C-190/13
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że ponowne zawieranie umów na czas określony z wykładowcami stowarzyszonymi na uniwersytetach jest dopuszczalne, jeśli uzasadnione jest obiektywnymi powodami, a nie służy zaspokajaniu stałych potrzeb kadrowych.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy UE o pracy na czas określony w kontekście umów z wykładowcami stowarzyszonymi na hiszpańskich uniwersytetach. Sąd odsyłający pytał, czy hiszpańskie przepisy pozwalające na wielokrotne odnawianie umów na czas określony bez ograniczeń czasowych lub liczbowych są zgodne z prawem UE. Trybunał uznał, że takie umowy są dopuszczalne, jeśli ich ponowne zawieranie jest uzasadnione obiektywnymi powodami, a nie służy zaspokajaniu stałych potrzeb uniwersytetu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni klauzul 3 i 5 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w ramach dyrektywy Rady 99/70/WE. Sprawa rozpatrywana była w kontekście sporu między wykładowcą stowarzyszonym a Universitat Pompeu Fabra (UPF) w Hiszpanii, dotyczącym kwalifikacji kolejnych umów o pracę na czas określony. Sąd odsyłający powziął wątpliwości, czy hiszpańskie przepisy dotyczące zatrudniania wykładowców stowarzyszonych, które nie przewidują ograniczeń czasowych ani liczbowych dla kolejnych umów na czas określony, są zgodne z klauzulą 5 porozumienia ramowego, która wymaga środków zapobiegających nadużyciom wynikającym z kolejnych umów na czas określony. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pierwsze pytanie, uznał, że klauzula 5 nie stoi na przeszkodzie takim przepisom, pod warunkiem że ponowne zawieranie umów jest uzasadnione obiektywnymi powodami, a nie służy zaspokajaniu stałych potrzeb uniwersytetu. Sąd krajowy został zobowiązany do weryfikacji, czy faktyczne potrzeby były tymczasowe. Pytania dotyczące definicji pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony i prawa do odszkodowania zostały uznane za niedopuszczalne z uwagi na ich hipotetyczny charakter w kontekście postępowania głównego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie stoi na przeszkodzie, o ile umowy te są uzasadnione obiektywnym powodem, a nie służą zaspokajaniu stałych potrzeb uniwersytetu.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że przepisy krajowe pozwalające na ponowne zawieranie umów na czas określony z wykładowcami stowarzyszonymi są zgodne z klauzulą 5 Porozumienia ramowego, jeśli te umowy są uzasadnione obiektywnymi powodami, które muszą być zweryfikowane przez sąd krajowy. Kluczowe jest, aby ponowne zawieranie umów służyło zaspokojeniu tymczasowego zapotrzebowania, a nie stałych potrzeb uniwersytetu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w zakresie dopuszczalności pytania)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Antonio Márquez Samohano | osoba_fizyczna | skarżący |
| Universitat Pompeu Fabra | inne | pozwany |
| rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Porozumienie ramowe art. Klauzula 5 § 1
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Państwa członkowskie muszą wprowadzić środki zapobiegające nadużyciom wynikającym z kolejnych umów na czas określony, takie jak obiektywne powody uzasadniające odnowienie, maksymalny łączny czas trwania lub liczbę odnowień.
Porozumienie ramowe art. Klauzula 3 § 1
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Definicja pracownika zatrudnionego na czas określony obejmuje wszystkich pracowników, niezależnie od tego, czy pracodawca jest podmiotem publicznym czy prywatnym.
Dyrektywa 99/70/WE
Dyrektywa Rady 99/70/WE
Pomocnicze
Ustawa 6/2001 art. 48
Ley Orgánica 6/2001 de Universidades
Reguluje zatrudnianie personelu na uniwersytetach, w tym wykładowców stowarzyszonych na czas określony.
Ustawa 6/2001 art. 53
Ley Orgánica 6/2001 de Universidades
Określa warunki zatrudnienia wykładowców stowarzyszonych jako tymczasowe, w niepełnym wymiarze czasu pracy, na okres trymestru, semestru lub roku, z możliwością ponownego zawierania umów.
Dekret królewski 898/1985 art. 20
Real Decreto 898/1985
Reguluje zatrudnianie wykładowców stowarzyszonych, w tym wymóg wykonywania działalności zawodowej poza uniwersytetem i możliwość ponownego zawierania umów.
Ustawa 1/2003 art. 43, 44, 50
Ley 1/2003 de Universidades de Cataluña
Kategoryzuje personel uniwersytecki i określa status wykładowców stowarzyszonych jako zatrudnionych tymczasowo.
Statuty UPF art. 93, 101
Statuty UPF
Określają reżim prawny kadry wykładowców, w tym wykładowców stowarzyszonych.
Układ zbiorowy art. 16 § 3
Układ zbiorowy dla wykładowców i badaczy publicznych uniwersytetów katalońskich
Określa warunek wykonywania działalności zawodowej poza uniwersytetem dla wykładowców stowarzyszonych.
Statut pracowników art. 15 § 3 i 5
Ley del Estatuto de los Trabajadores
Umowy zawarte na czas określony z naruszeniem prawa uważa się za umowy na czas nieokreślony; pracownicy zatrudnieni przez określony czas w ramach kolejnych umów nabywają status pracowników stałych.
Statut pracowników art. Piętnaste postanowienie dodatkowe § 1 i 3
Statut pracowników
Reguluje stosowanie limitów czasu trwania umów i kolejnych umów z administracją publiczną, z pewnymi wyłączeniami.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Uregulowanie krajowe dotyczące wykładowców stowarzyszonych, które pozwala na ponowne zawieranie umów na czas określony, jest zgodne z klauzulą 5 Porozumienia ramowego, jeśli umowy te są uzasadnione obiektywnymi powodami. Obiektywne powody mogą wynikać ze specyfiki zadań, ich cech lub realizacji celów polityki społecznej. Pytania drugie i trzecie są niedopuszczalne z uwagi na ich hipotetyczny charakter.
Odrzucone argumenty
Hiszpańskie przepisy dotyczące wykładowców stowarzyszonych są niedopuszczalne, ponieważ nie przewidują ograniczeń czasowych ani liczbowych dla kolejnych umów na czas określony. Brak porównywalnego pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony lub brak możliwości nadużycia nie wykluczają zastosowania Porozumienia ramowego. Pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, ale nie na stałe, w sektorze publicznym powinni mieć takie samo prawo do odszkodowania jak pracownicy sektora prywatnego.
Godne uwagi sformułowania
obiektywne powody, uzasadniające odnowienie [zawarcie kolejnych] takich umów lub stosunków pracy zapobiegania nadużyciom wynikającym z wykorzystywania kolejnych umów o pracę na czas określony pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, ale nie na stałe
Skład orzekający
C.G. Fernlund
prezes_izby
A. Ó Caoimh
sprawozdawca
E. Jarašiūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja klauzuli 5 Porozumienia ramowego w kontekście umów na czas określony w sektorze publicznym, zwłaszcza w szkolnictwie wyższym. Określenie kryteriów obiektywnych powodów uzasadniających takie umowy."
Ograniczenia: Konkretna wykładnia zależy od oceny sądu krajowego, czy faktyczne potrzeby były tymczasowe, a nie stałe. Pytania dotyczące prawa do odszkodowania zostały uznane za niedopuszczalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu umów na czas określony, zwłaszcza w sektorze publicznym, i wyjaśnia, kiedy takie umowy są dopuszczalne z perspektywy prawa UE. Wyjaśnia, że 'obiektywne powody' są kluczowe.
“Praca na czas określony na uczelni: kiedy jest legalna, a kiedy to nadużycie?”
Sektor
edukacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI