C-17/22 i C-18/22

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że ujawnienie danych wspólników funduszu inwestycyjnego nie jest niezbędne do wykonania umowy ani nie wynika z prawnie uzasadnionego interesu, jeśli umowa wyklucza takie ujawnienie, a także że ujawnienie takie może być uzasadnione obowiązkiem prawnym tylko pod ścisłymi warunkami.

Sprawa dotyczyła wniosku wspólnika funduszu inwestycyjnego o ujawnienie danych kontaktowych innych wspólników, którzy uczestniczyli pośrednio w funduszu. Sąd odsyłający pytał, czy takie ujawnienie jest zgodne z RODO, powołując się na niemieckie orzecznictwo przyznające prawo wspólników do informacji. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że ujawnienie danych nie jest niezbędne do wykonania umowy, jeśli umowa tego zabrania, a także że prawnie uzasadniony interes wymaga ścisłego wyważenia praw i nie może naruszać rozsądnych oczekiwań wspólników co do poufności. Uzasadnienie oparte na obowiązku prawnym również podlega ścisłym warunkom.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczyły wykładni art. 6 ust. 1 RODO w kontekście żądania wspólnika funduszu inwestycyjnego (utworzonego jako publiczna spółka osobowa) o ujawnienie danych kontaktowych innych wspólników uczestniczących pośrednio w funduszu. Sąd odsyłający powołał się na niemieckie orzecznictwo, które uznawało prawo wspólnika do informacji o pozostałych wspólnikach za nieodzowne. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) rozpatrzył trzy podstawy prawne przetwarzania danych: wykonanie umowy (art. 6 ust. 1 lit. b RODO), prawnie uzasadniony interes (art. 6 ust. 1 lit. f RODO) oraz obowiązek prawny (art. 6 ust. 1 lit. c RODO). W odniesieniu do wykonania umowy, TSUE stwierdził, że ujawnienie danych nie jest niezbędne, jeśli umowa wyraźnie wyklucza takie ujawnienie, a anonimowość wspólników jest kluczową cechą inwestycji. W przypadku prawnie uzasadnionego interesu, TSUE podkreślił konieczność spełnienia trzech kumulatywnych warunków: istnienie uzasadnionego interesu, niezbędność przetwarzania oraz nienadające się nadrzędne interesy osób, których dane dotyczą. TSUE zasugerował, że bardziej inwazyjne środki, takie jak pośrednie przekazanie wniosku przez administratora, mogą być wystarczające, a wspólnicy mogą mieć uzasadnione oczekiwanie poufności, zwłaszcza gdy umowy to przewidują. W odniesieniu do obowiązku prawnego, TSUE zaznaczył, że musi on wynikać z prawa UE lub prawa państwa członkowskiego (w tym orzecznictwa), być jasny, przewidywalny, służyć interesowi publicznemu i być proporcjonalny. TSUE uznał, że prawo UE nie nakłada takiego obowiązku, a niemieckie orzecznictwo wymagałoby dalszej weryfikacji pod kątem tych kryteriów. Ostatecznie TSUE orzekł, że ujawnienie danych wspólników funduszu inwestycyjnego nie jest zgodne z RODO, jeśli umowa tego zabrania, a także że uzasadnienie oparte na prawnie uzasadnionym interesie lub obowiązku prawnym wymaga spełnienia ścisłych warunków, które w tym przypadku prawdopodobnie nie zostały spełnione.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy