C-16/10
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwa członkowskie mogą nakładać na wyznaczone przedsiębiorstwa obowiązki związane ze świadczeniem usługi powszechnej bezpośrednio użytkownikom końcowym, a nie jedynie obowiązki hurtowego udostępniania danych.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektyw telekomunikacyjnych, w szczególności obowiązków nałożonych na wyznaczone przedsiębiorstwo świadczące usługę powszechną. Sąd krajowy pytał, czy państwo członkowskie może nałożyć na takie przedsiębiorstwo obowiązek hurtowego udostępniania bazy danych abonentów innym podmiotom, zamiast wymogu świadczenia usługi bezpośrednio użytkownikom końcowym. Trybunał uznał, że przepisy dyrektyw zezwalają jedynie na nakładanie obowiązków związanych ze świadczeniem usługi bezpośrednio użytkownikom końcowym przez wyznaczone przedsiębiorstwo.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektyw 2002/20/WE, 2002/21/WE i 2002/22/WE w kontekście sporu dotyczącego opłat za dostęp do bazy danych abonentów telefonicznych w Wielkiej Brytanii. The Number (UK) Ltd i Conduit Enterprises Ltd zakwestionowały opłaty naliczone przez British Telecommunications plc (BT) za korzystanie z jej bazy danych OSIS, powołując się na wcześniejszy wyrok TSUE. Krajowy organ regulacyjny (OFCOM) uznał, że brytyjski warunek usługi powszechnej (USC 7), nałożony na BT, jest niezgodny z prawem UE, ponieważ nie wykonuje prawidłowo wymogów art. 5 dyrektywy o usłudze powszechnej. Competition Appeal Tribunal uchylił tę decyzję, uznając USC 7 za zgodny z prawem. Sąd odsyłający, Court of Appeal, zwrócił się do TSUE z pytaniami, czy państwa członkowskie, wyznaczając przedsiębiorstwo do świadczenia usługi powszechnej, mogą nakładać na nie obowiązki hurtowego udostępniania danych, czy też jedynie obowiązki świadczenia usługi bezpośrednio użytkownikom końcowym. Trybunał orzekł, że art. 8 ust. 1 dyrektywy o usłudze powszechnej zezwala jedynie na nakładanie obowiązków związanych ze świadczeniem usługi lub jej składników na rzecz użytkowników końcowych przez same wyznaczone przedsiębiorstwa. W związku z tym, obowiązek hurtowego udostępniania danych innym operatorom, bez wymogu świadczenia usługi bezpośrednio konsumentom, nie jest dopuszczalny na podstawie tego przepisu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Państwa członkowskie mogą jedynie nakładać na wyznaczone przedsiębiorstwa obowiązki przewidziane przez przepisy dyrektywy, które są związane ze świadczeniem wskazanej usługi lub jej składników na rzecz użytkowników końcowych przez same wyznaczone przedsiębiorstwa.
Uzasadnienie
Trybunał oparł się na ścisłej wykładni art. 8 ust. 1 dyrektywy o usłudze powszechnej, wskazując, że drugie zdanie przepisu precyzuje możliwość wyznaczania różnych przedsiębiorstw do świadczenia różnych składników usługi, co oznacza, że państwo członkowskie może nałożyć na wyznaczone przedsiębiorstwo tylko obowiązki konkretnie przewidziane przez przepisy dyrektywy, dotyczące świadczenia użytkownikom końcowym przez samo to przedsiębiorstwo jednego ze szczególnych składników usługi powszechnej. Analiza przepisów dotyczących taryf i kontroli jakości również potwierdza tę interpretację.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w zakresie wykładni prawa UE)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| The Number (UK) Ltd | spolka | skarżący |
| Conduit Enterprises Ltd | spolka | skarżący |
| Office of Communications | organ_krajowy | pozwany |
| British Telecommunications plc | spolka | pozwany |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd włoski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
dyrektywa o usłudze powszechnej art. 8 § 1
Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)
Państwa członkowskie mogą wyznaczyć jedno lub więcej przedsiębiorstw do zagwarantowania świadczenia usługi powszechnej lub różnych jej składników, ale mogą na nie nakładać jedynie obowiązki przewidziane przez przepisy dyrektywy, związane ze świadczeniem usługi lub jej składników na rzecz użytkowników końcowych przez same wyznaczone przedsiębiorstwa.
Pomocnicze
dyrektywa o zezwoleniach art. 3 § 2
Dyrektywa 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach)
dyrektywa o zezwoleniach art. 6 § 2
Dyrektywa 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach)
dyrektywa ramowa art. 8
Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa)
dyrektywa o usłudze powszechnej art. 5 § 1
Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)
dyrektywa o usłudze powszechnej art. 9
Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)
dyrektywa o usłudze powszechnej art. 11
Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)
dyrektywa o usłudze powszechnej art. 25 § 2
Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej)
USC 7 art. 7
Electronic Communications (Universal Service) Regulations 2003
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy dyrektyw UE, w szczególności art. 8 ust. 1 dyrektywy o usłudze powszechnej, zezwalają na nakładanie na wyznaczone przedsiębiorstwa jedynie obowiązków związanych ze świadczeniem usługi powszechnej bezpośrednio użytkownikom końcowym. Ścisła wykładnia przepisów dyrektyw UE jest konieczna, ponieważ są to wyjątki od ogólnej zasady swobody działalności gospodarczej. Analiza celów dyrektywy o usłudze powszechnej (zapewnienie dostępu po przystępnej cenie) oraz przepisów dotyczących taryf i kontroli jakości potwierdza, że wyznaczone przedsiębiorstwo musi samo świadczyć usługę.
Odrzucone argumenty
Państwa członkowskie mają szerokie uprawnienia do wyznaczania przedsiębiorstw i nakładania na nie obowiązków, które uznają za najbardziej skuteczne i proporcjonalne dla zapewnienia usługi powszechnej, nawet jeśli są to obowiązki hurtowego udostępniania danych. Obowiązek hurtowego udostępniania danych może pośrednio przyczynić się do zapewnienia usługi powszechnej poprzez stworzenie konkurencyjnego środowiska.
Godne uwagi sformułowania
państwa członkowskie mogą wyznaczać różne przedsiębiorstwa lub zespoły przedsiębiorstw do świadczenia różnych składników usługi powszechnej obowiązki, które mogą być nałożone na mocy przepisów dyrektywy o usłudze powszechnej na przedsiębiorstwa wyznaczone zgodnie z jej art. 8 ust. 1 w celu świadczenia usługi powszechnej, muszą podlegać wykładni ścisłej świadczenie usługi powszechnej na rzecz użytkowników przez samo przedsiębiorstwo nie wyłącza możliwości zlecenia przez nie tego świadczenia osobie trzeciej, pod warunkiem że pozostanie ono odpowiedzialne
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes_izby
D. Šváby
sędzia
E. Juhász
sędzia
G. Arestis
sędzia
T. von Danwitz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu obowiązków wyznaczonych przedsiębiorstw świadczących usługę powszechną w sektorze telekomunikacyjnym na gruncie prawa UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej wykładni dyrektyw telekomunikacyjnych UE, w szczególności dyrektywy o usłudze powszechnej. Konkretne zastosowanie może zależeć od specyfiki krajowych regulacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu regulacji rynku telekomunikacyjnego i usługi powszechnej, pokazując, jak TSUE interpretuje granice swobody państw członkowskich w nakładaniu obowiązków na operatorów.
“Czy operator telekomunikacyjny musi świadczyć usługę powszechną osobiście, czy może zlecić ją hurtowo innym?”
Sektor
telekomunikacja
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI