C-170/11

Trybunał Sprawiedliwości2012-09-06

cjeuwspolpraca_sadowaprzeprowadzanie dowodówWysokatrybunal

współpraca sądowadowodysprawy cywilnesprawy handloweprawo procesoweświadkowieprzesłuchanierozporządzenie 1206/2001sąd krajowypaństwa członkowskie

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że sąd krajowy może wezwać stronę zamieszkałą w innym państwie członkowskim do złożenia zeznań w charakterze świadka przed tym sądem, zgodnie z prawem krajowym, nawet jeśli istnieje rozporządzenie UE dotyczące współpracy w zakresie dowodów.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia nr 1206/2001 w sprawie współpracy sądów przy przeprowadzaniu dowodów. Sąd niderlandzki pytał, czy musi korzystać z metod przewidzianych w tym rozporządzeniu, czy może wezwać świadka (będącego stroną postępowania) zamieszkałego w innym państwie członkowskim do stawiennictwa przed sobą i przesłuchania go zgodnie z prawem krajowym. Trybunał uznał, że rozporządzenie nie wyklucza takiej możliwości, a celem jest usprawnienie procedur, a nie ich ograniczanie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hoge Raad der Nederlanden dotyczył wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 w sprawie współpracy między sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych. Sprawa wyłoniła się z postępowania, w którym posiadacze papierów wartościowych Fortis (Kortekaas i in.) domagali się odszkodowania od członków zarządu spółki (Lippens i in.), którzy zamieszkiwali w Belgii. W celu uzyskania wyjaśnień, Kortekaas i in. złożyli wniosek o wstępne przesłuchanie członków zarządu w charakterze świadków. Sąd niderlandzki początkowo uwzględnił wniosek, jednak później oddalił prośbę Lippens i in. o przesłuchanie ich przez sąd francuski w Belgii. Sąd okręgowy w Amsterdamie utrzymał to postanowienie w mocy, wskazując, że sąd niderlandzki ma możliwość, ale nie obowiązek, zwrócenia się o pomoc prawną w drodze przesłuchania świadka za granicą. Hoge Raad der Nederlanden, rozpatrując kasację, zastanawiał się, czy rozporządzenie nr 1206/2001 nakłada obowiązek korzystania wyłącznie z metod w nim przewidzianych, czy też dopuszcza stosowanie krajowych procedur procesowych, takich jak wezwanie świadka przed sąd krajowy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że rozporządzenie nr 1206/2001 stosuje się do współpracy w zakresie przeprowadzania dowodów, ale nie wyczerpuje wszystkich możliwości. Sąd właściwy jednego państwa członkowskiego jest uprawniony do wezwania strony zamieszkałej w innym państwie członkowskim do stawiennictwa przed nim i przesłuchania jej zgodnie z prawem krajowym, o ile nie stanowi to obejścia przepisów rozporządzenia. Trybunał podkreślił, że taka możliwość może być prostsza, skuteczniejsza i szybsza, a także pozwala sądowi na bezpośrednią ocenę wiarygodności zeznań. Rozstrzygnięcie to nie narusza celów rozporządzenia, jakim jest usprawnienie i przyspieszenie przeprowadzania dowodów w sprawach transgranicznych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd właściwy jednego państwa członkowskiego jest uprawniony do wezwania strony zamieszkałej w innym państwie członkowskim do stawiennictwa przed nim i przesłuchania jej zgodnie z prawem państwa członkowskiego, do którego należy ten sąd.

Uzasadnienie

Rozporządzenie nr 1206/2001 ma na celu usprawnienie i przyspieszenie przeprowadzania dowodów w sprawach transgranicznych, ale nie wyczerpuje wszystkich możliwości ani nie zakazuje stosowania krajowych procedur, o ile nie stanowią one obejścia przepisów rozporządzenia. Bezpośrednie przesłuchanie przez sąd krajowy może być prostsze, skuteczniejsze i szybsze.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

sąd odsyłający (Hoge Raad der Nederlanden)

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Maurice Robert Josse Marie Ghislain Lippens	osoba_fizyczna	skarżący
Gilbert Georges Henri Mittler	osoba_fizyczna	skarżący
Jean Paul François Caroline Votron	osoba_fizyczna	skarżący
Hendrikus Cornelis Kortekaas	osoba_fizyczna	pozwany
Kortekaas Entertainment Marketing BV	spolka	pozwany
Kortekaas Pensioen BV	spolka	pozwany
Dirk Robbard De Kat	osoba_fizyczna	pozwany
Johannes Hendrikus Visch	osoba_fizyczna	pozwany
Euphemia Joanna Bökkerink	osoba_fizyczna	pozwany
Laminco GLD N-A	inne	pozwany
Ageas NV, dawniej Fortis NV	spolka	pozwany

Przepisy (10)

Główne

Rozporządzenie 1206/2001 art. 1 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001

Rozporządzenie stosuje się w sprawach cywilnych i handlowych, gdy sąd jednego państwa członkowskiego zwraca się do sądu innego państwa członkowskiego o przeprowadzenie dowodu lub o przeprowadzenie dowodu bezpośrednio w innym państwie członkowskim.

Pomocnicze

Rozporządzenie 1206/2001 art. 10 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001

Sąd wezwany wykonuje wniosek bezzwłocznie, najpóźniej w ciągu 90 dni od jego otrzymania.

Rozporządzenie 1206/2001 art. 12 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001

Przedstawiciele sądu wzywającego mają prawo być obecni przy przeprowadzaniu dowodu przez sąd wezwany, o ile jest to zgodne z prawem państwa członkowskiego sądu wzywającego.

Rozporządzenie 1206/2001 art. 17 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001

Dotyczy bezpośredniego przeprowadzania dowodu przez sąd wzywający w innym państwie członkowskim.

Rozporządzenie 1206/2001 art. 21 § 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001

Rozporządzenie nie narusza praw państw członkowskich do zawierania umów lub porozumień w celu dalszego usprawnienia przeprowadzania dowodów, pod warunkiem zgodności z rozporządzeniem.

WBR art. 164 § 1