C-159/20

Trybunał orzekł, że Dania uchybiła zobowiązaniom, nie zapobiegając wykorzystywaniu chronionej nazwy pochodzenia "Feta" do oznaczania sera produkowanego w Danii i przeznaczonego na wywóz do państw trzecich.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Danii, zarzucając jej uchybienie zobowiązaniom wynikającym z rozporządzenia w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych. Chodziło o wykorzystywanie chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) "Feta" do oznaczania sera produkowanego w Danii z mleka krowiego, który następnie był eksportowany do państw trzecich, mimo że nie odpowiadał on specyfikacji ChNP "Feta". Dania argumentowała, że rozporządzenie ma zastosowanie tylko do produktów sprzedawanych na rynku wewnętrznym UE. Trybunał uznał jednak, że przepisy rozporządzenia, w tym art. 13, mają zastosowanie również do produktów produkowanych w UE i przeznaczonych na wywóz, a Dania nie podjęła odpowiednich kroków, aby zapobiec lub powstrzymać takie wykorzystanie nazwy.

Skarga Komisji Europejskiej przeciwko Danii dotyczyła naruszenia art. 13 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych. Komisja zarzuciła Danii, że nie zapobiegła ani nie powstrzymała wykorzystywania chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) „Feta” przez duńskich producentów do oznaczania sera produkowanego z mleka krowiego, który nie spełniał specyfikacji ChNP „Feta”, a następnie był eksportowany do państw trzecich. Dania twierdziła, że rozporządzenie nr 1151/2012 ma zastosowanie wyłącznie do produktów sprzedawanych na terytorium Unii Europejskiej i w związku z tym nie zakazała duńskim przedsiębiorstwom stosowania nazwy „Feta” do oznaczania sera wywożonego do państw trzecich, gdzie nazwa ta nie była chroniona. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując brzmienie, kontekst i cele rozporządzenia, uznał, że art. 13 ust. 1 lit. a) zakazuje „wszelkiego bezpośredniego lub pośredniego wykorzystywania w celach komercyjnych” zarejestrowanej nazwy w odniesieniu do produktów nieobjętych rejestracją, co obejmuje również produkty wytwarzane w UE i przeznaczone na wywóz do państw trzecich. Trybunał podkreślił, że ochrona ChNP jako prawa własności intelektualnej naruszana jest już w momencie produkcji w UE produktu niezgodnego ze specyfikacją, nawet jeśli jest on przeznaczony na eksport. Ponadto, art. 13 ust. 3 nakłada na państwa członkowskie obowiązek podjęcia odpowiednich kroków administracyjnych i sądowych, aby zapobiegać lub powstrzymywać niezgodne z prawem stosowanie ChNP w odniesieniu do produktów, które są produkowane lub wprowadzane do obrotu w danym państwie członkowskim. Trybunał odrzucił argument Danii, że brak wyraźnego zapisu o eksporcie w rozporządzeniu wyłącza jego stosowanie, wskazując na potrzebę spójnej wykładni przepisów dotyczących ochrony nazw i oznaczeń. W konsekwencji, Trybunał stwierdził, że Dania uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na mocy art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1151/2012. Zarzut naruszenia zasady lojalnej współpracy (art. 4 ust. 3 TUE) został oddalony, ponieważ dotyczył tego samego zachowania, które było przedmiotem pierwszej części skargi, a Komisja nie wykazała innych działań Danii naruszających tę zasadę. Dania została obciążona kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (12)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy