C-183/21

Trybunał orzekł, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie krajowym przepisom proceduralnym nakładającym na stronę inicjującą postępowanie o wygaśnięcie znaku towarowego z powodu nieużywania obowiązek przeprowadzenia analizy rynku, pod warunkiem że ciężar dowodu rzeczywistego używania znaku spoczywa na jego właścicielu.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE dotyczących rzeczywistego używania znaków towarowych w kontekście krajowego postępowania o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku z powodu nieużywania. Sąd krajowy w Niemczech zapytał, czy prawo UE stoi na przeszkodzie przepisom proceduralnym nakładającym na stronę inicjującą postępowanie obowiązek przeprowadzenia analizy rynku i przedstawienia uzasadnionej argumentacji dotyczącej nieużywania znaku. Trybunał uznał, że ciężar dowodu rzeczywistego używania znaku spoczywa na jego właścicielu, a przepisy krajowe nakładające na stronę inicjującą postępowanie obowiązek przeprowadzenia analizy rynku i przedstawienia argumentacji nie są sprzeczne z prawem UE, o ile nie przenoszą na nią ciężaru dowodu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Saarbrücken dotyczył wykładni dyrektyw UE dotyczących znaków towarowych, w szczególności art. 12 dyrektywy 2008/95/WE i art. 16, 17, 19 dyrektywy (UE) 2015/2436. Sprawa toczyła się między Maxxus Group GmbH & Co. KG a Globus Holding GmbH & Co. KG w przedmiocie wygaśnięcia praw do znaków towarowych Globusa z powodu ich nieużywania. Sąd odsyłający wskazał, że zgodnie z niemieckim orzecznictwem, strona inicjująca postępowanie o wygaśnięcie znaku z powodu nieużywania ma obowiązek przedstawienia okoliczności faktycznych, co obejmuje przeprowadzenie własnej analizy rynku i przedstawienie uzasadnionej argumentacji. Po wyroku TSUE w sprawie Ferrari (C-720/18 i C-721/18), który stwierdził, że ciężar dowodu rzeczywistego używania znaku spoczywa na jego właścicielu, sąd niemiecki miał wątpliwości, czy krajowe przepisy proceduralne nadal mogą nakładać na stronę inicjującą postępowanie obowiązek przeprowadzenia analizy rynku. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując sprawę w świetle dyrektywy 2015/2436, stwierdził, że ciężar dowodu rzeczywistego używania znaku towarowego spoczywa na jego właścicielu. Jednocześnie uznał, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które nakładają na stronę inicjującą postępowanie obowiązek przedstawienia okoliczności faktycznych, w tym przeprowadzenia analizy rynku i przedstawienia uzasadnionej argumentacji, pod warunkiem że nie przenoszą one na tę stronę ciężaru dowodu. Trybunał podkreślił, że takie przepisy mogą być uzasadnione potrzebą zapobiegania nadużywaniu postępowań o stwierdzenie wygaśnięcia znaku towarowego z powodu nieużywania, na przykład poprzez możliwość odrzucenia wniosku jako oczywiście niedopuszczalnego lub bezzasadnego, albo obciążenia strony inicjującej postępowanie kosztami. Ponadto, dowody rzeczywistego używania znaku towarowego muszą dotyczyć używania na rynku, a nie tylko wewnątrz przedsiębiorstwa, co wyklucza ujawnianie tajemnic handlowych.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy