C-186/16
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że warunek umowy kredytowej w walucie obcej, który nie był negocjowany indywidualnie i nakłada ryzyko kursowe na konsumenta, może być uznany za nieuczciwy, jeśli nie jest wyrażony prostym i zrozumiałym językiem, a bank nie zapewnił wystarczających informacji o konsekwencjach ekonomicznych.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich w kontekście umów kredytowych w walucie obcej. Konsumenci zarzucali bankowi, że warunki dotyczące spłaty kredytu w tej samej walucie obcej, w której udzielono kredytu, są nieuczciwe, ponieważ przenoszą całe ryzyko kursowe na konsumenta i nie zostały przedstawione w sposób zrozumiały. Trybunał rozstrzygnął, że takie warunki mogą być uznane za nieuczciwe, jeśli nie są indywidualnie negocjowane i nie są wyrażone prostym językiem, a bank nie dostarczył konsumentom wystarczających informacji o potencjalnych konsekwencjach ekonomicznych, w tym o ryzyku kursowym.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Sprawa dotyczyła umów kredytowych zawartych przez konsumentów (otrzymujących wynagrodzenie w lejach rumuńskich) z bankiem w walucie obcej (frankach szwajcarskich). Konsumenci zarzucali, że warunki umowy, zgodnie z którymi kredyt miał być spłacany w tej samej walucie obcej, były nieuczciwe, ponieważ przenosiły całe ryzyko kursowe na konsumenta i nie zostały przedstawione w sposób przejrzysty i zrozumiały. Bank argumentował, że warunek ten odzwierciedla zasadę nominalizmu walutowego i nie podlega kontroli dyrektywy. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że warunek umowy kredytowej w walucie obcej, który nie był indywidualnie negocjowany i nakłada ryzyko kursowe na konsumenta, może być uznany za nieuczciwy, jeśli nie jest wyrażony prostym i zrozumiałym językiem. Kluczowe jest, aby bank zapewnił konsumentom wystarczające informacje o potencjalnych konsekwencjach ekonomicznych, w tym o ryzyku kursowym, umożliwiając im podjęcie świadomych decyzji. Ocena nieuczciwego charakteru warunku powinna być dokonywana w odniesieniu do momentu zawarcia umowy, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności znanych bankowi w tym czasie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Oceny nieuczciwego charakteru warunku umownego należy dokonywać w odniesieniu do momentu zawarcia danej umowy, z uwzględnieniem ogółu okoliczności, które mogły być znane przedsiębiorcy w owym momencie i mogły mieć wpływ na późniejsze jej wykonanie.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że ocena nieuczciwego charakteru warunku powinna uwzględniać wszystkie okoliczności znane przedsiębiorcy w momencie zawarcia umowy, które mogły wpłynąć na późniejsze wykonanie umowy, ponieważ nierównowaga może pojawić się dopiero w trakcie wykonywania umowy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ruxandra Paula Andriciuc i in. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Banca Românească SA | spolka | pozwany |
| Rząd rumuński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Dyrektywa 93/13/EWG art. 3 § 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Warunki umowy, które nie były indywidualnie negocjowane, mogą być uznane za nieuczciwe, jeśli stoją w sprzeczności z wymogami dobrej wiary, powodują znaczącą nierównowagę wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta. Ocena nieuczciwego charakteru warunku umownego powinna być dokonywana w odniesieniu do momentu zawarcia umowy, z uwzględnieniem okoliczności znanych przedsiębiorcy.
Dyrektywa 93/13/EWG art. 4 § 2
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Ocena nieuczciwego charakteru warunków nie dotyczy ani określenia głównego przedmiotu umowy, ani relacji ceny i wynagrodzenia do dostarczonych w zamian towarów lub usług, o ile warunki te zostały wyrażone prostym i zrozumiałym językiem. Pojęcie 'głównego przedmiotu umowy' obejmuje warunek umowy kredytowej w walucie obcej, który nie był indywidualnie negocjowany i na mocy którego kredyt należy spłacić w tej samej walucie, jeśli określa on podstawowe świadczenie charakteryzujące umowę. Wymóg prostego i zrozumiałego języka oznacza konieczność zapewnienia konsumentom informacji wystarczających do podjęcia świadomych decyzji, w tym o konsekwencjach ekonomicznych ryzyka kursowego.
Pomocnicze
Dyrektywa 93/13/EWG art. 1 § 2
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Warunki umowy odzwierciedlające bezwzględnie obowiązujące przepisy ustawowe lub wykonawcze nie podlegają przepisom dyrektywy. Wyłączenie to podlega ścisłej wykładni.
Dyrektywa 93/13/EWG art. 5
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Warunki umowne muszą być sporządzone prostym i zrozumiałym językiem.
Cod Civil art. 1578
Kodeks cywilny (Rumunia)
Zobowiązanie wynikające z pożyczki jest ograniczone do tej samej kwoty cyfrowej wyrażonej w umowie. Dłużnik jest zobowiązany do zwrotu pożyczonej kwoty w walucie będącej w obiegu w chwili zapłaty.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Warunek umowy kredytowej w walucie obcej, który nie był indywidualnie negocjowany i przenosi ryzyko kursowe na konsumenta, może być nieuczciwy, jeśli nie jest wyrażony prostym i zrozumiałym językiem. Bank ma obowiązek zapewnić konsumentom wystarczające informacje o ryzyku kursowym i jego konsekwencjach ekonomicznych. Ocena nieuczciwego charakteru warunku powinna uwzględniać okoliczności znane bankowi w momencie zawarcia umowy.
Odrzucone argumenty
Warunek umowy kredytowej w walucie obcej, który odzwierciedla zasadę nominalizmu walutowego, nie podlega kontroli dyrektywy 93/13. Ocena nieuczciwego charakteru warunku powinna być dokonywana wyłącznie w momencie zawarcia umowy.
Godne uwagi sformułowania
znacząca nierównowaga wynikających z umowy praw i obowiązków stron ze szkodą dla konsumenta warunki te zostały wyrażone prostym i zrozumiałym językiem konsument był w stanie oszacować, w oparciu o jednoznaczne i zrozumiałe kryteria, wypływające dla niego z tej umowy konsekwencje ekonomiczne oceny nieuczciwego charakteru warunku umownego należy dokonywać w odniesieniu do momentu zawarcia danej umowy, z uwzględnieniem ogółu okoliczności, które mogły być znane przedsiębiorcy w owym momencie i mogły mieć wpływ na późniejsze jej wykonanie
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
A. Prechal
sprawozdawca
A. Rosas
sędzia
C. Toader
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich, obowiązki informacyjne banków w zakresie kredytów walutowych, ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych."
Ograniczenia: Ocena konkretnych warunków umownych i ich przejrzystości należy do sądu krajowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu kredytów walutowych i ryzyka kursowego, które dotyka wielu konsumentów. Wyrok wyjaśnia kluczowe kwestie dotyczące obowiązków informacyjnych banków i oceny nieuczciwych warunków umownych.
“Kredyt w obcej walucie: Kiedy bank musi ostrzec Cię przed ryzykiem kursowym?”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI