C-165/20

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2022-01-20
cjeuprawo_ue_ogolnesystem handlu emisjamiWysokatrybunal
EU ETShandel emisjamilotnictwouprawnienia do emisjiupadłośćochrona środowiskaprawo UE

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że liczba uprawnień do emisji gazów cieplarnianych przydzielonych operatorowi statków powietrznych powinna zostać zmniejszona proporcjonalnie do okresu, w którym działalność lotnicza nie była prowadzona, nawet w przypadku upadłości.

Sprawa dotyczyła syndyka masy upadłościowej linii lotniczej Air Berlin, który domagał się wydania uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2018-2020, mimo że spółka zaprzestała działalności w 2017 roku z powodu upadłości. Sąd odsyłający pytał, czy zaprzestanie działalności uzasadnia cofnięcie uprawnień i czy należy uwzględnić motyw preambuły dyrektywy 2008/101. Trybunał Sprawiedliwości uznał, że przydział uprawnień jest ściśle związany z faktycznym wykonywaniem działalności lotniczej, a zatem w przypadku zaprzestania działalności, uprawnienia powinny zostać proporcjonalnie zmniejszone, a syndyk nie może powoływać się na uzasadnione oczekiwania ani na motyw preambuły sprzeczny z przepisami dyrektywy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2003/87/WE ustanawiającej system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (EU ETS) oraz dyrektywy 2008/101/WE, która objęła tym systemem lotnictwo. Sprawa wyłoniła się z konfliktu między syndykiem masy upadłościowej linii lotniczej Air Berlin a Republiką Federalną Niemiec. Syndyk domagał się wydania uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na lata 2018-2020, mimo że spółka zaprzestała działalności w 2017 roku z powodu upadłości. Niemiecki sąd administracyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami dotyczącymi tego, czy zaprzestanie działalności uzasadnia cofnięcie uprawnień, czy należy uwzględnić motyw 20 dyrektywy 2008/101, oraz czy przepisy rozporządzenia nr 389/2013 są zgodne z dyrektywami. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując pytania pierwsze i trzecie, stwierdził, że system przyznawania uprawnień do emisji lotniczych opiera się na założeniu faktycznego wykonywania działalności lotniczej objętej EU ETS. W związku z tym, gdy operator statków powietrznych zaprzestaje prowadzenia działalności w trakcie okresu rozliczeniowego, traci status operatora i tym samym prawo do uprawnień przyznanych na lata, w których działalności już nie prowadzi. Syndyk masy upadłościowej nie może powoływać się na zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań ani na motyw 20 dyrektywy 2008/101, ponieważ jest on sprzeczny z przepisami dyrektywy 2003/87, które ściśle wiążą przydział i wydawanie uprawnień z faktycznym wykonywaniem działalności lotniczej. Wydanie uprawnień w takiej sytuacji byłoby sprzeczne z celem EU ETS, jakim jest ochrona środowiska, i stanowiłoby nieprzewidzianą korzyść dla wierzycieli. Artykuł 3f dyrektywy 2003/87, dotyczący specjalnej rezerwy dla nowych lub dodatkowych działań, nie miał zastosowania w tej sprawie. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielonych operatorowi powinna zostać zmniejszona proporcjonalnie do tej części okresu rozliczeniowego, w której działalność nie była prowadzona. Pozostałe pytania stały się bezprzedmiotowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielonych operatorowi statków powietrznych powinna zostać zmniejszona proporcjonalnie do tej części okresu rozliczeniowego, w której działalność ta nie jest już prowadzona.

Uzasadnienie

Przydział i wydawanie uprawnień do emisji lotniczych jest ściśle związane z faktycznym wykonywaniem działalności lotniczej objętej EU ETS. Zaprzestanie działalności oznacza utratę statusu operatora i prawa do uprawnień na lata, w których działalność nie jest prowadzona. Syndyk masy upadłościowej nie może powoływać się na uzasadnione oczekiwania ani na motyw preambuły sprzeczny z przepisami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

Bundesrepublik Deutschland

Strony

NazwaTypRola
ETosoba_fizycznaskarżący
Air Berlin PLC & Co. Luftverkehrs KGspolkastrona w postępowaniu głównym
Bundesrepublik Deutschlandpanstwo_czlonkowskiepozwany
Rząd niemieckiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (29)

Główne

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3e § 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3e § 2

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3e § 3

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3e § 4

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3e § 5

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2008/101/WE

Dyrektywa 2008/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie

Pomocnicze

Dyrektywa 2003/87/WE art. 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 2 § 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3 § o)

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3c § 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3c § 2

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3c § 3a

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3d § 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3d § 2

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 3f § 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 12 § 2a

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 28a § 1

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 28a § 2

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2003/87/WE art. 28b § 2

Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE

Dyrektywa 2008/101/WE art. motyw 20

Dyrektywa 2008/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 listopada 2008 r. zmieniająca dyrektywę 2003/87/WE w celu uwzględnienia działalności lotniczej w systemie handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie

Sprzeczny z przepisami dyrektywy 2003/87/WE i nie może być podstawą do domagania się wydania uprawnień po zaprzestaniu działalności.

Rozporządzenie nr 389/2013 art. 10 § 5

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

Rozporządzenie nr 389/2013 art. 29

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

Rozporządzenie nr 389/2013 art. 55 § 1 lit. a)

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

Rozporządzenie nr 389/2013 art. 55 § 3

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

Rozporządzenie nr 389/2013 art. 56

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011

TEHG art. § 2 § 6

Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz (niemiecka ustawa o handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych)

TEHG art. § 9 § 6

Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz (niemiecka ustawa o handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych)

TEHG art. § 11 § 1

Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz (niemiecka ustawa o handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych)

TEHG art. § 11 § 6

Treibhausgas-Emissionshandelsgesetz (niemiecka ustawa o handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przydział uprawnień do emisji lotniczych jest ściśle związany z faktycznym wykonywaniem działalności lotniczej objętej EU ETS. Zaprzestanie działalności lotniczej przez operatora oznacza utratę statusu operatora i prawa do uprawnień na lata, w których działalność nie jest prowadzona. Motyw 20 dyrektywy 2008/101 jest sprzeczny z przepisami dyrektywy 2003/87 i nie ma mocy wiążącej. Wydanie uprawnień po zaprzestaniu działalności byłoby sprzeczne z celem EU ETS i stanowiłoby nieprzewidzianą korzyść dla wierzycieli.

Odrzucone argumenty

Operator, który zaprzestał działalności z powodu upadłości, powinien nadal otrzymywać przydzielone uprawnienia do emisji lotniczych na podstawie motywu 20 dyrektywy 2008/101. Syndyk masy upadłościowej może powoływać się na zasadę ochrony uzasadnionych oczekiwań spółki Air Berlin. Przepisy rozporządzenia nr 389/2013 są niezgodne z dyrektywami, jeśli sprzeciwiają się wydaniu uprawnień po zaprzestaniu działalności.

Godne uwagi sformułowania

liczba uprawnień do emisji lotniczych przydzielonych operatorowi statków powietrznych powinna zostać zmniejszona proporcjonalnie do tej części tego okresu, w której działalność ta nie jest już prowadzona. preambuła aktu prawnego Unii nie ma mocy prawnie wiążącej i nie może być powoływana ani dla uzasadnienia odstępstw od samych przepisów danego aktu, ani w celu dokonywania wykładni tych przepisów w sposób oczywiście sprzeczny z ich brzmieniem. wydanie syndykowi masy upadłościowej byłego operatora statków powietrznych uprawnień do emisji lotniczych w odniesieniu do lat, w których operator ten nie prowadził już działalności lotniczej, byłoby sprzeczne zarówno z tym celem [ochrony środowiska], jak i z ogólną systematyką systemu EU ETS, i skutkowałoby jedynie przysporzeniem nieprzewidzianej korzyści wierzycielom tego byłego operatora statków powietrznych.

Skład orzekający

E. Regan

prezes izby

K. Lenaerts

prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego piątej izby

C. Lycourgos

sprawozdawca

I. Jarukaitis

sędzia

M. Ilešič

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasad przydziału i cofania uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w sektorze lotnictwa w przypadku zaprzestania działalności przez operatora, zwłaszcza w kontekście upadłości."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego systemu EU ETS dla lotnictwa. Interpretacja motywów preambuły w kontekście przepisów prawa UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa ochrony środowiska i handlu emisjami, a także pokazuje, jak przepisy UE i krajowe wpływają na sytuację firm w trudnej sytuacji finansowej, jak upadłość.

Upadłość linii lotniczej a uprawnienia do emisji CO2: TSUE wyjaśnia, kto płaci za zanieczyszczenia.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI