C-19/08

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że termin na przekazanie osoby ubiegającej się o azyl do innego państwa członkowskiego zaczyna biec od momentu wydania ostatecznej decyzji w sprawie odwołania, a nie od momentu tymczasowego zawieszenia postępowania.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia Dublin II (nr 343/2003) w kontekście terminu na przekazanie osoby ubiegającej się o azyl. Rodzina Petrosian złożyła wnioski o azyl w Szwecji, po wcześniejszym złożeniu wniosków we Francji. Szwecja zwróciła się do Francji o przyjęcie rodziny z powrotem. Po początkowej zgodzie Francji, szwedzki sąd zawiesił wykonanie decyzji o przekazaniu. Powstało pytanie, czy termin sześciu miesięcy na przekazanie biegnie od momentu tymczasowego zawieszenia, czy od ostatecznej decyzji sądu. Trybunał uznał, że termin biegnie od ostatecznej decyzji, aby umożliwić państwom członkowskim pełne wykorzystanie czasu na organizację przekazania i zapewnić skuteczną ochronę sądową.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez szwedzki sąd administracyjny dotyczył wykładni art. 20 ust. 1 lit. d) i art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (tzw. rozporządzenie Dublin II), które ustanawia kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl. Sprawa dotyczyła rodziny Petrosian, obywateli Armenii, którzy złożyli wnioski o azyl w Szwecji. Wcześniej złożyli wnioski we Francji, a ich pierwszy wniosek został tam odrzucony. Szwedzki organ imigracyjny (Migrationsverket) zwrócił się do Francji o przyjęcie rodziny z powrotem na podstawie wspomnianego rozporządzenia. Po tym, jak Francja nie odpowiedziała w terminie, Migrationsverket uznał, że Francja wyraziła zgodę na przyjęcie rodziny. Następnie szwedzki sąd pierwszej instancji zawiesił wykonanie decyzji o przekazaniu rodziny do Francji do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia. Później sąd ten uchylił decyzję o przekazaniu, odsyłając sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd ten uznał, że termin sześciu miesięcy na wykonanie przekazania, określony w art. 20 ust. 1 lit. d) rozporządzenia, rozpoczął bieg od momentu wydania tymczasowego orzeczenia zawieszającego wykonanie decyzji, co oznaczało, że termin upłynął. Migrationsverket odwołał się, argumentując, że termin ten powinien zacząć biec dopiero od momentu wydania ostatecznej decyzji merytorycznej. Szwedzki sąd odsyłający zadał pytanie prejudycjalne, czy termin sześciu miesięcy na przekazanie zaczyna biec od momentu tymczasowego zawieszenia postępowania, czy od momentu wydania ostatecznej decyzji. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując cel rozporządzenia i jego przepisy, orzekł, że termin sześciu miesięcy na wykonanie przekazania zaczyna biec dopiero od momentu wydania orzeczenia sądowego rozstrzygającego co do istoty sprawy, które nie może już stanowić przeszkody dla wykonania przekazania. Trybunał podkreślił, że taka wykładnia jest konieczna dla zapewnienia państwom członkowskim możliwości pełnego wykorzystania terminu na organizację przekazania, uwzględniając praktyczne trudności, oraz dla ochrony prawa do skutecznej ochrony sądowej i poszanowania zasady autonomii procesowej państw członkowskich. W przeciwnym razie państwo wnioskujące mogłoby zostać obciążone odpowiedzialnością za rozpatrzenie wniosku o azyl z powodu zbyt krótkiego czasu na organizację przekazania po wydaniu ostatecznej decyzji.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (14)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy