C-158/21

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2023-01-31
cjeuwspolpraca_sadowaeuropejski-nakaz-aresztowaniaWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniawspółpraca sądowaprawa podstawoweprawo do sąduwłaściwość sąduTSUEHiszpaniaBelgiaprocedura karna

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że europejski nakaz aresztowania nie może być odmówiony z powodu braku właściwości sądu wydającego nakaz, chyba że istnieją systemowe nieprawidłowości w sądownictwie państwa członkowskiego.

Sprawa dotyczyła możliwości odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania przez sąd wykonujący, gdy sąd wydający nakaz nie był właściwy lub gdy istniało ryzyko naruszenia praw podstawowych. Trybunał orzekł, że sąd wykonujący nie może kwestionować właściwości sądu wydającego nakaz, chyba że istnieją systemowe nieprawidłowości w sądownictwie państwa członkowskiego. Odmowa wykonania jest możliwa tylko w wyjątkowych okolicznościach, gdy istnieje rzeczywiste ryzyko naruszenia praw podstawowych, a sąd wykonujący musi przeprowadzić dwuetapowe badanie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sąd najwyższy Hiszpanii zapytał, czy sąd wykonujący nakaz może odmówić jego wykonania z powodu braku właściwości sądu wydającego nakaz lub ryzyka naruszenia praw podstawowych. Trybunał Sprawiedliwości UE (wielka izba) orzekł, że sąd wykonujący nakaz nie może kwestionować właściwości sądu wydającego nakaz, chyba że istnieją systemowe lub ogólne nieprawidłowości w sądownictwie państwa członkowskiego, które prowadzą do naruszenia praw podstawowych, w szczególności prawa do rzetelnego procesu przed sądem ustanowionym ustawą. Odmowa wykonania jest możliwa tylko w wyjątkowych okolicznościach, po przeprowadzeniu dwuetapowego badania, które obejmuje ocenę informacji o systemowych nieprawidłowościach oraz analizę indywidualnej sytuacji osoby, której dotyczy nakaz. Trybunał podkreślił znaczenie zasady wzajemnego zaufania i lojalnej współpracy między państwami członkowskimi, jednocześnie zapewniając ochronę praw podstawowych. Orzeczenie dopuszcza również możliwość wydania kolejnych europejskich nakazów aresztowania, o ile nie naruszają one prawa UE i są proporcjonalne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (6)

Odpowiedź sądu

Nie, wykonujący nakaz organ sądowy nie jest uprawniony do odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania w oparciu o podstawę odmowy wynikającą nie z decyzji ramowej, lecz jedynie z prawa państwa członkowskiego wykonującego nakaz. Może jednak stosować przepis krajowy przewidujący odmowę wykonania, jeśli prowadziłoby to do naruszenia prawa podstawowego ustanowionego w prawie Unii, pod warunkiem że zakres tego przepisu nie wykracza poza zakres art. 1 ust. 3 decyzji ramowej.

Uzasadnienie

Decyzja ramowa 2002/584 ustanawia wyczerpujący katalog podstaw odmowy wykonania ENA. Przyznanie państwom członkowskim prawa do dodawania własnych podstaw odmowy zagroziłoby jednolitemu stosowaniu prawa UE i podważyłoby zasadę wzajemnego uznawania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytania prejudycjalne

Strony

NazwaTypRola
Lluís Puig Gordiosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Carles Puigdemont Casamajóosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Antoni Comín Oliveresosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Clara Ponsatí Obiolsosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Meritxell Serret Aleuosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Marta Rovira Vergésosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Anna Gabriel Sabatéosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Ministerio Fiscalorgan_krajowyuczestnik postępowania
Abogacía del Estadoorgan_krajowyuczestnik postępowania
Partido político VOXinneuczestnik postępowania
Rząd hiszpańskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd belgijskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd rumuńskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (14)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 1

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Europejski nakaz aresztowania stanowi decyzję sądową wydaną przez państwo członkowskie w celu aresztowania i przekazania osoby w celu przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary.

Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 2

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Państwa członkowskie wykonują każdy europejski nakaz aresztowania w oparciu o zasadę wzajemnego uznawania i zgodnie z przepisami tej decyzji ramowej.

Decyzja ramowa 2002/584 art. 1 § 3

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Decyzja ramowa nie modyfikuje obowiązku poszanowania praw podstawowych. Może pozwolić na odmowę wykonania ENA w drodze wyjątku, jeśli istnieje rzeczywiste ryzyko naruszenia praw podstawowych.

Decyzja ramowa 2002/584 art. 6 § 1

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Wydającym nakaz organem sądowym jest organ sądowy wydającego nakaz państwa członkowskiego, właściwy do wydania europejskiego nakazu aresztowania na mocy prawa obowiązującego w tym państwie.

Decyzja ramowa 2002/584 art. 15 § 2

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Jeśli wykonujący organ sądowy uważa informacje za niewystarczające, występuje o przekazanie niezbędnych informacji uzupełniających.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Karta praw podstawowych art. 47 § 2

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy, gwarancja rzetelnego procesu.

Pomocnicze

Decyzja ramowa 2002/584 art. 3

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Decyzja ramowa 2002/584 art. 4

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Decyzja ramowa 2002/584 art. 4a

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Decyzja ramowa 2002/584 art. 8

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Decyzja ramowa 2002/584 art. 15 § 3

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

loi du 19 décembre 2003 art. 4 § 5

Ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o europejskim nakazie aresztowania

Przepis krajowy przewidujący odmowę wykonania ENA, jeśli narusza prawa podstawowe. Trybunał uznał, że może być stosowany, jeśli jego zakres nie wykracza poza art. 1 ust. 3 decyzji ramowej.

TUE art. 2

Traktat o Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wykonujący organ sądowy nie może odmówić wykonania ENA z powodu braku właściwości sądu wydającego nakaz. Odmowa wykonania ENA z powodu ryzyka naruszenia praw podstawowych jest możliwa tylko w wyjątkowych okolicznościach, po przeprowadzeniu dwuetapowego badania. Sprawozdanie WGAD nie jest wystarczające do uzasadnienia odmowy wykonania ENA. Organ wykonujący nakaz musi zwrócić się o informacje uzupełniające przed odmową wykonania ENA. Możliwe jest wydawanie kolejnych ENA, o ile są proporcjonalne i nie naruszają prawa UE.

Odrzucone argumenty

Wykonujący organ sądowy może odmówić wykonania ENA na podstawie przepisów krajowych nieprzewidzianych w decyzji ramowej. Wykonujący organ sądowy może badać właściwość sądu wydającego nakaz. Raport WGAD stanowi wystarczającą podstawę do odmowy wykonania ENA. Organ wykonujący nakaz nie musi zwracać się o informacje uzupełniające. Wydanie kolejnych ENA po odmowie wykonania poprzedniego jest niedopuszczalne.

Godne uwagi sformułowania

zasada wzajemnego uznawania stanowi kamień węgielny współpracy sądowej wykonanie europejskiego nakazu aresztowania stanowi zasadę, zaś odmowa wykonania – wyjątek, który winien być interpretowany ściśle wykonujący nakaz organ sądowy nie może sprawdzać, czy europejski nakaz aresztowania został wydany przez organ sądowy właściwy w tym celu istnienie rzeczywistego ryzyka naruszenia praw podstawowych może pozwolić organowi sądowemu wykonującemu nakaz [...] na wstrzymanie się od wykonania europejskiego nakazu aresztowania zasada lojalnej współpracy powinna przyświecać dialogowi między wydającymi nakaz organami sądowymi a wykonującymi nakaz organami sądowymi

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes

L. Bay Larsen

sprawozdawca

C. Lycourgos

prezes_izby

E. Regan

prezes_izby

P. G. Xuereb

prezes_izby

L. S. Rossi

prezes_izby

M. Ilešič

sędzia

J.-C. Bonichot

sędzia

N. Piçarra

sędzia

I. Jarukaitis

sędzia

A. Kumin

sędzia

N. Jääskinen

sędzia

N. Wahl

sędzia

I. Ziemele

sędzia

J. Passer

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności w zakresie kontroli właściwości sądu wydającego nakaz oraz możliwości odmowy wykonania ze względu na naruszenie praw podstawowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE i ma zastosowanie do postępowań w sprawie europejskiego nakazu aresztowania w państwach członkowskich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii związanych z europejskim nakazem aresztowania, prawami podstawowymi i zaufaniem między państwami członkowskimi, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem karnym i europejskim.

Czy sąd w jednym kraju UE może odmówić wydania podejrzanego innemu krajowi UE z powodu wątpliwości co do uczciwości tamtejszego sądu?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI