C-176/15

Trybunał Sprawiedliwości2016-06-30

cjeupodatkiVAT — zwolnieniaWysokatrybunal

podwójne opodatkowaniedywidendyswobodny przepływ kapitałuumowy o unikaniu podwójnego opodatkowaniaprawo podatkoweBelgiaPolskapaństwa trzecieograniczenia

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że odmienne traktowanie podatkowe dywidend z państw trzecich i państw członkowskich UE, wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie narusza swobodnego przepływu kapitału, jeśli jest uzasadnione różnicami w systemach podatkowych i umowach międzynarodowych.

Sprawa dotyczyła opodatkowania dywidend otrzymanych przez rezydentów Belgii od spółki z siedzibą w Polsce. Belgijskie organy podatkowe odmówiły zaliczenia polskiego podatku u źródła na poczet belgijskiego podatku dochodowego, powołując się na krajowe przepisy wymagające wykorzystania kapitału do działalności zawodowej w Belgii. Wnioskodawcy argumentowali, że jest to dyskryminacja w porównaniu do umów z państwami trzecimi, które nie zawierają takiego warunku. Trybunał uznał, że różnice w traktowaniu wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, zarówno z państwami członkowskimi, jak i trzecimi, nie naruszają swobodnego przepływu kapitału, ponieważ odzwierciedlają one autonomię państw w kształtowaniu polityki podatkowej i równowagę umów międzynarodowych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 63 i 65 TFUE w związku z art. 4 TUE. Sprawa rozpatrywana przez tribunal de première instance de Liège dotyczyła opodatkowania w Belgii dywidend otrzymanych przez rezydentów Belgii od spółki z siedzibą w Polsce. Belgijskie organy podatkowe odmówiły zaliczenia podatku u źródła zapłaconego w Polsce na poczet belgijskiego podatku dochodowego, ponieważ nie został spełniony warunek wynikający z belgijskiego prawa krajowego (art. 285 CIR 92), zgodnie z którym kapitał lub ruchomości stanowiące źródło dochodów musiały być przeznaczone do prowadzenia działalności zawodowej w Belgii. Wnioskodawcy podnieśli, że inne umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Belgię z państwami trzecimi nie przewidują takiego warunku, co stanowi dyskryminację państw członkowskich. Trybunał uznał drugie pytanie prejudycjalne za niedopuszczalne ze względu na jego hipotetyczny charakter, gdyż w postępowaniu głównym nie było sporne, że kapitał nie był wykorzystywany do działalności zawodowej w Belgii. Odpowiadając na pierwsze pytanie, Trybunał stwierdził, że art. 63 i 65 TFUE w związku z art. 4 TUE nie sprzeciwiają się sytuacji, w której państwo członkowskie nie stosuje korzystniejszego traktowania (bezwarunkowego zaliczenia podatku u źródła) dla dywidend pochodzących z państwa członkowskiego, w porównaniu do dywidend pochodzących z państwa trzeciego, z którym zawarto umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidującą bezwarunkowe zaliczenie. Trybunał podkreślił, że państwa członkowskie zachowują kompetencje w zakresie organizacji własnych systemów podatkowych i zawierania umów międzynarodowych, a różnice w traktowaniu wynikające z tych umów, które odzwierciedlają równowagę wzajemnych relacji między umawiającymi się państwami, nie stanowią dyskryminacji zakazanej przez prawo UE, o ile nie są arbitralne ani nie stanowią ukrytego ograniczenia swobodnego przepływu kapitału. Sytuacja rezydentów belgijskich otrzymujących dywidendy z państw członkowskich i państw trzecich nie jest obiektywnie porównywalna ze względu na odmienne postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, nie stanowi naruszenia, jeśli odmienne traktowanie wynika z autonomii państw w kształtowaniu polityki podatkowej i równowagi umów międzynarodowych, a sytuacje nie są obiektywnie porównywalne.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że państwa członkowskie mają prawo do organizacji własnych systemów podatkowych i zawierania umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Różnice w traktowaniu podatkowym dywidend z państw członkowskich i państw trzecich, wynikające z tych umów, odzwierciedlają równowagę wzajemnych relacji między umawiającymi się państwami i nie stanowią dyskryminacji zakazanej przez prawo UE, o ile nie są arbitralne ani nie stanowią ukrytego ograniczenia swobodnego przepływu kapitału. Sytuacje te nie są obiektywnie porównywalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

État belge

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Guy Riskin	osoba_fizyczna	wnoszący_odwołanie
Geneviève Timmermans	osoba_fizyczna	wnoszący_odwołanie
État belge	organ_krajowy	pozwany
Rząd belgijski	organ_krajowy	interwenient
Rząd niemiecki	organ_krajowy	interwenient
Rząd Zjednoczonego Królestwa	organ_krajowy	interwenient
Komisja Europejska	instytucja_ue	interwenient

Przepisy (11)

Główne

TFUE art. 63 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zakazuje ograniczeń w przepływie kapitału, w tym środków zniechęcających do inwestycji w danym państwie członkowskim lub w innych państwach.

Pomocnicze

TFUE art. 65 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Nie narusza prawa państw członkowskich do stosowania odpowiednich przepisów ich prawa podatkowego traktujących odmiennie podatników ze względu na różne miejsce zamieszkania lub inwestowania kapitału.

TFUE art. 65 § 3

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przepisy krajowe, o których mowa w ust. 1, nie powinny stanowić arbitralnej dyskryminacji ani ukrytego ograniczenia w swobodnym przepływie kapitału i płatności.

TUE art. 4

Traktat o Unii Europejskiej

Państwa członkowskie wspierają Unię w dążeniu do jej celów i powstrzymują się od wszelkich środków, które mogłyby zagrażać osiągnięciu celów Unii lub podważać jej skuteczność, w tym w dziedzinie swobodnego przepływu kapitału.

CIR 92 art. 5