C-173/11

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2012-10-18
cjeuprawo_ue_ogolneochrona danych osobowych i baz danychWysokatrybunal
bazy danychprawo sui generisochrona danychwtórne wykorzystaniepobieranie danychinternetjurysdykcjaprawo właściwepiłka nożna

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wtórne wykorzystanie danych z bazy chronionej prawem sui generis, polegające na przesłaniu ich z serwera w państwie A do użytkownika w państwie B, ma miejsce w państwie B, jeśli istnieją dowody na zamiar skierowania tych danych do klientów w tym państwie.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 96/9/WE w przedmiocie ochrony prawnej baz danych. Sąd odsyłający pytał, czy przesłanie danych z bazy chronionej prawem sui generis z serwera w państwie członkowskim A do komputera użytkownika w państwie członkowskim B stanowi "wtórne wykorzystanie" i gdzie ma ono miejsce. Trybunał uznał, że takie przesłanie jest wtórnym wykorzystaniem, które ma miejsce w państwie B, jeśli istnieją przesłanki wskazujące na zamiar skierowania danych do klientów w tym państwie, co należy do oceny sądu krajowego.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 7 dyrektywy 96/9/WE w sprawie ochrony prawnej baz danych. Spór toczył się między Football Dataco i in. a Sportradar GmbH i Sportradar AG w związku z rzekomym naruszeniem przez Sportradar prawa sui generis do bazy danych "Football Live", zawierającej informacje o rozgrywkach piłki nożnej. Football Dataco twierdziło, że Sportradar kopiował dane z ich bazy i przesyłał je do klientów w Wielkiej Brytanii. Sąd odsyłający pytał, czy takie przesłanie danych stanowi "pobieranie" lub "wtórne wykorzystanie" w rozumieniu dyrektywy i gdzie ma ono miejsce. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na wcześniejszym orzecznictwie, stwierdził, że przesłanie danych z serwera w państwie członkowskim A na komputer użytkownika w państwie członkowskim B, na jego wniosek, w celu ich przechowywania i wyświetlenia, stanowi "wtórne wykorzystanie". Kluczowe dla ustalenia miejsca tego wtórnego wykorzystania jest istnienie przesłanek wskazujących na zamiar autora skierowania tych danych do klientów w państwie członkowskim B. Takimi przesłankami mogą być np. dane dotyczące rozgrywek w danym kraju, umowy z lokalnymi firmami bukmacherskimi czy dostępność danych w języku lokalnym. Trybunał podkreślił, że sama dostępność strony internetowej nie wystarcza do uznania wtórnego wykorzystania, ale należy badać zamiar skierowania oferty do konkretnych odbiorców. Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla ustalania jurysdykcji i prawa właściwego w sprawach dotyczących naruszeń praw do baz danych w kontekście transgranicznego udostępniania informacji przez Internet.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi to "wtórne wykorzystanie" danych.

Uzasadnienie

Trybunał, opierając się na szerokiej interpretacji pojęcia "wtórnego wykorzystania" i celu dyrektywy, uznał, że każda forma publicznego udostępnienia całości lub istotnej części zawartości bazy danych, na którą nie wyraził zgody producent, jest wtórnym wykorzystaniem, niezależnie od metody.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Football Dataco Ltdspolkaskarżący
Scottish Premier League Ltdspolkaskarżący
Scottish Football Leaguespolkaskarżący
PA Sport UK Ltdspolkaskarżący
Sportradar GmbHspolkapozwany
Sportradar AGspolkapozwany
rząd belgijskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd hiszpańskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd portugalskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Dyrektywa 96/9/WE art. 7 § ust. 1

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Ustanowienie prawa sui generis dla producenta bazy danych, wymagającej istotnej inwestycji, do ochrony przed pobieraniem danych i/lub wtórnym ich wykorzystaniem w całości lub w istotnej części.

Pomocnicze

Dyrektywa 96/9/WE art. 1 § ust. 2

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Definicja bazy danych jako zbioru niezależnych utworów, danych lub innych materiałów uporządkowanych w sposób systematyczny lub metodyczny, indywidualnie dostępnych środkami elektronicznymi lub innymi sposobami.

Dyrektywa 96/9/WE art. 7 § ust. 2 lit. a

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Definicja "pobierania danych" jako stałego lub czasowego przeniesienia całej lub istotnej części zawartości bazy danych na inny nośnik.

Dyrektywa 96/9/WE art. 7 § ust. 2 lit. b

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Definicja "wtórnego wykorzystania" jako każdej formy publicznego udostępnienia całości lub istotnej części zawartości bazy danych, przez rozpowszechnianie kopii, przez najem, transmisję on-line lub w innej formie.

Dyrektywa 96/9/WE art. 7 § ust. 5

Dyrektywa 96/9/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 1996 r. w sprawie ochrony prawnej baz danych

Zakaz powtarzającego się i systematycznego pobierania danych i/lub wtórnego ich wykorzystania w nieistotnej części, jeśli czynności te są sprzeczne z normalnym korzystaniem z bazy danych lub naruszają słuszne interesy producenta.

Rozporządzenie nr 44/2001 art. 5 § pkt 3

Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji oraz uznania i wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych

Jurysdykcja w sprawach dotyczących czynów niedozwolonych lub podobnych do czynów niedozwolonych – przed sąd miejsca, gdzie nastąpiło lub może nastąpić zdarzenie wywołujące szkodę.

Rozporządzenie nr 864/2007 art. 8 § ust. 1

Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II)

Prawo właściwe dla zobowiązań pozaumownych wynikających z naruszenia prawa własności intelektualnej jest prawem państwa, na podstawie którego dochodzi się ochrony.

Rozporządzenie nr 864/2007 art. 8 § ust. 2

Rozporządzenie (WE) nr 864/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. dotyczące prawa właściwego dla zobowiązań pozaumownych (Rzym II)

W przypadku zobowiązania pozaumownego wynikającego z naruszenia jednolitego wspólnotowego prawa własności intelektualnej, prawem właściwym jest prawo państwa, w którym naruszenie to miało miejsce.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przesłanie danych z serwera w państwie A do użytkownika w państwie B stanowi wtórne wykorzystanie. Miejsce wtórnego wykorzystania jest tam, gdzie znajduje się odbiorca, jeśli istnieją dowody na zamiar skierowania oferty do tego odbiorcy.

Odrzucone argumenty

Czynność wtórnego wykorzystania ma miejsce wyłącznie w państwie, gdzie znajduje się serwer.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie „wtórnego wykorzystania” powinno być rozumiane w szerokim znaczeniu, jako obejmujące każdą czynność, na którą nie wyraził zgody autor bazy danych chronionej przez owo prawo sui generis, a która polega na publicznym rozpowszechnianiu całej lub części jej treści sama tylko dostępność na terytorium danego kraju strony internetowej zawierającej odnośne dane nie wystarczy do tego, aby można było stwierdzić, że prowadzenie tej strony jest równoznaczne z czynnością wtórnego wykorzystania umiejscowienie czynności wtórnego wykorzystania na terytorium państwa członkowskiego, na które to terytorium odnośne dane są wysyłane, zależy od istnienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie, że czynność ta świadczy o zamiarze skierowania jej przez jej autora do osób znajdujących się na tym terytorium

Skład orzekający

R. Silva de Lapuerta

pełniąca obowiązki prezesa trzeciej izby

K. Lenaerts

sprawozdawca

G. Arestis

sędzia

J. Malenovský

sędzia

D. Šváby

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie miejsca wtórnego wykorzystania danych w Internecie dla celów jurysdykcji i prawa właściwego w sprawach dotyczących ochrony baz danych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej wykładni dyrektywy 96/9/WE i wymaga oceny zamiaru podmiotu przez sąd krajowy w każdym indywidualnym przypadku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy kluczowych kwestii jurysdykcji i prawa właściwego w erze cyfrowej, szczególnie w kontekście ochrony danych i własności intelektualnej w Internecie. Wyjaśnia, jak ustalane jest miejsce naruszenia praw do baz danych, gdy dochodzi do transgranicznego udostępniania informacji.

Gdzie "dzieje się" naruszenie praw do bazy danych w Internecie? TSUE wyjaśnia, gdzie szukać sprawcy.

Sektor

sport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI