C-168/13 PPU

Trybunał Sprawiedliwości2013-05-30
cjeuwspolpraca_sadowaeuropejski-nakaz-aresztowaniaWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniazasada specjalnościśrodek zaskarżeniaprawo karnewspółpraca sądowapaństwa członkowskieterminyprawo do obrony

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że przepisy dotyczące europejskiego nakazu aresztowania nie stoją na przeszkodzie wprowadzeniu przez państwa członkowskie środka zaskarżenia zawieszającego wykonanie orzeczenia o zgodzie na rozszerzenie nakazu, pod warunkiem że ostateczne rozstrzygnięcie zapadnie w terminach przewidzianych w decyzji ramowej.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności art. 27 ust. 4 i art. 28 ust. 3 lit. c). Pytanie prejudycjalne dotyczyło dopuszczalności wprowadzenia przez państwa członkowskie środka zaskarżenia o charakterze zawieszającym od orzeczenia organu sądowego wyrażającego zgodę na ściganie za inne przestępstwo lub na dalsze przekazanie osoby do innego państwa członkowskiego. Trybunał uznał, że takie środki są dopuszczalne, o ile ostateczne rozstrzygnięcie zapada w terminach określonych w decyzji ramowej.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez francuski Conseil constitutionnel w związku z pytaniem prawnym dotyczącym zgodności z konstytucją francuskiego przepisu implementującego przepisy decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa dotyczyła możliwości wprowadzenia przez państwa członkowskie środka zaskarżenia o charakterze zawieszającym od orzeczenia organu sądowego wyrażającego zgodę na ściganie za inne przestępstwo niż to, które uzasadniało pierwotne przekazanie, lub na dalsze przekazanie osoby do innego państwa członkowskiego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpoznając sprawę w trybie pilnym, stwierdził, że decyzja ramowa nie reguluje wprost takiej sytuacji, ale też jej nie zabrania. Podkreślił, że system europejskiego nakazu aresztowania opiera się na wzajemnym zaufaniu i musi respektować prawa podstawowe, w tym prawo do skutecznego środka prawnego. W związku z tym, państwa członkowskie mogą wprowadzić środki zaskarżenia zawieszające wykonanie orzeczeń dotyczących rozszerzenia nakazu lub dalszego przekazania, pod warunkiem że ostateczne rozstrzygnięcie zapadnie w terminach przewidzianych w art. 17 decyzji ramowej. Trybunał wskazał, że celem decyzji ramowej jest przyspieszenie współpracy sądowej, dlatego też terminy te muszą być przestrzegane.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy te nie stoją na przeszkodzie wprowadzeniu takiego środka, pod warunkiem że ostateczne rozstrzygnięcie zapadnie w terminach określonych w art. 17 decyzji ramowej.

Uzasadnienie

Decyzja ramowa nie reguluje wprost możliwości wprowadzenia środka zaskarżenia zawieszającego, ale też jej nie zabrania. System ENA opiera się na wzajemnym zaufaniu i musi respektować prawo do skutecznego środka prawnego. Państwa członkowskie mogą wprowadzić takie środki, o ile nie naruszają one celów decyzji ramowej, w tym przyspieszenia współpracy sądowej i przestrzegania terminów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Jeremy F.osoba_fizycznaskarżący
Premier ministreinnepozwany
Rząd francuskiinneinterwenient
Rząd czeskiinneinterwenient
Rząd niemieckiinneinterwenient
Rząd irlandzkiinneinterwenient
Rząd niderlandzkiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 27 § 4

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Nie stoi na przeszkodzie wprowadzeniu przez państwa członkowskie środka zaskarżenia zawieszającego wykonanie orzeczenia o zgodzie na ściganie za inne przestępstwo, pod warunkiem przestrzegania terminów z art. 17.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 28 § 3 lit. c)

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Nie stoi na przeszkodzie wprowadzeniu przez państwa członkowskie środka zaskarżenia zawieszającego wykonanie orzeczenia o zgodzie na dalsze przekazanie, pod warunkiem przestrzegania terminów z art. 17.

Pomocnicze

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 17

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Określa terminy (10 lub 60 dni, z możliwością przedłużenia o 30 dni) na wydanie ostatecznej decyzji o wykonaniu ENA, które muszą być przestrzegane również w przypadku stosowania środków zaskarżenia zawieszających.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla odesłania prejudycjalnego.

EKPC art. 5 § 4

Europejska Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności

Prawo do kontroli sądowej legalności pozbawienia wolności.

EKPC art. 13

Europejska Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności

Prawo do skutecznego środka odwoławczego.

Karta art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznej ochrony sądowej.

k.p.k. art. 695-46

Kodeks postępowania karnego

Francuska implementacja art. 27 i 28 decyzji ramowej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja ramowa nie zabrania wprowadzania środków zaskarżenia zawieszających, o ile nie naruszają one celów ENA i terminów. Prawo do skutecznego środka prawnego jest fundamentalne i musi być zapewnione. Państwa członkowskie mają swobodę w kształtowaniu procedur krajowych, o ile nie naruszają prawa UE.

Godne uwagi sformułowania

zasada wzajemnego uznawania stanowi kamień węgielny współpracy sądowej mechanizm europejskiego nakazu aresztowania opiera się na wysokim stopniu zaufania prawo do skutecznego środka prawnego [...] nabiera szczególnego znaczenia

Skład orzekający

R. Silva de Lapuerta

prezes_izby

G. Arestis

sędzia

J.C. Bonichot

sędzia

A. Arabadjiev

sędzia

J.L. da Cruz Vilaça

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 27 i 28 decyzji ramowej w kontekście środków zaskarżenia zawieszających w procedurze ENA; znaczenie terminów i prawa do obrony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozszerzenia ENA lub dalszego przekazania; wymaga przestrzegania terminów z art. 17.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych – europejskiego nakazu aresztowania – oraz równowagi między szybkością postępowania a prawem do obrony. Jest to istotne dla praktyków prawa karnego i procesowego.

Czy europejski nakaz aresztowania może zostać zawieszony? TSUE wyjaśnia granice prawa do obrony.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI