C-174/14

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że spółka zarządzająca służbą zdrowia, nawet jeśli jest w 100% publiczna i posiada pewne prerogatywy władzy, może podlegać VAT, jeśli jej działalność ma charakter gospodarczy i nie spełnia ścisłych kryteriów zwolnienia.

Sprawa dotyczyła spółki Saudaçor, zarządzającej służbą zdrowia na Azorach, która była w 100% własnością regionu. Spółka kwestionowała opodatkowanie VAT za swoje usługi, powołując się na zwolnienie dla podmiotów prawa publicznego. Trybunał orzekł, że działalność Saudaçor ma charakter gospodarczy, ponieważ jest świadczona odpłatnie w ramach umów programowych. Aby skorzystać ze zwolnienia, spółka musiałaby być uznana za podmiot prawa publicznego działający w charakterze organu władzy publicznej, a jej nieopodatkowanie nie mogłoby prowadzić do zakłóceń konkurencji.

Sprawa C-174/14 dotyczyła spółki Saudaçor – Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA, która zarządzała służbą zdrowia Autonomicznego Regionu Azorów (ARA). Saudaçor, będąca spółką akcyjną z kapitałem w 100% należącym do ARA, świadczyła usługi planowania i zarządzania w ramach umów programowych, za które otrzymywała wynagrodzenie w formie „wkładu finansowego”. Spółka kwestionowała decyzję portugalskiego urzędu skarbowego o opodatkowaniu jej usług podatkiem VAT, argumentując, że jako podmiot prawa publicznego powinna być zwolniona z tego podatku na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Sąd odsyłający, Supremo Tribunal Administrativo, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi wykładni przepisów VAT. Kluczowe kwestie obejmowały: czy pojęcie „podmiotu prawa publicznego” z dyrektywy VAT jest tożsame z pojęciem z dyrektywy o zamówieniach publicznych, czy Saudaçor można uznać za podmiot prawa publicznego działający w charakterze organu władzy publicznej, czy otrzymywane wynagrodzenie jest opodatkowane VAT, oraz czy spółka może skorzystać ze zwolnienia. Trybunał w pierwszej kolejności ustalił, że działalność Saudaçor, polegająca na świadczeniu usług planowania i zarządzania za wynagrodzeniem, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Następnie, rozpatrując możliwość zastosowania zwolnienia z art. 13 ust. 1 dyrektywy, Trybunał podkreślił, że pojęcie „podmiotu prawa publicznego” należy interpretować autonomicznie i ściśle, a nie przez pryzmat definicji z dyrektywy o zamówieniach publicznych. Trybunał wskazał, że dla zastosowania zwolnienia muszą być spełnione dwa warunki: podmiot musi być uznany za podmiot prawa publicznego, a działalność musi być wykonywana w charakterze organu władzy publicznej. Chociaż Saudaçor posiadał pewne prerogatywy władzy publicznej i był w 100% publiczny, Trybunał zasugerował, że jego niezależność mogła być ograniczona, a jego status wymagał dalszej weryfikacji przez sąd krajowy. Co więcej, nawet jeśli Saudaçor zostałby uznany za podmiot prawa publicznego działający w charakterze organu władzy, zwolnienie nie miałoby zastosowania, gdyby prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Ostatecznie Trybunał orzekł, że działalność Saudaçor stanowi działalność gospodarczą podlegającą VAT, chyba że sąd krajowy stwierdzi, iż spółka jest podmiotem prawa publicznego, działa jako organ władzy publicznej, a jej zwolnienie nie zakłóci konkurencji.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy