C-19/03
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że cena za minutę połączenia telefonicznego nie jest kwotą podlegającą obowiązkowemu zaokrągleniu do najbliższego centa zgodnie z rozporządzeniem wprowadzającym euro, o ile nie wpływa bezpośrednio na ostateczną cenę zapłaconą przez konsumenta.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 1103/97 w sprawie wprowadzenia euro, w szczególności art. 5 dotyczącego zaokrąglania kwot. Operator telekomunikacyjny O2 zaokrąglił cenę za minutę połączenia telefonicznego po przeliczeniu z marek niemieckich na euro, co doprowadziło do nieznacznego wzrostu kosztów dla konsumentów. Verbraucher-Zentrale Hamburg eV zarzuciło naruszenie zasady ciągłości umów i neutralnego przejścia na euro. Trybunał orzekł, że cena za minutę połączenia, będąca stawką jednostkową nieujętą bezpośrednio na fakturze ani niepłaconą przez konsumenta, nie jest kwotą podlegającą obowiązkowemu zaokrągleniu do najbliższego centa, chyba że takie zaokrąglenie ma rzeczywisty wpływ na ostateczną cenę.
Sprawa C-19/03 dotyczyła wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 1103/97 z dnia 17 czerwca 1997 r. w sprawie niektórych przepisów dotyczących wprowadzenia euro, w szczególności art. 5, który określa zasady zaokrąglania kwot pieniężnych. Operator telekomunikacyjny O2 (Germany) GmbH & Co. OHG przeliczył i zaokrąglił cenę za minutę połączenia telefonicznego z marek niemieckich na euro. Konsumencka organizacja Verbraucher-Zentrale Hamburg eV zarzuciła, że takie zaokrąglenie, które doprowadziło do nieznacznego wzrostu ceny za połączenie, narusza zasadę ciągłości umów oraz cel neutralnego przejścia na euro, ponieważ cena za minutę połączenia nie jest kwotą, która ma zostać zapłacona lub zaksięgowana w rozumieniu art. 5 rozporządzenia. Landgericht München I zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o wykładnię. Trybunał, rozpatrując dwa pytania prejudycjalne, wyjaśnił, że art. 5 rozporządzenia nr 1103/97 dotyczy wyłącznie kwot pieniężnych, które mają zostać faktycznie zapłacone lub zaksięgowane, a które ze względów praktycznych wymagają zaokrąglenia do najbliższego centa (np. kwoty na fakturze, długi pieniężne). Cena za minutę połączenia telefonicznego, będąca stawką jednostkową służącą do obliczenia ostatecznej kwoty na fakturze, nie stanowi takiej kwoty, jeśli nie ma ona bezpośredniego i rzeczywistego wpływu na cenę ostatecznie zapłaconą przez konsumenta. Trybunał podkreślił, że choć rozporządzenie nie sprzeciwia się zaokrąglaniu innych kwot, musi to odbywać się z poszanowaniem zasady ciągłości umów i celu neutralnego przejścia na euro, co oznacza brak naruszenia zobowiązań umownych i brak rzeczywistego wpływu na cenę końcową. W związku z tym, sąd krajowy ma zbadać, czy zaokrąglenie zastosowane przez O2 miało taki rzeczywisty wpływ.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, cena za minutę połączenia telefonicznego nie stanowi kwoty, która ma zostać zapłacona lub zaksięgowana w rozumieniu art. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 1103/97, jeśli nie ma ona rzeczywistego wpływu na ostateczną cenę zapłaconą przez konsumenta.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że art. 5 rozporządzenia nr 1103/97 dotyczy kwot, które ze względów praktycznych wymagają zaokrąglenia do najbliższego centa (np. kwoty na fakturze, długi). Cena za minutę połączenia, będąca stawką jednostkową, nie musi być zaokrąglana, chyba że jej zaokrąglenie wpływa na ostateczną cenę zapłaconą przez konsumenta. Nie ma znaczenia, czy stawka opiera się na wielokrotności jednostki rozliczeniowej, ani czy jest postrzegana przez konsumenta jako kluczowa dla porównania cen.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w części dotyczącej wykładni)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Verbraucher-Zentrale Hamburg eV | inne | skarżący |
| O2 (Germany) GmbH & Co. OHG | spolka | pozwany |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie 1103/97 art. 5 § zdanie pierwsze
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97
Dotyczy wyłącznie kwot pieniężnych, które mają zostać zapłacone lub zaksięgowane i wymagają zaokrąglenia do najbliższego centa ze względów praktycznych. Nie obejmuje stawek jednostkowych, które nie wpływają bezpośrednio na cenę ostateczną.
Pomocnicze
Rozporządzenie 1103/97 art. 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97
Zasada ciągłości umów – wprowadzenie euro nie może stanowić podstawy do zmiany warunków umów ani usprawiedliwienia niewykonania zobowiązań.
Rozporządzenie 1103/97 art. 4
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1103/97
Przepisy dotyczące kursów wymiany i ich niezaokrąglania.
Rozporządzenie 974/98 art. 14
Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98
Odniesienia do krajowych jednostek monetarnych w aktach prawnych należy odczytywać jako odniesienia do euro, z zastosowaniem zasad zaokrąglania z rozporządzenia 1103/97.
Rozporządzenie 2866/98 art. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2866/98
Ustalenie nieodwołalnego kursu wymiany dla marki niemieckiej i euro.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cena za minutę połączenia telefonicznego nie jest kwotą podlegającą obowiązkowemu zaokrągleniu zgodnie z art. 5 rozporządzenia 1103/97, jeśli nie wpływa bezpośrednio na ostateczną cenę zapłaconą przez konsumenta. Zaokrąglanie innych kwot niż te wymienione w art. 5 jest dopuszczalne, o ile nie narusza zasady ciągłości umów i celu neutralnego przejścia na euro.
Odrzucone argumenty
Cena za minutę połączenia jest kwotą pieniężną, która ma zostać zapłacona lub zaksięgowana i podlega zaokrągleniu zgodnie z art. 5 rozporządzenia 1103/97. Rozporządzenie 1103/97 jest regulacją wyczerpującą i wszelkie kwoty niebędące kwotami do zapłaty lub zaksięgowania nie mogą być zaokrąglane.
Godne uwagi sformułowania
cena za minutę połączenia [...] nie stanowi kwoty pieniężnej, która ma zostać zapłacona lub zaksięgowana w rozumieniu art. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 1103/97 zaokrąglanie dokonywane jest z poszanowaniem ustanowionej w art. 3 tego rozporządzenia zasady ciągłości umów oraz w zgodzie z zamierzonym przez to rozporządzenie celem neutralnego przejścia na euro nie wywiera rzeczywistego wpływu na cenę, która ma zostać ostatecznie zapłacona
Skład orzekający
V. Skouris
przewodniczący
P. Jann
sędzia
C. W. A. Timmermans
sędzia
A. Rosas
sędzia
C. Gulmann
sędzia
J.-P. Puissochet
sprawozdawca
J. N. Cunha Rodrigues
prezes_izby
R. Schintgen
sędzia
F. Macken
sędzia
N. Colneric
sędzia
S. von Bahr
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących wprowadzania euro, zasad zaokrąglania kwot, ochrony konsumentów w kontekście zmian walutowych, ciągłości umów oraz neutralnego przejścia na nową walutę. Dotyczy sytuacji, gdy stawki jednostkowe mogą być zaokrąglane, o ile nie wpływają na cenę końcową."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu wprowadzenia euro i rozporządzenia 1103/97. Konieczność indywidualnej oceny przez sąd krajowy, czy zaokrąglenie miało rzeczywisty wpływ na cenę końcową.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia praktyczne aspekty wprowadzenia euro i ochrony konsumentów w kontekście zaokrąglania cen, co jest nadal istotne dla zrozumienia zasad przejścia na nową walutę i ochrony praw konsumentów.
“Czy zaokrąglanie cen połączeń telefonicznych przy wprowadzeniu euro było legalne? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI