C-149/11
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że rzeczywiste używanie wspólnotowego znaku towarowego we Wspólnocie należy oceniać niezależnie od granic państw członkowskich, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego, w szczególności pojęcia rzeczywistego używania znaku. Sąd odsyłający z Niderlandów pytał, czy używanie znaku w jednym państwie członkowskim jest wystarczające dla uznania go za używany we Wspólnocie. Trybunał orzekł, że oceny należy dokonywać w oderwaniu od granic państw członkowskich, analizując wszystkie okoliczności faktyczne, takie jak charakter rynku, towarów, zakres i częstotliwość używania.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego. Sprawa wyłoniła się z konfliktu między spółkami Leno Merken BV i Hagelkruis Beheer BV dotyczącego rejestracji znaku OMEL w oparciu o wcześniejszy wspólnotowy znak ONEL. Sąd odsyłający z Niderlandów miał wątpliwości, czy używanie znaku ONEL wyłącznie na terytorium Niderlandów jest wystarczające do uznania go za "rzeczywiście używany we Wspólnocie". Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania prejudycjalne, przypomniał, że pojęcie "rzeczywistego używania" jest autonomicznym pojęciem prawa Unii i musi być interpretowane jednolicie. Analizując cel rozporządzenia nr 207/2009, jakim jest stworzenie jednolitego rynku i zniesienie barier terytorialnych, Trybunał stwierdził, że oceny rzeczywistego używania wspólnotowego znaku towarowego należy dokonywać w oderwaniu od granic państw członkowskich. Oznacza to, że używanie znaku w jednym państwie członkowskim może być wystarczające, jeśli faktycznie pozwala na stworzenie lub zachowanie udziałów w rynku we Wspólnocie. Trybunał podkreślił, że nie można przyjąć zasady "de minimis" ani opierać się na oświadczeniach niewiążących prawnie ani wytycznych urzędów, które nie są aktami prawnymi. Ostateczna ocena należy do sądu krajowego, który musi wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne, w tym charakter rynku, towarów, zakres, ilość, częstotliwość i regularność używania znaku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Ocena wymogu rzeczywistego używania wspólnotowego znaku towarowego we Wspólnocie powinna być dokonywana w oderwaniu od granic terytoriów państw członkowskich. Używanie znaku w jednym państwie członkowskim może być wystarczające, jeśli pozwala na stworzenie lub zachowanie udziałów w rynku we Wspólnocie.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że cel rozporządzenia nr 207/2009, jakim jest stworzenie jednolitego rynku i zniesienie barier terytorialnych, wymaga interpretacji pojęcia "rzeczywistego używania" w sposób niezależny od granic państw członkowskich. Ocena musi uwzględniać wszystkie okoliczności faktyczne, takie jak charakter rynku, towarów, zakres, ilość, częstotliwość i regularność używania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Leno Merken BV | spolka | skarżący |
| Hagelkruis Beheer BV | spolka | pozwany |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd duński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd węgierski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 15 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Ocena wymogu "rzeczywistego używania we Wspólnocie" powinna być dokonywana w oderwaniu od granic terytoriów państw członkowskich. Znak jest "rzeczywiście używany", gdy korzysta się z niego zgodnie z jego podstawową funkcją i w celu zachowania lub stworzenia udziałów w rynku we Wspólnocie dla oznaczonych nim towarów lub usług.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 42 § 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Podkreśla różnicę między używaniem wspólnotowego znaku towarowego we Wspólnocie a używaniem krajowego znaku towarowego w państwie członkowskim, w którym jest on chroniony.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 51 § 1 lit. a
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Określa podstawy wygaśnięcia prawa do wspólnotowego znaku towarowego, w tym nieużywanie go we Wspólnocie.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 112 § 2 lit. a
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego
Dotyczy konwersji wspólnotowego znaku towarowego na krajowy w przypadku wygaśnięcia praw z powodu nieużywania, pod warunkiem używania go w państwie członkowskim zgodnie z jego ustawodawstwem.
Dyrektywa 2008/95/WE art. 10 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych
Określa wymóg rzeczywistego używania krajowego znaku towarowego w danym państwie członkowskim.
Porozumienie państw Beneluksu art. 2.3 lit. a) lub b)
Porozumienie państw Beneluksu w sprawie własności intelektualnej (znaki towarowe i wzory)
Porozumienie państw Beneluksu art. 2.14 ust. 1
Porozumienie państw Beneluksu w sprawie własności intelektualnej (znaki towarowe i wzory)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Interpretacja art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 powinna być dokonywana w oderwaniu od granic państw członkowskich, zgodnie z celem stworzenia jednolitego rynku. Używanie znaku w jednym państwie członkowskim może być wystarczające, jeśli pozwala na stworzenie lub zachowanie udziałów w rynku we Wspólnocie. Ocena rzeczywistego używania znaku musi opierać się na wszystkich okolicznościach faktycznych, a nie na abstrakcyjnych kryteriach terytorialnych.
Odrzucone argumenty
Wspólne oświadczenie nr 10 w sprawie art. 15 rozporządzenia nr 40/94, zgodnie z którym używanie w jednym państwie członkowskim jest rzeczywistym używaniem we Wspólnocie, jest wiążące. Wytyczne OHIM dotyczące sprzeciwów, które zawierają podobną regułę, powinny być stosowane. Używanie wspólnotowego znaku towarowego nie może być ograniczone do terytorium jednego państwa członkowskiego, ponieważ powinno być używane na "znacznej części" Wspólnoty.
Godne uwagi sformułowania
"rzeczywiste używanie" jest autonomicznym pojęciem prawa Unii oceny wymogu, zgodnie z którym znak towarowy powinien być „rzeczywiście używany […] we Wspólnocie” [...] należy dokonać w oderwaniu od granic terytoriów państw członkowskich nie można wykluczyć, że w niektórych okolicznościach rynek towarów lub usług, dla których wspólnotowy znak towarowy został zarejestrowany, będzie faktycznie ograniczony do obszaru jednego państwa członkowskiego.
Skład orzekający
A. Rosas
pełniący obowiązki prezesa drugiej izby
U. Lõhmus
sprawozdawca
A. Ó Caoimh
sędzia
A. Arabadjiev
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia pojęcia \"rzeczywistego używania\" wspólnotowego znaku towarowego i jego zasięgu terytorialnego."
Ograniczenia: Ocena rzeczywistego używania znaku jest zawsze zależna od konkretnych okoliczności faktycznych danej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych, jakim jest wymóg rzeczywistego używania, co ma kluczowe znaczenie dla utrzymania praw do znaku. Wykładnia TSUE jest istotna dla praktyków.
“Czy używanie znaku towarowego w jednym kraju wystarczy, by chronić go w całej UE?”
Sektor
własność intelektualna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI