C-177/14
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że pracownicy zatrudniani na stanowiskach doradczych i asystenckich w Hiszpanii, mimo specyfiki swojego zatrudnienia, powinni być objęci ochroną dyrektywy o pracy na czas określony i nie mogą być dyskryminowani w zakresie dodatków za wysługę lat w porównaniu do urzędników mianowanych, chyba że istnieją obiektywne powody uzasadniające różnicę.
Sprawa dotyczyła pracownicy zatrudnionej na stanowisku doradczym i asystenckim w Hiszpanii, która domagała się przyznania dodatku za wysługę lat, podobnie jak urzędnicy mianowani. Sąd odsyłający zapytał Trybunał Sprawiedliwości UE, czy pracownicy ci podlegają dyrektywie o pracy na czas określony i czy odmowa przyznania im dodatku narusza zasadę niedyskryminacji. Trybunał stwierdził, że pracownicy ci są objęci zakresem dyrektywy i że odmowa przyznania dodatku bez obiektywnego uzasadnienia jest niezgodna z prawem UE, chyba że sąd krajowy ustali brak porównywalności sytuacji lub istnienie obiektywnych powodów różnicowania.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 1999/70/WE dotyczącej pracy na czas określony, w szczególności klauzul 3 i 4, w kontekście hiszpańskiego prawa pracy. Skarżąca, pracownica zatrudniona na stanowisku doradczym i asystenckim, domagała się przyznania dodatku za wysługę lat, który przysługiwał urzędnikom mianowanym. Sąd odsyłający (Tribunal Supremo) miał wątpliwości, czy pracownicy tej kategorii podlegają definicji "pracownika na czas określony" z klauzuli 3.1 porozumienia ramowego oraz czy odmowa przyznania im dodatku za wysługę lat narusza zasadę niedyskryminacji z klauzuli 4.1. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pojęcie "pracownika na czas określony" należy interpretować szeroko i obejmuje ono również pracowników takich jak skarżąca, niezależnie od ich specyficznego statusu w prawie krajowym. Ponadto, Trybunał stwierdził, że zasada niedyskryminacji zabrania pozbawiania tych pracowników prawa do dodatku za wysługę lat, jeśli ich sytuacja jest porównywalna z sytuacją urzędników mianowanych, chyba że istnieją obiektywne powody uzasadniające odmienne traktowanie. Trybunał podkreślił, że sam tymczasowy charakter zatrudnienia lub specyfika zadań opartych na zaufaniu nie stanowią wystarczającego obiektywnego uzasadnienia, zwłaszcza gdy urzędnicy mianowani na oddelegowaniu do podobnych stanowisk otrzymują ten dodatek. Ostateczna ocena porównywalności sytuacji i istnienia obiektywnych powodów należy do sądu krajowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, pracownicy ci podlegają definicji "pracownika na czas określony" w rozumieniu klauzuli 3.1 porozumienia ramowego, ponieważ termin zakończenia ich stosunku pracy jest określony przez nadejście określonego wydarzenia (odwołanie organu, przy którym pracują).
Uzasadnienie
Zakres podmiotowy porozumienia ramowego jest szeroki i obejmuje wszystkich pracowników zatrudnionych na czas określony, niezależnie od ich statusu w prawie krajowym czy charakteru umowy. Specyfika zatrudnienia, taka jak brak stałości czy wykonywanie zadań opartych na zaufaniu, nie wyłącza ich spod ochrony dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżąca (w zakresie wykładni prawa UE)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| María José Regojo Dans | osoba_fizyczna | skarżący |
| Consejo de Estado | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 1999/70/WE art. Klauzula 3.1
Dyrektywa Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotycząca Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC
Definicja "pracownika zatrudnionego na czas określony" obejmuje pracowników, których termin zakończenia umowy jest określony przez obiektywne warunki, takie jak nadejście określonego wydarzenia (np. odwołanie organu).
Dyrektywa 1999/70/WE art. Klauzula 4.1
Dyrektywa Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotycząca Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC
Zasada niedyskryminacji – pracownicy zatrudnieni na czas określony nie mogą być traktowani mniej korzystnie niż porównywalni pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, chyba że odmienne traktowanie uzasadnione jest obiektywnymi powodami.
Pomocnicze
Konstytucja Hiszpanii art. Art. 149 ust. 1 pkt 18
Konstytucja Hiszpanii
Wyłączna kompetencja państwa hiszpańskiego do określenia podstaw prawnych funkcjonowania administracji publicznej i statusu jej urzędników.
Ustawa 7/2007 art. Art. 8 ust. 2 lit. d
Ustawa 7/2007 del Estatuto básico del empleado público
Kategorie pracowników administracji publicznej obejmują pracowników zatrudnianych na stanowiskach doradczych i asystenckich.
Ustawa 7/2007 art. Art. 12
Ustawa 7/2007 del Estatuto básico del empleado público
Definicja pracowników zatrudnianych na stanowiskach doradczych i asystenckich – osoby powoływane nie na stałe, wykonujące zadania oparte na zaufaniu lub doradcze, z możliwością swobodnego powoływania i odwoływania.
Ustawa 7/2007 art. Art. 23 lit. b
Ustawa 7/2007 del Estatuto básico del empleado público
Dodatki trzyletnie za wysługę lat są częścią wynagrodzenia zasadniczego urzędników mianowanych.
Ustawa 2/2012 art. Art. 26 ust. 4 akapit drugi
Ustawa 2/2012 de Presupuestos Generales del Estado para el año 2012
Urzędnicy mianowani, oddelegowani na stanowiska doradcze i asystenckie, zachowują prawo do dodatków trzyletnich za wysługę lat.
Ustawa 30/1984 art. Art. 20 ust. 2
Ustawa 30/1984 de Medidas para la Reforma de la Función Pública
Określenie liczby stanowisk doradczych i asystenckich, ich cech szczególnych i wynagrodzenia; swoboda powoływania i odwoływania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracownicy zatrudnieni na stanowiskach doradczych i asystenckich podlegają definicji "pracownika na czas określony" z klauzuli 3.1 porozumienia ramowego. Odmowa przyznania dodatku za wysługę lat pracownikom zatrudnianym na stanowiskach doradczych i asystenckich, podczas gdy przysługuje on urzędnikom mianowanym, narusza zasadę niedyskryminacji z klauzuli 4.1, jeśli nie istnieją obiektywne powody uzasadniające różnicę. Tymczasowy charakter zatrudnienia lub specyfika zadań opartych na zaufaniu nie stanowią wystarczających obiektywnych powodów do uzasadnienia dyskryminacji. Urzędnicy mianowani na oddelegowaniu do podobnych stanowisk otrzymują dodatek za wysługę lat, co podważa argument o obiektywnym uzasadnieniu różnicowania.
Odrzucone argumenty
Argumenty hiszpańskiego rządu wskazujące na specyfikę zatrudnienia pracowników doradczych i asystenckich (charakter oparty na zaufaniu, swoboda powoływania i odwoływania, tymczasowość) jako obiektywne powody odmiennego traktowania.
Godne uwagi sformułowania
sama okoliczność, że na gruncie prawa krajowego dany pracownik ma status pracownika zatrudnionego na stanowisku doradczym i asystenckim lub też że jego umowa o pracę ma pewne szczególne cechy charakterystyczne [...] nie ma w tej kwestii znaczenia niestałego charakteru zatrudnienia pracowników zatrudnianych na stanowiskach doradczych i asystenckich w żądnym wypadku nie można uznać za taki powód [obiektywny] Okoliczność, że urzędnikom mianowanym taki dodatek przysługuje również za okres, w którym wykonują zadania zastrzeżone dla pracowników zatrudnianych na stanowiskach doradczych i asystenckich, podważa argument, zgodnie z którym szczególny charakter obowiązków [...] odróżnia go od tych urzędników, co uzasadnia ich odmienne traktowanie w zakresie prawa do tego dodatku.
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes izby
A. Ó Caoimh
sprawozdawca
C. Toader
sędzia
E. Jarašiūnas
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia zasady niedyskryminacji w prawie pracy UE, zastosowanie dyrektywy o pracy na czas określony do specyficznych kategorii pracowników publicznych, kryteria obiektywnego uzasadnienia różnicowania traktowania pracowników."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia dotyczące porównywalności sytuacji i istnienia obiektywnych powodów należą do sądu krajowego. Orzeczenie dotyczy specyfiki hiszpańskiego systemu zatrudnienia w administracji publicznej, ale jego zasady są uniwersalne dla prawa UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nierównego traktowania pracowników w sektorze publicznym i wykładni kluczowych zasad prawa pracy UE. Pokazuje, jak prawo UE może chronić pracowników o nietypowym statusie zatrudnienia.
“Czy pracownicy 'na zaufaniu' mogą liczyć na dodatek za wysługę lat? TSUE wyjaśnia zasadę niedyskryminacji w administracji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI