C-154/05
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że holenderskie świadczenie dla młodych osób niepełnosprawnych (Wajong) jest specjalnym świadczeniem nieskładkowym, które przysługuje tylko osobom zamieszkującym w Niderlandach.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia nr 1408/71 w kontekście holenderskiego świadczenia dla młodych osób niepełnosprawnych (Wajong). Dwie obywatelki, które przeniosły się odpowiednio do Francji i Niemiec, zostały pozbawione tego świadczenia. Sąd krajowy zapytał, czy Wajong jest specjalnym świadczeniem nieskładkowym, które podlega zasadzie koordynacji i może być przyznawane tylko osobom zamieszkującym w Niderlandach. Trybunał uznał, że świadczenie to ma taki charakter i potwierdził ograniczenie jego przyznawania do osób zamieszkujących w Niderlandach, odrzucając argumenty o naruszeniu praw nabytych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 ust. 2a i art. 10a rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego. Sprawa rozpatrywana była w kontekście odmowy przyznania przez holenderski instytut UWV świadczenia Wajong (ustawa o ubezpieczeniu młodych osób niepełnosprawnych w razie niezdolności do pracy) dwóm obywatelkom, które przeniosły swoje miejsce zamieszkania poza Niderlandy. Świadczenie Wajong, przyznawane młodym osobom niepełnosprawnym, zostało zakwalifikowane przez Trybunał jako specjalne świadczenie nieskładkowe w rozumieniu art. 4 ust. 2a rozporządzenia nr 1408/71. W związku z tym, zgodnie z art. 10a tego rozporządzenia, świadczenie to może być przyznawane wyłącznie osobom zamieszkującym na terytorium państwa członkowskiego, które je przyznaje, czyli w tym przypadku Niderlandów. Trybunał odrzucił argumentację skarżących dotyczącą naruszenia praw nabytych, wskazując, że nowe przepisy dotyczące świadczenia Wajong obowiązywały już w momencie, gdy skarżące przeniosły swoje miejsce zamieszkania, a zasada pewności prawa wymaga stosowania przepisów obowiązujących w momencie powstania okoliczności faktycznych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, świadczenie Wajong jest specjalnym świadczeniem nieskładkowym.
Uzasadnienie
Świadczenie Wajong zastępuje świadczenie z tytułu inwalidztwa, posiada cechy pomocy społecznej uzasadnionej względami ekonomicznymi i społecznymi, jest przyznawane na podstawie obiektywnych kryteriów ustawowych, a jego wysokość zależy od sytuacji społeczno-ekonomicznej Niderlandów. Jest finansowane z budżetu państwa, a nie ze składek.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. Kersbergen‑Lap | osoba_fizyczna | skarżący |
| D. Dams‑Schipper | osoba_fizyczna | skarżący |
| Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen | organ_krajowy | pozwany |
| rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd fiński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Rozporządzenie nr 1408/71 art. 4 § 2a
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
Definiuje specjalne świadczenia nieskładkowe, które mogą podlegać zasadom koordynacji, jeśli służą uzupełniającemu lub zastępczemu pokryciu ryzyka objętego systemem zabezpieczenia społecznego lub wyłącznie ochronie osób niepełnosprawnych.
Rozporządzenie nr 1408/71 art. 10a § 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
Stanowi, że osoby objęte rozporządzeniem korzystają ze specjalnych świadczeń pieniężnych nieskładkowych wyłącznie na terytorium państwa członkowskiego, w którym zamieszkują, pod warunkiem że świadczenia te są wymienione w załączniku IIa.
Pomocnicze
Wajong art. 17 § 1
Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o ubezpieczeniu młodych osób niepełnosprawnych w razie niezdolności do pracy (Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten)
Wajong art. 17 § 7
Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o ubezpieczeniu młodych osób niepełnosprawnych w razie niezdolności do pracy (Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten)
AAW
Ustawa z dnia 11 grudnia 1975 r. o powszechnym ubezpieczeniu w razie niezdolności do pracy (Algemene Arbeidsongeschiktheidswet)
WAO
Ustawa z dnia 18 lutego 1966 r. o ubezpieczeniu w razie niezdolności do pracy (Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzerkering)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Świadczenie Wajong jest specjalnym świadczeniem nieskładkowym w rozumieniu art. 4 ust. 2a rozporządzenia nr 1408/71. Świadczenie Wajong podlega zasadzie koordynacji z art. 10a rozporządzenia nr 1408/71. Świadczenie Wajong może być przyznawane tylko osobom zamieszkującym w Niderlandach. Zasada pewności prawa nie pozwala na powoływanie się na prawa nabyte w celu obejścia nowych przepisów dotyczących świadczenia Wajong.
Odrzucone argumenty
Świadczenie Wajong nie jest specjalnym świadczeniem nieskładkowym. Ograniczenie przyznawania świadczenia Wajong do osób zamieszkujących w Niderlandach narusza prawa nabyte skarżących.
Godne uwagi sformułowania
świadczenie specjalne w rozumieniu art. 4 ust. 2a rozporządzenia nr 1408/71 definiuje się przez jego cel. Decydujące kryterium w tej dziedzinie stanowi sposób faktycznego finansowania danego świadczenia. zasada pewności prawa stoi na przeszkodzie temu, by przepis stosował się wstecz, niezależnie od korzystnych lub niekorzystnych skutków, jakie to zastosowanie mogłoby mieć w odniesieniu do zainteresowanego, o tyle ta sama zasada wymaga, by jakiekolwiek okoliczności faktyczne były zwykle ? w braku innego wyraźnego wskazania ? badane w świetle zasad prawa istniejących w czasie, gdy te okoliczności miały miejsce.
Skład orzekający
A. Rosas
prezes izby
J. Malenovský
sędzia
J.‑P. Puissochet
sprawozdawca
A. Borg Barthet
sędzia
A. Ó Caoimh
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w UE, w szczególności kwalifikacja i przyznawanie specjalnych świadczeń nieskładkowych dla osób niepełnosprawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego holenderskiego świadczenia Wajong, ale zasady wykładni mają zastosowanie do podobnych świadczeń w innych państwach członkowskich.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa UE - koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i praw osób niepełnosprawnych. Pokazuje, jak przepisy UE wpływają na świadczenia krajowe i jak ważna jest wykładnia przepisów przez TSUE.
“Czy świadczenie dla niepełnosprawnych jest tylko dla "swoich"? TSUE rozstrzyga o prawach do renty dla osób z niepełnosprawnościami.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI