C-149/15
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pośrednik działający w imieniu osoby fizycznej przy sprzedaży towaru konsumpcyjnego może być uznany za sprzedawcę w rozumieniu dyrektywy 1999/44/WE, jeśli nie poinformował konsumenta o fakcie, że właścicielem towaru jest osoba fizyczna.
Sprawa dotyczyła wykładni pojęcia 'sprzedawcy' w dyrektywie o sprzedaży towarów konsumpcyjnych. Konsumentka kupiła używany samochód od warsztatu samochodowego, który działał jako pośrednik osoby fizycznej, nie informując o tym konsumentki. Po awarii samochodu konsumentka odmówiła zapłaty za naprawę, twierdząc, że sprzedawca powinien ponieść koszty. Sąd odsyłający zapytał, czy pośrednik może być uznany za sprzedawcę. Trybunał orzekł, że tak, jeśli konsument nie został należycie poinformowany o fakcie, że sprzedawcą jest osoba fizyczna, co zapewnia konsumentowi wyższy poziom ochrony.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 1999/44/WE w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych. Sprawa rozpatrywana przez belgijski sąd apelacyjny dotyczyła konsumentki, która kupiła używany samochód od warsztatu samochodowego Bietheres & Fils SPRL. Okazało się, że warsztat działał jako pośrednik osoby fizycznej, nie informując o tym konsumentki. Po awarii pojazdu konsumentka odmówiła zapłaty za naprawę, a warsztat odmówił zwrotu pojazdu. Sąd odsyłający zapytał, czy pojęcie 'sprzedawcy' obejmuje również przedsiębiorcę działającego jako pośrednik w imieniu sprzedawcy niebędącego przedsiębiorcą, niezależnie od wynagrodzenia i poinformowania nabywcy. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na celu dyrektywy, jakim jest wysoki poziom ochrony konsumentów, orzekł, że pojęcie sprzedawcy należy interpretować szeroko. Przedsiębiorca działający jako pośrednik na rzecz osoby fizycznej może być uznany za sprzedawcę w rozumieniu dyrektywy, jeśli nie poinformował konsumenta o fakcie, że właścicielem towaru jest osoba fizyczna. Taka wykładnia ma na celu zapewnienie konsumentowi, który jest w gorszym położeniu informacyjnym i negocjacyjnym, skutecznej ochrony prawnej. Sąd krajowy powinien zbadać wszystkie okoliczności sprawy, aby ustalić, czy konsument mógł zrozumieć, że pośrednik działał na rzecz osoby fizycznej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, pojęcie sprzedawcy obejmuje również przedsiębiorcę działającego jako pośrednik na rzecz osoby fizycznej, który nie poinformował konsumenta o fakcie, że właścicielem sprzedawanego towaru jest osoba fizyczna.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że celem dyrektywy jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Konsument znajduje się w gorszej sytuacji informacyjnej i negocjacyjnej. Jeśli pośrednik nie ujawni, że sprzedaje towar osoby fizycznej, konsument może być wprowadzony w błąd i pozbawiony praw wynikających z dyrektywy. Dlatego dla skutecznej ochrony konsumenta, pośrednik taki powinien być traktowany jako sprzedawca.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
konsument (pośrednio, poprzez rozszerzenie ochrony)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Sabrina Wathelet | osoba_fizyczna | skarżący |
| Garage Bietheres & Fils SPRL | spolka | pozwany |
| rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd austriacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 1999/44/WE art. 1 § ust. 2 lit. c
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Pojęcie 'sprzedawcy' należy interpretować autonomicznie i jednolicie w całej UE. Obejmuje ono każdą osobę fizyczną lub prawną, która na podstawie umowy sprzedaje towary konsumpcyjne w ramach swojej działalności handlowej, przedsiębiorstwa lub zawodowej. W pewnych okolicznościach może obejmować również pośrednika działającego na rzecz osoby fizycznej, jeśli konsument nie został należycie poinformowany o fakcie sprzedaży przez osobę fizyczną.
Dyrektywa 1999/44/WE art. 2 § ust. 1
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Sprzedawca musi dostarczyć konsumentowi towary zgodne z umową sprzedaży.
k.c. art. 1649a § §1
Kodeks cywilny
Sekcja dotyczy sprzedaży towarów konsumpcyjnych dokonywanej przez sprzedawcę na rzecz konsumenta.
k.c. art. 1649a § §2
Kodeks cywilny
Definicja 'sprzedawcy' jako każdej osoby fizycznej lub prawnej dokonującej sprzedaży towarów konsumpcyjnych w ramach działalności zawodowej lub gospodarczej.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.
Pomocnicze
Dyrektywa 1999/44/WE art. 4
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Reguluje prawo regresu sprzedawcy końcowego wobec producenta lub pośrednika.
Dyrektywa 1999/44/WE art. 8 § ust. 1
Dyrektywa 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie niektórych aspektów sprzedaży towarów konsumpcyjnych i związanych z tym gwarancji
Prawa konsumentów wynikające z dyrektywy są wykonywane bez uszczerbku dla innych praw konsumentów na podstawie przepisów krajowych.
TFUE art. 169
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Ogólny cel przepisów UE w dziedzinie ochrony konsumentów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cel dyrektywy 1999/44/WE to zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Konsument znajduje się w gorszym położeniu informacyjnym i negocjacyjnym w stosunku do przedsiębiorcy. Brak poinformowania konsumenta o tym, że sprzedawcą jest osoba fizyczna, może pozbawić konsumenta praw wynikających z dyrektywy. Szeroka interpretacja pojęcia 'sprzedawcy' jest konieczna dla skutecznej ochrony konsumenta.
Odrzucone argumenty
Argument, że pośrednik nie jest sprzedawcą w rozumieniu dyrektywy, jeśli nie działa we własnym imieniu. Argument, że wynagrodzenie pośrednika jest kluczowe dla uznania go za sprzedawcę.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie to należy uznać za autonomiczne pojęcie prawa Unii, które należy interpretować w sposób jednolity na całym jej terytorium konsument znajduje się w gorszym położeniu niż przedsiębiorca, zarówno pod względem możliwości negocjacyjnych, jak i ze względu na stopień poinformowania Odmienna wykładnia [...] zagrażałaby ustanowionemu w art. 169 TFUE ogólnemu celowi, jakiemu służą unijne przepisy w dziedzinie ochrony konsumentów
Skład orzekający
J.L. da Cruz Vilaça
prezes izby
M. Berger
sprawozdawca
A. Borg Barthet
sędzia
E. Levits
sędzia
F. Biltgen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'sprzedawcy' w kontekście sprzedaży konsumenckiej, szczególnie w przypadkach, gdy sprzedaż odbywa się za pośrednictwem przedsiębiorcy działającego na rzecz osoby fizycznej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której konsument nie został poinformowany o fakcie sprzedaży przez osobę fizyczną. Konieczne jest badanie wszystkich okoliczności sprawy przez sąd krajowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak prawo UE chroni konsumentów w sytuacjach, gdy sprzedaż jest niejasna, a pośrednik próbuje uniknąć odpowiedzialności. Jest to praktyczny przykład zastosowania przepisów o ochronie konsumentów.
“Czy pośrednik w sprzedaży używanego auta to też 'sprzedawca'? TSUE wyjaśnia, kiedy konsument jest chroniony.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI