C-19/05
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że Dania uchybiła zobowiązaniom, nie udostępniając Wspólnocie należnych środków własnych w kwocie ponad 18 milionów DKK, mimo że błąd organów celnych nie wpłynął na budżet UE.
Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Danii, zarzucając jej uchybienie zobowiązaniom poprzez nieudostępnienie środków własnych Wspólnot w kwocie 18 687 475 DKK. Dania przyznała, że jej organy celne popełniły błąd, wydając pozwolenie na przywóz z zawieszeniem należności celnych na podstawie błędnej interpretacji przepisów. Mimo to, Dania argumentowała, że błąd ten nie spowodował szkody dla budżetu UE, ponieważ przedsiębiorca i tak byłby zwolniony z należności w ramach innej procedury. Trybunał uznał jednak, że samo nieudostępnienie środków stanowi uchybienie, niezależnie od braku faktycznej szkody finansowej dla Wspólnoty.
Sprawa dotyczyła skargi Komisji Europejskiej przeciwko Królestwu Danii o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Komisja zarzuciła Danii, że nie udostępniła Wspólnocie środków własnych w kwocie 18 687 475 DKK, powiększonych o odsetki, z powodu błędnego pozwolenia wydanego przez duńskie organy celne na przywóz towarów z zawieszeniem należności celnych. Duńskie organy celne błędnie zinterpretowały przepisy dotyczące procedury szczególnego przeznaczenia, co doprowadziło do niepobrania należności celnych od przedsiębiorcy w okresie od stycznia 1994 r. do grudnia 1997 r. Dania przyznała się do błędu organów celnych, ale argumentowała, że nie spowodował on żadnej szkody dla budżetu Wspólnoty, ponieważ przedsiębiorca i tak byłby uprawniony do zwolnienia z należności w ramach innej procedury (uszlachetniania czynnego). Trybunał Sprawiedliwości UE, odwołując się do wcześniejszego orzecznictwa, stwierdził, że państwa członkowskie są zobowiązane do ustalenia tytułów Wspólnot do środków własnych i udostępnienia ich Komisji, gdy tylko organy celne mają niezbędne informacje do obliczenia należności i określenia dłużnika. Trybunał podkreślił, że samo nieprzestrzeganie obowiązku nałożonego przez prawo wspólnotowe stanowi uchybienie, niezależnie od tego, czy pociągnęło za sobą negatywne konsekwencje finansowe. W związku z tym Trybunał orzekł, że Dania uchybiła swoim zobowiązaniom, i obciążył ją kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, państwo członkowskie uchybia zobowiązaniom, nie udostępniając Wspólnocie środków własnych, gdy organy celne mają niezbędne informacje do obliczenia należności i określenia dłużnika, niezależnie od tego, czy spełnione są przesłanki stosowania art. 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego i czy możliwe jest retrospektywne zaksięgowanie i pokrycie tych należności.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że obowiązek ustalenia i udostępnienia środków własnych Wspólnoty powstaje z chwilą, gdy organy celne posiadają niezbędne informacje do obliczenia należności i określenia dłużnika. Samo nieprzestrzeganie tego obowiązku stanowi uchybienie zobowiązaniom, nawet jeśli nie spowodowało to faktycznej szkody finansowej dla Wspólnoty. Argument o braku szkody jest pozbawiony znaczenia w kontekście stwierdzenia uchybienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_uchybienie
Strona wygrywająca
Komisja
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | skarżąca |
| Królestwo Danii | panstwo_czlonkowskie | pozwana |
Przepisy (15)
Główne
Decyzja 94/728/WE art. 2 § ust. 1 lit. a) i b)
Decyzja Rady 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich
Określenie tradycyjnych środków własnych (cła, opłaty).
Decyzja 94/728/WE art. 8 § ust. 1 i 2
Decyzja Rady 94/728/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich
Obowiązek państw członkowskich do poboru i udostępniania środków własnych.
Rozporządzenie nr 1552/89 art. 2 § ust. 1 i 1a
Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 wykonujące decyzję 88/376
Ustalenie roszczenia Wspólnoty do środków własnych i daty jego powstania.
Rozporządzenie nr 1552/89 art. 17 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 wykonujące decyzję 88/376
Obowiązek państw członkowskich do zapewnienia udostępnienia środków; wyjątki (siła wyższa, niemożność uzyskania).
Kodeks celny art. 204 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
Powstanie długu celnego w przypadku niewykonania obowiązków lub niedopełnienia warunków procedury celnej.
Kodeks celny art. 217 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
Księgowanie kwoty należności celnych.
Kodeks celny art. 218 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
Terminy księgowania kwot należności.
Kodeks celny art. 220 § ust. 1 i 2 lit. b)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
Retrospektywne zaksięgowanie należności; wyjątek w przypadku błędu organów celnych.
Kodeks celny art. 221 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
Powiadomienie dłużnika o kwocie należności; termin.
Pomocnicze
TWE art. 10
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Ogólne zobowiązania państw członkowskich.
Rozporządzenie nr 1552/89 art. 11
Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1552/89 wykonujące decyzję 88/376
Odsetki za zwłokę w udostępnianiu środków.
Kodeks celny art. 239 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny
Zwrot lub umorzenie należności celnych.
Rozporządzenie nr 2454/93 art. 869 § lit. b)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92
Decyzja organów celnych o nieksięgowaniu niepobranych należności w przypadku błędu organów celnych.
Rozporządzenie nr 2454/93 art. 871 § akapit pierwszy
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia nr 2913/92
Przekazanie sprawy Komisji w przypadku wątpliwości co do zastosowania art. 220 ust. 2 lit. b) kodeksu celnego.
Rozporządzenie nr 2658/87 art. Załącznik I, sekcja II A pkt 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej
Definicja procedury szczególnego przeznaczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Państwa członkowskie są zobowiązane do ustalenia i udostępnienia środków własnych Wspólnoty, gdy tylko organy celne posiadają niezbędne informacje do obliczenia należności i określenia dłużnika, niezależnie od późniejszego stwierdzenia, że nie można ich pobrać z powodu błędu organów celnych. Samo nieprzestrzeganie obowiązku nałożonego przez prawo wspólnotowe stanowi uchybienie zobowiązaniom, nawet jeśli nie pociągnęło za sobą negatywnych konsekwencji finansowych dla Wspólnoty. Błąd organów celnych, który uniemożliwił retrospektywne zaksięgowanie należności, nie zwalnia państwa członkowskiego z obowiązku udostępnienia środków własnych, jeśli nie wystąpiły przesłanki zwalniające (siła wyższa, całkowita niemożność uzyskania). Hipotetyczne uprawnienie do innej procedury celnej i brak faktycznej szkody dla budżetu UE są pozbawione znaczenia dla oceny uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.
Odrzucone argumenty
Błąd organów celnych, który uniemożliwił retrospektywne zaksięgowanie należności, zwalnia państwo członkowskie z obowiązku udostępnienia środków własnych. Wspólnota nie poniosła żadnych strat finansowych z powodu błędów popełnionych przez duńskie organy celne, gdyż przedsiębiorstwo było uprawnione do korzystania ze zwolnienia z należności celnych w ramach innej procedury (uszlachetniania czynnego). Równowaga budżetowa Wspólnoty nie została zakwestionowana, co przyznała sama Komisja.
Godne uwagi sformułowania
nieprzestrzeganie obowiązku nałożonego przez normę prawa wspólnotowego stanowi samo w sobie uchybienie zobowiązaniom twierdzenie, że to nieprzestrzeganie nie pociągnęło za sobą ujemnych konsekwencji, pozbawione jest znaczenia
Skład orzekający
A. Rosas
prezes izby
J.N. Cunha Rodrigues
sędzia
J. Klučka
sędzia
P. Lindh
sprawozdawca
A. Arabadjiev
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego następuje z chwilą naruszenia prawa UE, niezależnie od faktycznej szkody finansowej. Podkreślenie odpowiedzialności państw członkowskich za prawidłowe pobieranie i udostępnianie środków własnych UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z systemem środków własnych UE i przepisami celnymi. Konieczność analizy konkretnych przepisów krajowych i unijnych w podobnych przypadkach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje, jak błędy administracyjne mogą prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych dla państwa członkowskiego, nawet jeśli nie spowodują bezpośredniej szkody finansowej. Pokazuje też, jak kluczowe jest przestrzeganie procedur UE.
“Błąd celników kosztował Danię miliony euro – Trybunał UE przypomina o odpowiedzialności państw za budżet Wspólnoty.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI