C-157/12
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 34 pkt 4 rozporządzenia nr 44/2001 nie obejmuje sytuacji sprzecznych orzeczeń wydanych przez sądy tego samego państwa członkowskiego.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 34 pkt 4 rozporządzenia nr 44/2001 w kontekście sprzecznych orzeczeń. Niemiecki Bundesgerichtshof zapytał, czy przepis ten obejmuje sytuację, gdy orzeczenie wydane w jednym państwie członkowskim jest sprzeczne z innym orzeczeniem wydanym w tym samym państwie. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na zasadzie wzajemnego zaufania i celach rozporządzenia, orzekł, że przepis ten dotyczy wyłącznie sprzecznych orzeczeń pochodzących z różnych państw członkowskich, a nie z tego samego państwa.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) dotyczył wykładni art. 34 pkt 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Pytanie powstało w związku ze sporem między Salzgitter Mannesmann Handel GmbH a SC Laminorul SA, gdzie niemiecki sąd miał rozpoznać wniosek o stwierdzenie wykonalności rumuńskiego orzeczenia zasądzającego od Salzgitter zapłatę 188 330 EUR. Spółka Salzgitter podnosiła, że rumuńskie orzeczenie jest sprzeczne z wcześniejszym orzeczeniem wydanym w Rumunii między tymi samymi stronami. Bundesgerichtshof zapytał, czy art. 34 pkt 4 rozporządzenia, który stanowi, że orzeczenia nie uznaje się, jeśli nie da się go pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem wydanym w innym państwie członkowskim lub państwie trzecim, obejmuje również sytuację sprzecznych orzeczeń pochodzących z tego samego państwa członkowskiego. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując system ustanowiony przez rozporządzenie nr 44/2001, jego cele oraz zasadę wzajemnego zaufania, orzekł, że art. 34 pkt 4 rozporządzenia należy interpretować w ten sposób, że nie obejmuje on sprzecznych ze sobą orzeczeń wydanych przez sądy tego samego państwa członkowskiego. Trybunał podkreślił, że taka wykładnia zapobiega kontroli merytorycznej orzeczeń, która jest wykluczona na mocy art. 45 ust. 2 rozporządzenia, i chroni zasadę wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 34 pkt 4 rozporządzenia nr 44/2001 nie obejmuje sytuacji sprzecznych orzeczeń wydanych przez sądy tego samego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na brzmieniu przepisu, celach rozporządzenia (wzajemne zaufanie, swobodny przepływ orzeczeń) oraz systemie prawnym, stwierdził, że przepis ten dotyczy wyłącznie kolizji orzeczeń pochodzących z różnych państw członkowskich lub państw trzecich. Wykładnia rozszerzająca byłaby sprzeczna z zasadą wzajemnego zaufania i stanowiłaby niedopuszczalną kontrolę merytoryczną orzeczeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Salzgitter Mannesmann Handel GmbH | spolka | skarżący |
| SC Laminorul SA | spolka | pozwany |
| Rząd niemiecki | inne | interwenient |
| Rząd hiszpański | inne | interwenient |
| Rząd włoski | inne | interwenient |
| Rząd rumuński | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 34 § pkt 3 i 4
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Przepis ten nie obejmuje sytuacji sprzecznych orzeczeń wydanych przez sądy tego samego państwa członkowskiego.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 32
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 33 § ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 38 § ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 41
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 43
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 45 § ust. 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 46 § ust. 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 34 pkt 4 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować ściśle i zgodnie z jego brzmieniem, które odnosi się do orzeczeń z różnych państw członkowskich lub państw trzecich. Wykładnia rozszerzająca byłaby sprzeczna z zasadą wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi. Pozwolenie sądom wezwanego państwa na ocenę zgodności orzeczeń z tego samego państwa stanowiłoby niedopuszczalną kontrolę merytoryczną orzeczenia, co jest wykluczone na mocy art. 45 ust. 2 rozporządzenia. Podstawy odmowy wykonania nie mogą stanowić dodatkowych środków zaskarżenia przeciwko prawomocnym orzeczeniom krajowym.
Odrzucone argumenty
Art. 34 pkt 4 rozporządzenia nr 44/2001 powinien być interpretowany przez analogię, obejmując również sprzeczne orzeczenia z tego samego państwa członkowskiego.
Godne uwagi sformułowania
Wzajemne zaufanie w wymiar sprawiedliwości w ramach [Unii Europejskiej] usprawiedliwia uznawanie orzeczeń wydanych w państwie członkowskim z mocy prawa, bez jakiegokolwiek szczególnego postępowania Postępowanie o stwierdzenie wykonalności orzeczenia wydanego w innym państwie członkowskim przebiegało szybko i skutecznie. Orzeczenie zagraniczne nie może być w żadnym wypadku przedmiotem kontroli merytorycznej.
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
J. Malenovský
sędzia
U. Lõhmus
sędzia
M. Safjan
sprawozdawca
A. Prechal
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania art. 34 pkt 4 rozporządzenia nr 44/2001 w kontekście sprzecznych orzeczeń, zasada wzajemnego zaufania w prawie UE, zakaz kontroli merytorycznej orzeczeń zagranicznych."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji sprzecznych orzeczeń w kontekście uznawania i wykonywania orzeczeń między państwami członkowskimi UE na podstawie rozporządzenia nr 44/2001.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia ważną kwestię granic uznawania orzeczeń w UE, co jest kluczowe dla praktyków prawa cywilnego i handlowego. Pokazuje, jak zasada wzajemnego zaufania wpływa na procedury wykonawcze.
“Czy polski sąd musi uznać wyrok, jeśli jest sprzeczny z innym polskim wyrokiem? TSUE wyjaśnia granice prawa UE.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI