C-173/23
Podsumowanie
TSUE orzekł, że sąd krajowy nie musi z urzędu badać nieuczciwego charakteru klauzuli zakazującej cesji praw pasażera, gdy sprawę wnosi spółka będąca cesjonariuszem, o ile ta spółka miała możliwość powołania się na nieuczciwość klauzuli.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich w kontekście cesji wierzytelności pasażera lotniczego na rzecz spółki handlowej. Sąd odsyłający pytał, czy sąd krajowy musi z urzędu badać nieuczciwość klauzuli zakazującej takiej cesji, gdy powództwo wnosi cesjonariusz niebędący konsumentem. Trybunał stwierdził, że sąd krajowy nie ma takiego obowiązku, o ile cesjonariusz miał możliwość powołania się na nieuczciwość klauzuli, a zasada kontradyktoryjności nie wymaga informowania pierwotnego pasażera.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez hiszpański sąd gospodarczy dotyczył wykładni dyrektywy 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Sprawa wywodziła się ze sporu między spółką Eventmedia, która nabyła wierzytelność pasażera lotniczego od Air Europa z tytułu opóźnienia bagażu, a przewoźnikiem Air Europa. Przewoźnik kwestionował legitymację procesową Eventmedia, powołując się na klauzulę w ogólnych warunkach przewozu zakazującą cesji praw pasażera. Sąd odsyłający pytał, czy sąd krajowy musi z urzędu badać nieuczciwy charakter tej klauzuli, gdy powództwo wnosi spółka handlowa (cesjonariusz), a nie konsument, oraz czy w takim przypadku należy informować pierwotnego pasażera. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że sąd krajowy nie ma obowiązku z urzędu badać nieuczciwego charakteru klauzuli zakazującej cesji praw pasażera, gdy powództwo wnosi spółka będąca cesjonariuszem, pod warunkiem że ta spółka miała rzeczywistą możliwość powołania się na nieuczciwy charakter warunku. W kwestii zasady kontradyktoryjności, TSUE stwierdził, że sąd nie jest zobowiązany do informowania pierwotnego pasażera o kontroli z urzędu ani do uzyskiwania jego stanowiska, ale musi poinformować strony toczącego się sporu (cesjonariusza i przewoźnika) i dać im możliwość przedstawienia argumentów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sąd krajowy nie ma obowiązku badania z urzędu nieuczciwego charakteru takiego warunku, o ile spółka będąca cesjonariuszem miała możliwość powołania się na nieuczciwość warunku.
Uzasadnienie
Ochrona konsumenta wynikająca z dyrektywy 93/13 nie wymaga od sądu krajowego badania z urzędu nieuczciwości warunku w sporze między dwoma przedsiębiorcami (cesjonariuszem a przewoźnikiem), jeśli cesjonariusz miał możliwość podniesienia zarzutu nieuczciwości. Zasada równoważności może jednak nakładać taki obowiązek, jeśli prawo krajowe przewiduje badanie z urzędu podobnych warunków w kontekście norm porządku publicznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Air Europa Líneas Aéreas SAU (w zakresie kwestionowania obowiązku sądu do badania z urzędu)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Eventmedia Soluciones SL | spolka | skarżący |
| Air Europa Líneas Aéreas SAU | spolka | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 93/13/EWG art. 6 § 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Dyrektywa 93/13/EWG art. 7 § 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Pomocnicze
Dyrektywa 93/13/EWG art. 1 § 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Dyrektywa 93/13/EWG art. 2 § lit. b)
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Dyrektywa 93/13/EWG art. 3 § 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
Konwencja montrealska art. 19
Konwencja o ujednoliceniu niektórych zasad dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spór między dwoma przedsiębiorcami (cesjonariuszem a przewoźnikiem) nie charakteryzuje się brakiem równowagi, jaki występuje w sporze konsument-przedsiębiorca, co uzasadnia brak obowiązku badania z urzędu nieuczciwości klauzuli przez sąd. Zasada kontradyktoryjności nie wymaga informowania pierwotnego konsumenta, który przeniósł swoje prawa, o kontroli z urzędu nieuczciwości klauzuli w sporze między cesjonariuszem a przewoźnikiem.
Godne uwagi sformułowania
System ochrony ustanowiony na mocy dyrektywy 93/13 opiera się na założeniu, iż konsument znajduje się w gorszym położeniu niż przedsiębiorca każdy przypadek, w którym powstaje pytanie, czy krajowy przepis proceduralny nie czyni niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym stosowania prawa Unii, należy rozpatrywać z uwzględnieniem miejsca tego przepisu w całości procedury, jej przebiegu i jej cech szczególnych spór między dwoma przedsiębiorcami nie charakteryzuje się brakiem równowagi, jaki istnieje w przypadku powództwa wytoczonego przez konsumenta przeciwko jego kontrahentowi będącemu przedsiębiorcą
Skład orzekający
K. Jürimäe
sprawozdawczyni
K. Lenaerts
prezes_izby
N. Piçarra
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
M. Gavalec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Określenie zakresu obowiązku sądu krajowego do badania z urzędu nieuczciwych warunków umownych w sporach, w których stroną nie jest konsument, a także stosowania zasady kontradyktoryjności w takich sytuacjach."
Ograniczenia: Wyniki analizy zasady równoważności zależą od konkretnych przepisów prawa krajowego dotyczących badania z urzędu warunków sprzecznych z normami porządku publicznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy praktycznych aspektów ochrony konsumentów w kontekście cesji wierzytelności i roli sądów w wykrywaniu nieuczciwych klauzul, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie konsumenckim i umowach.
“Czy sąd musi chronić konsumenta, nawet gdy sprawę wnosi firma? TSUE wyjaśnia granice kontroli nieuczciwych klauzul.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI