo
Przewiduje karę grzywny od 600 EUR do dwukrotności niezgłoszonych środków płatniczych za uchybienie obowiązkowi zgłoszenia.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1889/2005 art. 1 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1889/2005
Ustanawia zharmonizowane przepisy dotyczące kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty.
Rozporządzenie nr 1889/2005 art. 1 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1889/2005
Pozostaje bez uszczerbku dla krajowych kontroli przepływów środków pieniężnych w obrębie UE, zgodnie z art. 65 TFUE.
Ustawa 10/2010 art. 2 § 1 lit. v)
Ley 10/2010 de prevención del blanqueo de capitales y de la financiación del terrorismo
Ustawa 10/2010 art. 35 § 2
Ley 10/2010 de prevención del blanqueo de capitales y de la financiación del terrorismo
Przewiduje zatrzymanie środków w przypadku braku zgłoszenia lub podania nieprawdziwych danych.
Ustawa 10/2010 art. 52 § 3 lit. a)
Ley 10/2010 de prevención del blanqueo de capitales y de la financiación del terrorismo
Uznaje uchybienie obowiązkowi zgłoszenia za poważne naruszenie.
Ustawa 10/2010 art. 59 § 3
Ley 10/2010 de prevención del blanqueo de capitales y de la financiación del terrorismo
Określa okoliczności obciążające przy ustalaniu wysokości sankcji za uchybienie obowiązkowi zgłoszenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sankcja w postaci grzywny mogącej wynosić dwukrotność niezgłoszonej kwoty środków pieniężnych jest nieproporcjonalna i narusza art. 63 i 65 TFUE. Cel przepisu (zapewnienie przestrzegania obowiązku zgłoszenia) nie uzasadnia tak surowej sankcji.
Odrzucone argumenty
Grzywna nałożona w postępowaniu głównym była niższa od maksymalnej dopuszczalnej kwoty. Trzecie pytanie prejudycjalne dotyczyło hipotetycznej kary finansowej, która nie istniała w hiszpańskim porządku prawnym.
Godne uwagi sformułowania
sankcje te są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające nie powinny wychodzić poza granice tego, co jest konieczne dla realizacji uzasadnionych celów surowość sankcji powinna być odpowiednia do wagi naruszeń
Skład orzekający
R. Silva de Lapuerta
prezes izby
C.G. Fernlund
sprawozdawca
A. Arabadjiev
sędzia
S. Rodin
sędzia
E. Regan
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie proporcjonalności sankcji za naruszenie obowiązku zgłoszenia przepływu środków pieniężnych; interpretacja art. 63 i 65 TFUE w kontekście kontroli przepływów kapitału."
Ograniczenia: Dotyczy głównie sankcji za niezgłoszenie przepływu środków pieniężnych, a nie samego obowiązku zgłoszenia. Konkretne kwoty i okoliczności mogą wpływać na ocenę proporcjonalności w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak prawo UE chroni przed nadmiernymi sankcjami krajowymi, nawet w obszarze kontroli finansowej. Jest to przykład praktycznego zastosowania zasady proporcjonalności.
“Czy kara za niezgłoszenie gotówki może być wyższa niż przewożona kwota? TSUE odpowiada!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI