C-173/15
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf dotyczył wykładni przepisów Wspólnotowego kodeksu celnego (art. 32 ust. 1 lit. c) oraz rozporządzenia wykonawczego (art. 158 ust. 3 i art. 160) w sprawie ustalania wartości celnej towarów przywożonych do UE. Spór dotyczył możliwości wliczenia do wartości celnej honorariów, tantiem autorskich i opłat licencyjnych związanych z używaniem znaku towarowego grupy GE, które były płacone przez GE Niemcy na rzecz spółki powiązanej w ramach tej samej grupy. Sąd odsyłający zadał cztery pytania prejudycjalne dotyczące: 1. Wliczania opłat licencyjnych, których kwota nie jest pewna w momencie powstania długu celnego. 2. Odnoszenia się opłat licencyjnych za znaki towarowe do przywożonych towarów, gdy są one płacone również za usługi i używanie nazwy grupy. 3. Czy opłaty te stanowią warunek sprzedaży w rozumieniu przepisów, gdy są płacone przez przedsiębiorstwo powiązane ze sprzedającym i kupującym. 4. Możliwości zastosowania środków korekty i podziału kosztów, gdy wartość celna została ustalona metodą pomocniczą (art. 31 kodeksu celnego), a nie wartością transakcyjną (art. 29). Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania, orzekł co następuje: 1. Artykuł 32 ust. 1 lit. c) kodeksu celnego należy interpretować w ten sposób, że opłaty licencyjne mogą być uznane za dotyczące towarów, dla których ustalana jest wartość celna, nawet jeśli ich kwota nie jest ustalona w momencie zawarcia umowy lub powstania długu celnego, oraz nawet jeśli odnoszą się one jedynie częściowo do tych towarów (np. obejmują również usługi świadczone po przywozie). 2. Opłaty licencyjne stanowią „warunek sprzedaży” towarów, dla których ustalana jest wartość celna, jeżeli w ramach grupy spółek zapłaty tych opłat domaga się przedsiębiorstwo powiązane zarówno ze sprzedającym, jak i kupującym, a zapłata ta następuje na rzecz tegoż przedsiębiorstwa. Kluczowe jest, czy sprzedający mógłby sprzedać towary bez dokonania tej płatności. 3. Środki korekty i podziału kosztów, o których mowa w art. 32 ust. 1 lit. c) kodeksu celnego i art. 158 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego, mogą zostać zastosowane również wtedy, gdy wartość celna została ustalona metodą pomocniczą (art. 31 kodeksu celnego), a nie wartością transakcyjną (art. 29). Odesłanie do przepisów rozdziału 3 kodeksu celnego, w tym art. 32, ma zastosowanie również przy stosowaniu art. 31. Trybunał podkreślił, że celem prawa celnego jest ustanowienie sprawiedliwego i jednolitego systemu ustalania wartości celnej, wykluczającego arbitralne lub fikcyjne wartości. Orzeczenie to doprecyzowuje zasady wliczania opłat licencyjnych do wartości celnej, szczególnie w kontekście transakcji wewnątrzgrupowych i stosowania metod pomocniczych przy ustalaniu wartości celnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie wartości celnej towarów w przypadku opłat licencyjnych, zwłaszcza w transakcjach wewnątrzgrupowych oraz przy stosowaniu metod pomocniczych.
Orzeczenie dotyczy wykładni przepisów prawa UE, które mogą być różnie implementowane w poszczególnych państwach członkowskich. Konieczność indywidualnej oceny przez sądy krajowe, czy opłaty faktycznie stanowią warunek sprzedaży i czy istnieją obiektywne dane do podziału kosztów.
Zagadnienia prawne (4)
Czy opłaty licencyjne mogą być włączone do wartości celnej towarów, jeśli ich kwota nie jest pewna w momencie powstania długu celnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, art. 32 ust. 1 lit. c) kodeksu celnego nie nakazuje, aby kwota honorariów, tantiem autorskich i opłat licencyjnych była ustalona w chwili zawarcia umowy lub powstania długu celnego, aby zostały one uznane za dotyczące towarów, dla których ustalana jest wartość celna.
Uzasadnienie
Przepisy kodeksu celnego i rozporządzeń wykonawczych, a także opinie Komitetu Kodeksu Celnego, dopuszczają możliwość ustalania wartości celnej na podstawie danych dostępnych w późniejszym terminie lub metodą prowizoryczną, co pozwala na uwzględnienie opłat, których ostateczna kwota nie jest znana w momencie powstania długu celnego.
Czy opłaty licencyjne za znaki towarowe mogą odnosić się do przywożonych towarów, jeśli są płacone również za usługi i używanie nazwy grupy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opłaty licencyjne mogą dotyczyć towarów, dla których ustalana jest wartość celna, nawet jeśli odnoszą się one jedynie częściowo do tych towarów (np. obejmują również usługi świadczone po przywozie lub używanie nazwy handlowej grupy).
Uzasadnienie
Artykuł 158 ust. 3 rozporządzenia nr 2454/93 przewiduje możliwość podziału kosztów, gdy opłaty odnoszą się w części do przywożonych towarów i w części do innych elementów lub usług, pod warunkiem dokonania podziału na podstawie obiektywnych i dających się określić danych.
Czy opłaty licencyjne stanowią warunek sprzedaży towarów, jeśli są płacone przez przedsiębiorstwo powiązane ze sprzedającym i kupującym w ramach grupy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opłaty licencyjne stanowią „warunek sprzedaży” towarów, dla których jest ustalana wartość celna, jeżeli w ramach grupy spółek zapłaty tych honorariów, tantiem autorskich i opłat licencyjnych domaga się przedsiębiorstwo powiązane zarówno ze sprzedającym, jak i kupującym, a zapłata ta następuje na rzecz tegoż przedsiębiorstwa.
Uzasadnienie
Kluczowe jest ustalenie przez sąd odsyłający, czy sprzedający mógłby sprzedać towary bez dokonania tej płatności. Przepisy (art. 160 rozporządzenia nr 2454/93) oraz komentarze Komitetu Kodeksu Celnego wskazują, że w przypadku transakcji wewnątrzgrupowych, gdy płatność jest wymagana przez powiązaną spółkę, może ona stanowić warunek sprzedaży.
Czy środki korekty i podziału kosztów mogą być zastosowane, gdy wartość celna została ustalona metodą pomocniczą (art. 31 kodeksu celnego), a nie wartością transakcyjną (art. 29)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, środki korekty i podziału kosztów mogą zostać zastosowane, w sytuacji gdy wartość celna odnośnych towarów została ustalona zgodnie z metodą pomocniczą przewidzianą w art. 31 kodeksu celnego.
Uzasadnienie
Przepisy art. 29-31 kodeksu celnego są powiązane na zasadzie pomocniczości. Odesłanie w art. 31 ust. 1 do rozdziału 3 kodeksu celnego oznacza, że ogólne przepisy tego rozdziału, w tym art. 32 (dotyczący korekt), mają zastosowanie również przy stosowaniu art. 31. Dane z innych lat podatkowych mogą być uznane za obiektywne i dające się określić do celów podziału kosztów.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| GE Healthcare GmbH | spolka | skarżący |
| Hauptzollamt Düsseldorf | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (12)
Główne
k.c. art. 32 § 1 lit. c
Wspólnotowy kodeks celny
Honoraria, tantiemy autorskie i opłaty licencyjne dotyczące towarów, dla których ustalana jest wartość celna, które musi opłacić nabywca, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, jako warunek sprzedaży wycenianych towarów, podlegają dodaniu do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej, o ile nie zostały w niej ujęte.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 158 § 3
W przypadku gdy honoraria, tantiemy autorskie lub opłaty licencyjne odnoszą się w części do przywożonych towarów i w części do innych składników lub usług, stosownego podziału dokonuje się na podstawie obiektywnych i dających się określić danych.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 160
Warunki wliczania opłat licencyjnych do wartości celnej są spełnione, jeśli sprzedający lub osoba z nim powiązana domaga się od kupującego dokonania płatności na rzecz osoby trzeciej.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 157 § 2
Honoraria, tantiemy autorskie i opłaty licencyjne dodaje się do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej, gdy płatność ta pozostaje w związku z towarami i stanowi warunek sprzedaży.
Pomocnicze
k.c. art. 29
Wspólnotowy kodeks celny
Podstawa ustalania wartości celnej na podstawie wartości transakcyjnej.
k.c. art. 30
Wspólnotowy kodeks celny
Metody ustalania wartości celnej, gdy nie można jej ustalić na podstawie art. 29.
k.c. art. 31
Wspólnotowy kodeks celny
Metoda pomocnicza ustalania wartości celnej na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 156a § 1
Możliwość zezwolenia przez organy celne na obliczanie niektórych elementów wliczanych do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej na podstawie uzasadnionych kryteriów, nawet jeśli nie można ich oszacować w chwili powstania długu celnego.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 254
Możliwość przyjęcia przez organy celne niekompletnego zgłoszenia do dopuszczenia do swobodnego obrotu.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 256
Termin na przekazanie brakujących danych lub dokumentów.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 257 § 3
Postępowanie w przypadku podania prowizorycznej wartości celnej.
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 art. 259 § pierwszy
Możliwość uzupełnienia lub zastąpienia niekompletnego zgłoszenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłaty licencyjne mogą być wliczane do wartości celnej, nawet jeśli ich ostateczna kwota nie jest znana w momencie powstania długu celnego. • Opłaty licencyjne mogą dotyczyć towarów, nawet jeśli odnoszą się częściowo do usług po imporcie lub używania nazwy grupy. • Opłaty licencyjne mogą stanowić warunek sprzedaży w transakcjach wewnątrzgrupowych. • Korekta wartości celnej i podział kosztów są możliwe nawet przy stosowaniu metody pomocniczej ustalania wartości celnej (art. 31 k.c.).
Godne uwagi sformułowania
prawo Unii dotyczące obliczania wartości celnej ma na celu ustanowienie sprawiedliwego, jednolitego i bezstronnego systemu, wykluczającego stosowanie arbitralnych lub fikcyjnych wartości celnych. • wartość celna musi zatem odzwierciedlać faktyczną wartość ekonomiczną przywożonego towaru • honoraria, tantiemy autorskie i opłaty licencyjne dotyczące towarów, dla których ustalana jest wartość celna, które musi opłacić nabywca, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, jako warunek sprzedaży wycenianych towarów • środki korekty i podziału dokonuje się jedynie na podstawie obiektywnych i dających się określić danych
Skład orzekający
J.L. da Cruz Vilaça
prezes izby
M. Berger
sędzia
A. Borg Barthet
sprawozdawca
E. Levits
sędzia
F. Biltgen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wartości celnej towarów w przypadku opłat licencyjnych, zwłaszcza w transakcjach wewnątrzgrupowych oraz przy stosowaniu metod pomocniczych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni przepisów prawa UE, które mogą być różnie implementowane w poszczególnych państwach członkowskich. Konieczność indywidualnej oceny przez sądy krajowe, czy opłaty faktycznie stanowią warunek sprzedaży i czy istnieją obiektywne dane do podziału kosztów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych zagadnień prawa celnego, które mają bezpośrednie przełożenie na praktykę biznesową importerów i eksporterów, zwłaszcza w kontekście grup kapitałowych i umów licencyjnych.
“Czy opłaty licencyjne za znaki towarowe zwiększają cło? TSUE wyjaśnia zasady ustalania wartości celnej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny