C-172/18

TSUE orzekł, że sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdują się konsumenci będący adresatami reklam i ofert sprzedaży naruszających unijny znak towarowy, mają jurysdykcję do rozpoznania sprawy, niezależnie od miejsca podjęcia decyzji o publikacji tych treści.

Sprawa dotyczyła jurysdykcji sądów w przypadku naruszenia unijnego znaku towarowego poprzez reklamy i oferty sprzedaży zamieszczone na stronie internetowej. Sąd apelacyjny Wielkiej Brytanii zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy sądy brytyjskie mają jurysdykcję, gdy pozwany działa z Hiszpanii, a reklamy są skierowane do brytyjskich konsumentów. TSUE orzekł, że jurysdykcja przysługuje sądom państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdują się konsumenci będący adresatami naruszających treści, nawet jeśli decyzje o publikacji zapadły gdzie indziej.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 97 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej. Spór dotyczył powództwa o stwierdzenie naruszenia prawa do unijnego znaku towarowego, wniesionego przez AMS Neve Ltd i innych przeciwko Heritage Audio SL i innemu, w związku z zarzucanym naruszeniem praw przyznanych przez unijny znak towarowy. Pozwani oferowali do sprzedaży i reklamowali podróbki produktów AMS Neve na swojej stronie internetowej i w mediach społecznościowych, skierowane do konsumentów w Wielkiej Brytanii, mimo że siedziba firmy znajdowała się w Hiszpanii. Sąd pierwszej instancji w Wielkiej Brytanii uznał, że nie ma jurysdykcji do rozpoznania sprawy w zakresie naruszenia unijnego znaku towarowego, powołując się na art. 97 ust. 1 rozporządzenia, który wskazuje na jurysdykcję sądów państwa siedziby pozwanego. Sąd odsyłający (Court of Appeal) miał wątpliwości co do tej wykładni i zadał pytanie, czy sądy państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdują się konsumenci będący adresatami naruszających reklam i ofert, mają jurysdykcję. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 97 ust. 5 rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że właściciel unijnego znaku towarowego może wnieść powództwo o stwierdzenie naruszenia do sądu państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdują się konsumenci i profesjonaliści będący adresatami tych reklam lub ofert sprzedaży, bez względu na to, że osoba trzecia podjęła decyzje i działania prowadzące do wyświetlenia tych reklam i ofert w innym państwie członkowskim. TSUE podkreślił, że celem tej alternatywnej jurysdykcji jest zapewnienie skutecznej ochrony praw właścicieli znaków towarowych i uniknięcie sytuacji, w której sprawcy naruszeń mogliby unikać odpowiedzialności poprzez umieszczanie treści w Internecie w innym państwie.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (12)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy