C-157/13
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że powództwo o zapłatę należności z tytułu usług przewozu, wytoczone przez syndyka masy upadłości, należy do spraw cywilnych i handlowych w rozumieniu rozporządzenia nr 44/2001, a nie postępowań upadłościowych, oraz że można stosować przepisy Konwencji CMR dotyczące jurysdykcji.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących jurysdykcji w sporach związanych z postępowaniem upadłościowym. Syndyk litewskiej spółki w upadłości pozwał niemiecką firmę o zapłatę należności za międzynarodowy przewóz towarów. Sąd odsyłający pytał, czy takie powództwo podlega rozporządzeniu o upadłości (nr 1346/2000) czy rozporządzeniu o jurysdykcji (nr 44/2001), a także o relację z Konwencją CMR. Trybunał orzekł, że powództwo o zapłatę należności za usługi przewozowe, nawet wytoczone przez syndyka, nie jest ściśle związane z postępowaniem upadłościowym i podlega rozporządzeniu nr 44/2001. Ponadto, w przypadku zbiegu jurysdykcji z rozporządzenia nr 44/2001 i Konwencji CMR, można stosować przepisy tej konwencji.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 3 ust. 1 i art. 44 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1346/2000 w sprawie postępowania upadłościowego oraz art. 1 ust. 2 lit. b) i art. 71 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Spór dotyczył powództwa wytoczonego przez syndyka litewskiej spółki w upadłości przeciwko niemieckiej firmie o zapłatę należności z tytułu międzynarodowego przewozu towarów. Sąd odsyłający pytał, czy takie powództwo należy uznać za ściśle związane z postępowaniem upadłościowym i czy podlega ono rozporządzeniu nr 1346/2000, czy też rozporządzeniu nr 44/2001. W przypadku zastosowania rozporządzenia nr 44/2001, sąd pytał również o możliwość stosowania przepisów Konwencji CMR dotyczących jurysdykcji. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pierwsze pytanie, orzekł, że powództwo o zapłatę należności z tytułu świadczenia usług przewozu, wytoczone przez syndyka przedsiębiorstwa w upadłości, nie jest ściśle związane z postępowaniem upadłościowym i wchodzi w zakres zastosowania rozporządzenia nr 44/2001 jako sprawa cywilna i handlowa. Kluczowym kryterium jest podstawa prawna powództwa – jeśli opiera się na przepisach wspólnych prawa cywilnego i handlowego, a nie na przepisach szczególnych dla postępowań upadłościowych, to nie podlega rozporządzeniu o upadłości. Odnosząc się do trzeciego pytania, Trybunał stwierdził, że jeśli spór podlega zarówno rozporządzeniu nr 44/2001, jak i Konwencji CMR, państwo członkowskie może stosować reguły jurysdykcji przewidziane w art. 31 ust. 1 CMR, zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001. Podkreślono, że taka możliwość nie narusza zasad współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych, a przepisy CMR dotyczące wyboru sądu przez powoda są zgodne z celami rozporządzenia nr 44/2001, zapewniając przewidywalność i pewność prawa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Powództwo o zapłatę należności z tytułu świadczenia usług przewozu, wytoczone przez syndyka przedsiębiorstwa w upadłości, nie wchodzi w zakres zastosowania rozporządzenia nr 1346/2000, lecz należy do zakresu pojęcia „spraw cywilnych i handlowych” w rozumieniu art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001.
Uzasadnienie
Trybunał oparł się na zasadzie unikania nakładania się zakresów rozporządzeń oraz na wykładni, że jedynie powództwa wytaczane bezpośrednio na podstawie postępowania upadłościowego i ściśle z nim związane podlegają rozporządzeniu nr 1346/2000. Powództwo o zapłatę należności z tytułu umowy przewozu, nawet wytoczone przez syndyka, opiera się na przepisach wspólnych prawa cywilnego i handlowego, a nie na przepisach szczególnych dla postępowań upadłościowych, dlatego nie jest ściśle związane z postępowaniem upadłościowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Nickel & Goeldner Spedition GmbH | spolka | powód |
| „Kintra” UAB | spolka | pozwany |
| Rząd litewski | inne | interwenient |
| Rząd niemiecki | inne | interwenient |
| Rząd szwajcarski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Rozporządzenie nr 1346/2000 art. 3 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego
Jurysdykcja dla wszczęcia postępowania upadłościowego należy do sądów państwa członkowskiego, na terytorium którego znajduje się główny ośrodek podstawowej działalności dłużnika. Powództwa ściśle związane z postępowaniem upadłościowym wchodzą w zakres tego rozporządzenia.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 1 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie ma zastosowanie w sprawach cywilnych i handlowych, niezależnie od rodzaju sądu.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 1 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nie stosuje się do upadłości, układów i innych podobnych postępowań.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 71 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nie narusza konwencji szczególnych regulujących jurysdykcję.
CMR art. 1 § 1
Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)
Określa zakres zastosowania konwencji do umów międzynarodowego przewozu drogowego towarów.
CMR art. 31 § 1
Konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR)
Określa sądy właściwe do rozpatrywania sporów wynikających z przewozów podlegających konwencji.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1346/2000 art. 44 § 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1346/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego
Rozporządzenie nie stosuje się, jeśli jest sprzeczne z zobowiązaniami wynikającymi z innych umów zawartych z państwami trzecimi przed wejściem w życie rozporządzenia.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 2 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Osoby zamieszkałe na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane przed sądy tego państwa.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 5 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Szczególna reguła właściwości dla umów – sąd miejsca wykonania zobowiązania lub świadczenia usług.
Prawo o upadłości przedsiębiorstw art. 14 § 3
Įmonių bankroto įstatymas (litewska ustawa „Prawo o upadłości przedsiębiorstw”)
Podstawa prawna właściwości sądu litewskiego do wszczęcia postępowania upadłościowego.
k.c.
Kodeks cywilny
Ogólne przepisy prawa cywilnego, na które powołano się w sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Powództwo o zapłatę należności z tytułu usług przewozu, nawet wytoczone przez syndyka, opiera się na przepisach wspólnych prawa cywilnego i handlowego, a nie na przepisach szczególnych dla postępowań upadłościowych, co wyłącza je z zakresu rozporządzenia nr 1346/2000. Stosowanie przepisów Konwencji CMR dotyczących jurysdykcji jest dopuszczalne na mocy art. 71 rozporządzenia nr 44/2001, ponieważ nie narusza to zasad współpracy sądowej i zapewnia pewność prawa.
Odrzucone argumenty
Argument, że powództwo syndyka o zapłatę należności jest ściśle związane z postępowaniem upadłościowym i powinno podlegać rozporządzeniu nr 1346/2000.
Godne uwagi sformułowania
to ostatnie rozporządzenie i rozporządzenie nr 1346/2000 należy wykładać w taki sposób, by uniknąć wszelkiego nakładania się zakresów ustanowionych tymi aktami przepisów oraz wszelkich luk prawnych. rozstrzygającym kryterium przyjętym przez Trybunał w celu zidentyfikowania dziedziny, do której należy powództwo, nie są ramy procesowe, w które wpisuje się to powództwo, lecz jego podstawa prawna. powództwo sporne w postępowaniu głównym nie wykazuje bezpośredniego związku ze wszczętym wobec powoda postępowaniem upadłościowym. stosowanie w sprawach regulowanych tymi konwencjami reguł w nich przewidzianych nie może naruszać zasad, które leżą u podstaw współpracy sądowej w sprawach cywilnych i handlowych w ramach Unii Europejskiej.
Skład orzekający
A. Tizzano
prezes_izby
A. Borg Barthet
sędzia
E. Levits
sędzia
M. Berger
sprawozdawca
S. Rodin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie jurysdykcji w sporach między syndykami a kontrahentami zagranicznymi, zwłaszcza w kontekście międzynarodowego transportu i przepisów o upadłości."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego zbiegu przepisów rozporządzeń UE i konwencji międzynarodowych (CMR). Interpretacja opiera się na konkretnych przepisach UE.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem upadłościowym i międzynarodowym prawem handlowym, ponieważ wyjaśnia kluczowe kwestie jurysdykcji w skomplikowanych sytuacjach transgranicznych.
“Syndyk kontra zagraniczny kontrahent: TSUE rozstrzyga, który sąd jest właściwy!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI