C-168/21
Podsumowanie
TSUE orzekł, że podwójna karalność czynu nie jest przeszkodą do wykonania europejskiego nakazu aresztowania, jeśli część czynów stanowi przestępstwo w obu państwach, nawet jeśli kara jest surowa.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących europejskiego nakazu aresztowania (ENA) i przesłanki podwójnej karalności czynu. Sąd kasacyjny we Francji zapytał TSUE, czy organ wykonujący ENA może odmówić jego wykonania, jeśli tylko część czynów składających się na jedno przestępstwo w państwie wydającym ENA stanowi przestępstwo w państwie wykonującym. TSUE stwierdził, że podwójna karalność czynu jest spełniona, jeśli czyny stanowią przestępstwo w obu państwach, niezależnie od tego, czy wszystkie znamiona są identyczne, czy też kara jest proporcjonalna. Organ wykonujący ENA nie może odmówić jego wykonania z powodu nieproporcjonalności kary.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez francuski sąd kasacyjny dotyczył wykładni art. 2 ust. 4 i art. 4 pkt 1 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania (ENA) oraz art. 49 ust. 3 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Sprawa dotyczyła wykonania ENA wydanego przez włoskie organy sądowe wobec KL w celu wykonania kary pozbawienia wolności. Francuski sąd śledczy odmówił wykonania ENA w części dotyczącej kary za czyny zakwalifikowane jako „niszczenie mienia i szabrownictwo”, uznając, że dwa z tych czynów nie stanowią przestępstwa we Francji. Sąd kasacyjny powziął wątpliwości, czy przesłanka podwójnej karalności czynu jest spełniona, gdy tylko część czynów składających się na jedno przestępstwo w państwie wydającym ENA stanowi przestępstwo w państwie wykonującym. Dodatkowo, sąd pytał o możliwość odmowy wykonania ENA z powodu nieproporcjonalności kary w świetle zasady proporcjonalności z Karty praw podstawowych. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przesłanka podwójnej karalności czynu jest spełniona, jeśli czyny stanowią przestępstwo w obu państwach członkowskich, niezależnie od tego, czy znamiona przestępstwa są identyczne, czy też czy naruszenie chronionego dobra jest takie samo. Organ wykonujący ENA nie może odmówić jego wykonania z powodu nieproporcjonalności kary, gdyż ocena proporcjonalności należy do organu wydającego ENA, a sama nieproporcjonalność kary nie jest podstawą do odmowy wykonania ENA. TSUE podkreślił, że zasada wzajemnego uznawania i cel ENA, jakim jest ułatwienie i przyspieszenie współpracy sądowej, wymagają ścisłej interpretacji podstaw odmowy wykonania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, przesłanka podwójnej karalności czynu jest spełniona, jeśli czyny stanowią przestępstwo w obu państwach, nawet jeśli znamiona lub chronione dobra prawne nie pokrywają się w pełni.
Uzasadnienie
TSUE podkreślił, że dla oceny podwójnej karalności czynu kluczowe jest, aby czyny stanowiły przestępstwo w obu państwach, niezależnie od ich znamion, kwalifikacji prawnej czy chronionego dobra. Zasada wzajemnego uznawania i cel ENA wymagają ścisłej interpretacji podstaw odmowy wykonania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| KL | osoba_fizyczna | osoba ścigana |
| Procureur général près la cour d’appel d’Angers | organ_krajowy | inna strona postępowania |
| rząd francuski | organ_krajowy | interwenient |
| rząd włoski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
Decyzja ramowa 2002/584 art. 2 § 4
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Ocena przesłanki podwójnej karalności czynu wymaga sprawdzenia, czy czyny stanowią przestępstwo w rozumieniu prawa wykonującego nakaz państwa członkowskiego, niezależnie od jego znamion lub kwalifikacji prawnej.
Decyzja ramowa 2002/584 art. 4 § 1
Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW
Wykonujący nakaz organ sądowy może odmówić wykonania ENA, jeśli czyn, który stanowi podstawę wydania ENA, nie stanowi przestępstwa w świetle prawa wykonującego nakaz państwa członkowskiego.
Pomocnicze
Karta art. 49 § 3
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Kary nie mogą być nieproporcjonalnie surowe w stosunku do danego czynu zabronionego pod groźbą kary.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Podwójna karalność czynu jest spełniona, jeśli czyny stanowią przestępstwo w obu państwach, niezależnie od identyczności znamion czy chronionych dóbr prawnych. Organ wykonujący ENA nie może odmówić jego wykonania z powodu nieproporcjonalności kary; ocena proporcjonalności należy do organu wydającego ENA. Zasada wzajemnego uznawania i cel ENA wymagają ścisłej interpretacji podstaw odmowy wykonania.
Godne uwagi sformułowania
„kamień węgielny” współpracy sądowej niezależnie od jego znamion lub kwalifikacji prawnej wykonanie europejskiego nakazu aresztowania stanowi zasadę, zaś odmowa wykonania – wyjątek, który powinien być interpretowany ściśle organy sądowe wydającego nakaz państwa członkowskiego ponoszą odpowiedzialność za zapewnienie poszanowania praw osoby, o którą się zwraca z wnioskiem o przekazanie
Skład orzekający
A. Rantos
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki podwójnej karalności czynu w kontekście europejskiego nakazu aresztowania oraz zakresu kontroli organu wykonującego ENA w zakresie proporcjonalności kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy jedno przestępstwo składa się z czynów o różnym statusie prawnym w państwie wydającym i wykonującym ENA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowych aspektów współpracy sądowej w sprawach karnych w UE, wyjaśniając granice kontroli organów wykonujących europejski nakaz aresztowania i wpływ zasady proporcjonalności na te procedury.
“Czy europejski nakaz aresztowania można zignorować, bo tylko część zarzutów jest przestępstwem we Francji? TSUE odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI