C-163/17

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przekazanie osoby ubiegającej się o azyl do innego państwa członkowskiego jest niedozwolone, jeśli istnieje poważne ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania, nawet po zakończeniu procedury azylowej, a także doprecyzował zasady dotyczące terminu przekazania i definicji 'ucieczki'.

Sprawa dotyczyła interpretacji rozporządzenia Dublin III i Karty Praw Podstawowych UE w kontekście przekazania osoby ubiegającej się o azyl do Włoch. Sąd odsyłający pytał o definicję 'ucieczki' w kontekście przedłużenia terminu przekazania, możliwość powoływania się na upływ terminu w postępowaniu odwoławczym oraz o to, czy warunki życia beneficjenta ochrony międzynarodowej w państwie docelowym mogą stanowić podstawę do odmowy przekazania ze względu na ryzyko naruszenia art. 4 Karty. Trybunał wyjaśnił, że 'ucieczka' wymaga celowego działania, ale można ją domniemywać, jeśli osoba opuściła miejsce zamieszkania bez powiadomienia. Potwierdził, że można powoływać się na upływ terminu w postępowaniu odwoławczym. Kluczowe jest, że przekazanie jest niedozwolone, jeśli istnieje udowodnione ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania, nawet po przyznaniu ochrony, a ocena tego ryzyka musi uwzględniać skrajną deprywację materialną.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg dotyczył wykładni rozporządzenia Dublin III oraz art. 4 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Sprawa dotyczyła przekazania Abubacarra Jawa do Włoch. Sąd odsyłający zadał trzy pytania: 1) Czy do uznania, że osoba ubiegająca się o azyl 'uciekła' w rozumieniu art. 29 ust. 2 rozporządzenia Dublin III, wystarczy, że opuściła miejsce zamieszkania i nie poinformowała o tym organów, czy też konieczne jest ustalenie celowego działania w celu udaremnienia przekazania? Czy osoba ta może powoływać się na upływ sześciomiesięcznego terminu na przekazanie? 2) Czy przedłużenie terminu przekazania do 18 miesięcy wymaga wspólnego uzgodnienia państw członkowskich, czy wystarczy jednostronne powiadomienie? 3) Czy przekazanie jest niedozwolone, jeśli w przypadku przyznania ochrony międzynarodowej istnieje poważne ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania ze względu na warunki życia? Trybunał orzekł, że 'ucieczka' wymaga celowego działania, ale można ją domniemywać, jeśli osoba opuściła miejsce zamieszkania bez powiadomienia, pod warunkiem poinformowania jej o obowiązkach. Potwierdził, że osoba ubiegająca się o azyl może powoływać się na upływ terminu w postępowaniu odwoławczym. W kwestii przedłużenia terminu, wystarczy jednostronne powiadomienie przez państwo wnioskujące. Co do trzeciego pytania, Trybunał stwierdził, że prawo UE obejmuje ocenę ryzyka naruszenia art. 4 Karty, nawet po zakończeniu procedury azylowej. Przekazanie jest niedozwolone, jeśli istnieją poważne i udowodnione powody, by sądzić, że osoba znajdzie się w sytuacji skrajnej deprywacji materialnej, która naruszałaby jej godność. Ocena ta musi opierać się na obiektywnych danych, a sam fakt gorszych warunków życia lub braku programów integracyjnych nie jest wystarczający, chyba że prowadzi do skrajnej deprywacji.

Zagadnienia prawne (5)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (14)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy