C-18/16

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2017-09-14
cjeuazyl_imigracjazatrzymanie wnioskodawców o ochronę międzynarodowąWysokatrybunal
ochrona międzynarodowaazylzatrzymanieprawa podstawowewolność osobistaproporcjonalnośćkarta praw podstawowychEKPCdyrektywa azylowa

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy dyrektywy dotyczące zatrzymania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w celu weryfikacji tożsamości lub uzyskania informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku są ważne i zgodne z Kartą Praw Podstawowych.

Sprawa dotyczyła ważności art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33/UE, który pozwala na zatrzymanie wnioskodawcy o ochronę międzynarodową w celu ustalenia jego tożsamości lub uzyskania informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku. Sąd odsyłający pytał, czy przepis ten jest zgodny z prawem do wolności gwarantowanym przez Kartę Praw Podstawowych UE, zwłaszcza w kontekście Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Trybunał uznał, że przepisy te są ważne, ponieważ stanowią konieczne i proporcjonalne ograniczenie prawa do wolności, służące prawidłowemu funkcjonowaniu wspólnego europejskiego systemu azylowego.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył ważności art. 8 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) i b) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE, który zezwala na zatrzymanie wnioskodawcy ubiegającego się o ochronę międzynarodową w celu ustalenia lub weryfikacji jego tożsamości lub obywatelstwa, albo w celu uzyskania informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku, gdy ich uzyskanie bez zatrzymania byłoby niemożliwe, zwłaszcza przy ryzyku ucieczki. Sąd odsyłający (Rechtbank Den Haag) powziął wątpliwość, czy przepis ten jest zgodny z prawem do wolności gwarantowanym przez art. 6 Karty Praw Podstawowych UE, biorąc pod uwagę, że prawa te odpowiadają prawom gwarantowanym przez art. 5 EKPC, a ograniczenia tych praw nie mogą wykraczać poza ramy dozwolone przez EKPC. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (czwarta izba) uznał, że badany przepis jest ważny. Stwierdził, że stanowi on ograniczenie prawa do wolności, ale jest ono przewidziane ustawą, szanuje istotę tego prawa i jest proporcjonalne. Zatrzymanie służy celowi interesu ogólnego, jakim jest prawidłowe funkcjonowanie wspólnego europejskiego systemu azylowego, poprzez umożliwienie identyfikacji wnioskodawców i oceny ich wniosków, co zapobiega wtórnemu przemieszczaniu się. Trybunał podkreślił, że przepisy dyrektywy wprowadzają szereg warunków i gwarancji, takich jak indywidualne badanie każdej sprawy, stosowanie zatrzymania jako środka ostatecznego, ograniczenie czasu trwania zatrzymania oraz zapewnienie kontroli sądowej i informacji dla zatrzymanego. W związku z tym, prawodawca Unii zachował właściwą równowagę między prawem do wolności wnioskodawcy a wymogami prawidłowego funkcjonowania systemu azylowego. Badanie ważności przepisu nie wykazało żadnej okoliczności mogącej wpłynąć na jego ważność w świetle Karty Praw Podstawowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, przepis ten jest zgodny z art. 6 Karty Praw Podstawowych UE.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że zatrzymanie jest ważnym ograniczeniem prawa do wolności, ale jest ono konieczne i proporcjonalne do celu, jakim jest prawidłowe funkcjonowanie wspólnego europejskiego systemu azylowego. Przepis ten wprowadza szereg warunków i gwarancji, które zapewniają, że zatrzymanie jest stosowane jako środek ostateczny, na możliwie najkrótszy okres i z poszanowaniem praw procesowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

przepis dyrektywy (ważny)

Strony

NazwaTypRola
K.osoba_fizycznaskarżący w postępowaniu głównym
Staatssecretaris van Veiligheid en Justitieorgan_krajowypozwany
Rząd niderlandzkiorgan_krajowyinterwenient
Rząd belgijskiorgan_krajowyinterwenient
Rząd estońskiorgan_krajowyinterwenient
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Parlament Europejskiinstytucja_ueinterwenient
Rada Unii Europejskiejinstytucja_ueinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (10)

Główne

Dyrektywa 2013/33/UE art. 8 § 3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową

Pozwala na zatrzymanie wnioskodawcy w celu ustalenia lub weryfikacji jego tożsamości lub obywatelstwa, lub w celu uzyskania informacji niezbędnych do rozpatrzenia wniosku, gdy ich uzyskanie bez zatrzymania byłoby niemożliwe, zwłaszcza przy ryzyku ucieczki. Ograniczenie to jest zgodne z prawem UE.

Karta art. 6

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego.

Karta art. 52 § 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Ograniczenia praw i wolności muszą być przewidziane ustawą, szanować istotę tych praw i wolności, być konieczne i proporcjonalne do celów interesu ogólnego lub ochrony praw innych osób.

Karta art. 52 § 3

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawa zawarte w Karcie, które odpowiadają prawom gwarantowanym w EKPC, mają takie samo znaczenie i zakres.

EKPC art. 5 § 1

Europejska Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności

Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego; dopuszczalne zatrzymanie w określonych przypadkach, w tym w celu zapobieżenia nielegalnemu wkroczeniu lub w toku postępowania o wydalenie.

Pomocnicze

Dyrektywa 2013/33/UE art. 9 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową

Zatrzymanie stosuje się na możliwie najkrótszy okres i tylko tak długo, jak długo zastosowanie mają warunki określone w art. 8 ust. 3.

Dyrektywa 2013/32/UE art. 9 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej

Wnioskodawcom zezwala się na pozostawanie w państwie członkowskim do czasu rozpatrzenia wniosku.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.

TFUE art. 78

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna wspólnego europejskiego systemu azylowego.

Vreemdelingenwet 2000 art. 59b § 1

Ustawa o cudzoziemcach (Niderlandy)

Transpozycja art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33/UE do prawa niderlandzkiego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepisy dyrektywy 2013/33/UE dotyczące zatrzymania wnioskodawcy w celu ustalenia tożsamości lub uzyskania informacji są zgodne z prawem UE i prawami podstawowymi. Zatrzymanie jest koniecznym i proporcjonalnym środkiem służącym prawidłowemu funkcjonowaniu wspólnego europejskiego systemu azylowego. Dyrektywa wprowadza szereg gwarancji proceduralnych i ograniczeń czasowych, które chronią prawa zatrzymanych osób.

Odrzucone argumenty

Art. 8 ust. 3 dyrektywy 2013/33/UE narusza prawo do wolności gwarantowane przez art. 6 Karty Praw Podstawowych UE. Zatrzymanie wnioskodawcy o azyl, który ma prawo pozostawać w państwie członkowskim, jest sprzeczne z EKPC, jeśli nie jest nakazane do celów wydalenia.

Godne uwagi sformułowania

ograniczenia w korzystaniu z praw i wolności [...] muszą być przewidziane ustawą i szanować istotę tych praw i wolności ograniczenia mogą być wprowadzone wyłącznie wtedy, gdy są konieczne i rzeczywiście odpowiadają celom interesu ogólnego zasada proporcjonalności wymaga, by akty instytucji Unii nie wykraczały poza to, co jest właściwe i konieczne prawodawca Unii zachował właściwą równowagę pomiędzy prawem do wolności wnioskodawcy a wymogami dotyczącymi ustalenia jego tożsamości lub obywatelstwa bądź uzyskania informacji

Skład orzekający

T. von Danwitz

prezes izby

E. Juhász

sędzia

C. Vajda

sędzia

K. Jürimäe

sędzia

C. Lycourgos

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zgodności przepisów UE dotyczących zatrzymania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z prawami podstawowymi, w szczególności z prawem do wolności."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnych przepisów dyrektywy 2013/33/UE i ich zgodności z Kartą Praw Podstawowych UE oraz EKPC. Ocena proporcjonalności i konieczności zatrzymania musi być dokonywana indywidualnie w każdej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa do wolności i jego ograniczeń w kontekście polityki azylowej UE, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie społeczne i prawnicze.

Czy zatrzymanie wnioskodawcy o azyl jest legalne? TSUE wyjaśnia granice wolności osobistej w UE.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI