C-179/11

Trybunał Sprawiedliwości2012-09-27

cjeuazyl_imigracjawarunki_przyjmowania_azylantowWysokatrybunal

azylprzyjmowaniewarunkidyrektywa 2003/9rozporządzenie Dublin IIpaństwo członkowskiekosztyprzekazanie

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że państwo członkowskie, które otrzymało wniosek o azyl, musi zapewnić minimalne warunki przyjmowania nawet w trakcie procedury przekazania do innego państwa członkowskiego, a koszty ponosi państwo zobowiązane do przyjęcia.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2003/9/WE w kontekście procedury dublińskiej (rozporządzenie nr 343/2003). Sąd krajowy pytał, czy państwo członkowskie, które otrzymało wniosek o azyl, musi nadal zapewniać minimalne warunki przyjmowania osobie ubiegającej się o azyl, gdy wszczęto procedurę przekazania do innego państwa członkowskiego. Trybunał stwierdził, że obowiązek ten trwa do momentu faktycznego przekazania, a koszty ponosi państwo odpowiedzialne za przyjęcie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) dotyczył wykładni dyrektywy Rady 2003/9/WE ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl. Sprawa rozpatrywana przez sąd krajowy dotyczyła zgodności z prawem okólnika odmawiającego tymczasowego świadczenia dla osób oczekujących na rozpatrzenie wniosku o azyl (ATA) w przypadku, gdy Francja wzywała inne państwo członkowskie do przejęcia osoby ubiegającej się o azyl na podstawie rozporządzenia nr 343/2003 (tzw. rozporządzenie Dublin II). Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł, że państwo członkowskie, do którego złożono wniosek o azyl, jest zobowiązane zapewnić minimalne warunki przyjmowania przewidziane w dyrektywie 2003/9/WE również osobie, w przypadku której wszczęto procedurę przekazania do innego państwa członkowskiego uznanego za odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku. Obowiązek ten trwa do momentu faktycznego przekazania osoby ubiegającej się o azyl do państwa odpowiedzialnego. TSUE podkreślił, że celem dyrektywy jest zapewnienie godnego poziomu życia i poszanowanie godności ludzkiej, co dotyczy również osób w trakcie procedury ustalania właściwego państwa członkowskiego. W kwestii kosztów, Trybunał stwierdził, że ponosi je państwo członkowskie, na którym ciąży obowiązek zapewnienia minimalnych warunków przyjmowania, chyba że przepisy Unii stanowią inaczej. Wskazano również na istnienie Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, który może wspierać państwa członkowskie w ponoszeniu kosztów związanych z polityką azylową.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o azyl, jest zobowiązane zapewnić minimalne warunki przyjmowania ustanowione w dyrektywie 2003/9/WE również osobie ubiegającej się o azyl, w przypadku której państwo to postanowiło wezwać inne państwo członkowskie do jej przejęcia lub ponownego przyjęcia.

Uzasadnienie

Zakres zastosowania dyrektywy 2003/9 obejmuje wszystkich ubiegających się o azyl, którzy złożyli wniosek na terytorium państwa członkowskiego, tak długo, jak posiadają zezwolenie na pobyt. Procedura określania odpowiedzialnego państwa członkowskiego na podstawie rozporządzenia nr 343/2003 rozpoczyna się z chwilą pierwszego złożenia wniosku i może trwać kilka miesięcy. Celem dyrektywy jest ochrona godności ludzkiej, co dotyczy również osób w trakcie procedury dublińskiej. Prawo do pozostawania w państwie członkowskim podczas rozpatrywania wniosku obejmuje również państwo, w którym wniosek został złożony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

osoby ubiegające się o azyl (w zakresie prawa do warunków przyjmowania)

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Cimade	inne	skarżący
Groupe d’information et de soutien des immigrés (GISTI)	inne	skarżący
Ministre de l’Intérieur, de l’Outre-mer, des Collectivités territoriales et de l’Immigration	organ_krajowy	pozwany
Rząd francuski	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Rząd czeski	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Rząd grecki	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Rząd włoski	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Rząd polski	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Rząd szwajcarski	inne	interwenient
Komisja Europejska	instytucja_ue	interwenient

Przepisy (25)

Główne

Dyrektywa 2003/9/WE art. 1

Dyrektywa Rady 2003/9/WE

Celem dyrektywy jest ustanowienie minimalnych norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o azyl w państwach członkowskich.

Dyrektywa 2003/9/WE art. 2

Dyrektywa Rady 2003/9/WE

Definicje: wniosek o azyl, wnioskodawca, warunki przyjmowania, materialne warunki przyjmowania.

Dyrektywa 2003/9/WE art. 3

Dyrektywa Rady 2003/9/WE

Zakres stosowania dyrektywy do obywateli państw trzecich i bezpaństwowców składających wniosek o azyl na granicy lub terytorium państwa członkowskiego, tak długo, jak posiadają zezwolenie na pobyt.

Dyrektywa 2003/9/WE art. 13

Dyrektywa Rady 2003/9/WE

Państwa członkowskie zapewniają, że materialne warunki przyjmowania są udostępniane wnioskodawcom od momentu złożenia wniosku o azyl.

Rozporządzenie nr 343/2003 art. 1