C-177/19 P, C-178/19 P, C-179/19 P
Podsumowanie
Trybunał uchylił wyrok Sądu, uznając skargi miast na rozporządzenie dotyczące emisji spalin za niedopuszczalne z powodu braku bezpośredniego wpływu na ich sytuację prawną.
Sprawa dotyczyła odwołań od wyroku Sądu, który stwierdził nieważność części rozporządzenia Komisji dotyczącego dopuszczalnych wartości emisji tlenków azotu (Euro 6) w badaniach RDE. Sąd uznał, że rozporządzenie dotyczy bezpośrednio miast (Ville de Paris, Ville de Bruxelles, Ayuntamiento de Madrid), które wniosły skargę o stwierdzenie nieważności. Trybunał uchylił wyrok Sądu, uznając, że rozporządzenie nie dotyczy bezpośrednio miast, ponieważ nie uniemożliwia im wykonywania uprawnień w zakresie regulowania ruchu drogowego w celu ochrony środowiska. W konsekwencji skargi miast zostały odrzucone jako niedopuszczalne.
Trzy odwołania złożone przez Republikę Federalną Niemiec, Węgry i Komisję Europejską dotyczyły wyroku Sądu Unii Europejskiej, który stwierdził nieważność części rozporządzenia Komisji (UE) 2016/646 dotyczącego dopuszczalnych wartości emisji tlenków azotu (NTE) w badaniach rzeczywistych warunków jazdy (RDE) dla pojazdów kategorii Euro 6. Sąd uznał, że rozporządzenie to dotyczy bezpośrednio miast (Ville de Paris, Ville de Bruxelles, Ayuntamiento de Madrid), które wniosły skargi o stwierdzenie nieważności, ponieważ ogranicza ich uprawnienia do wprowadzania ograniczeń ruchu drogowego w celu ochrony środowiska. Trybunał, rozpatrując odwołania, skupił się na kwestii dopuszczalności skarg. Stwierdził, że Sąd naruszył prawo, błędnie interpretując art. 4 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2007/46. Trybunał uznał, że wspomniany przepis nie uniemożliwia miastom wykonywania ich uprawnień w zakresie regulowania ruchu drogowego w celu ochrony środowiska, a zatem rozporządzenie Komisji nie dotyczy ich bezpośrednio w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE. W konsekwencji Trybunał uchylił wyrok Sądu i odrzucił skargi miast jako niedopuszczalne. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, rozporządzenie nie dotyczy bezpośrednio miast, ponieważ nie uniemożliwia im wykonywania uprawnień w zakresie regulowania ruchu drogowego w celu ochrony środowiska.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że Sąd błędnie zinterpretował art. 4 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2007/46, przypisując mu zbyt szerokie znaczenie. Przepis ten nie ogranicza uprawnień miast do wprowadzania lokalnych ograniczeń ruchu w celu ochrony środowiska, a zatem rozporządzenie Komisji nie wpływa na ich sytuację prawną w sposób bezpośredni.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
Komisja Europejska, Republika Federalna Niemiec, Węgry
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Republika Federalna Niemiec | panstwo_czlonkowskie | wnosząca odwołanie |
| Węgry | panstwo_czlonkowskie | wnosząca odwołanie |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | wnosząca odwołanie |
| Europejskie Stowarzyszenie Producentów Pojazdów | inne | interwenient |
| Republika Słowacka | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rumunia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Ville de Paris | organ_krajowy | skarżący w pierwszej instancji |
| Ville de Bruxelles | organ_krajowy | skarżący w pierwszej instancji |
| Ayuntamiento de Madrid | organ_krajowy | skarżący w pierwszej instancji |
Przepisy (6)
Główne
TFUE art. 263 § akapit czwarty
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności wnoszonej przez osoby fizyczne lub prawne, które nie są adresatami aktu.
dyrektywa 2007/46 art. 4 § ust. 3 akapit drugi
Dyrektywa 2007/46/WE
Państwa członkowskie nie mogą zakazywać, ograniczać ani utrudniać rejestracji, sprzedaży, dopuszczenia do ruchu lub użycia na drogach pojazdów, części lub oddzielnych zespołów technicznych z powodów związanych z ich budową i funkcjonowaniem, jeśli spełniają wymagania dyrektywy.
rozporządzenie nr 715/2007 art. 1 § ust. 1
Rozporządzenie (WE) nr 715/2007
Określa wspólne wymogi techniczne w zakresie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emitowanych przez nie zanieczyszczeń.
rozporządzenie (UE) 2016/646
Rozporządzenie (UE) 2016/646
Zmieniające rozporządzenie (WE) nr 692/2008 w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 6), wprowadzające procedurę RDE i określające wartości NTE.
Pomocnicze
TFUE art. 263 § akapit pierwszy i drugi
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy skarg wnoszonych przez państwa członkowskie, instytucje UE i inne podmioty uprzywilejowane.
dyrektywa 2008/50
Dyrektywa 2008/50/WE
Dotyczy jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozporządzenie Komisji nie dotyczy bezpośrednio miast, ponieważ nie uniemożliwia im wykonywania uprawnień w zakresie regulowania ruchu drogowego w celu ochrony środowiska. Sąd Unii Europejskiej błędnie zinterpretował art. 4 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2007/46. Działania miast w zakresie ochrony środowiska nie są bezpośrednio ograniczone przez rozporządzenie dotyczące homologacji pojazdów.
Odrzucone argumenty
Rozporządzenie Komisji ogranicza uprawnienia miast do wprowadzania ograniczeń ruchu drogowego w celu ochrony środowiska. Sąd prawidłowo zinterpretował art. 4 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2007/46. Miasta są bezpośrednio dotknięte rozporządzeniem, ponieważ wpływa ono na ich możliwość egzekwowania norm środowiskowych.
Godne uwagi sformułowania
rozporządzenie to dotyczy skarżących bezpośrednio w rozumieniu art. 263 akapit czwarty TFUE art. 4 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2007/46 rzeczywiście nie pozwala organom publicznym umocowanym przez państwo członkowskie na zabronienie, ograniczanie lub utrudnianie użycia na drogach pojazdów z powodów związanych z aspektami ich budowy lub funkcjonowania objętych tą dyrektywą, jeżeli spełniają one jej wymagania wykładnia art. 4 ust. 3 akapit drugi dyrektywy 2007/46 Sąd zinterpretował w sposób izolowany, który nie jest zgodny ani z kontekstem, w jaki przepis ten się wpisuje, ani z celami uregulowania, którego część stanowi, ani z genezą wspomnianego przepisu.
Skład orzekający
E. Regan
sprawozdawca
C. Lycourgos
prezes izby
M. Ilešič
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skarg jednostek samorządu terytorialnego na akty prawa wtórnego UE, interpretacja art. 263 TFUE oraz art. 4 ust. 3 dyrektywy 2007/46 w kontekście ochrony środowiska i swobód gospodarczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji miast jako podmiotów prawa publicznego wnoszących skargę o stwierdzenie nieważności na akt niebędący aktem wykonawczym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii dopuszczalności skarg w UE oraz konfliktu między celami ochrony środowiska a zasadami rynku wewnętrznego, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie UE i administracyjnym.
“Miasta nie mogą zaskarżyć przepisów UE o emisjach spalin? Trybunał rozstrzyga kluczową kwestię dopuszczalności skarg.”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI