Orzeczenie · 2018-04-19

C-148/17

Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Data
2018-04-19
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokatrybunal
znaki towaroweprawo UEunijny znak towarowykrajowy znak towarowystarszeństwowygaśnięcieunieważnienieTSUEpostępowanie prejudycjalne

Podsumowanie

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 14 dyrektywy 2008/95/WE oraz art. 34 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009. Sprawa toczyła się między dwiema spółkami Peek & Cloppenburg KG w Hamburgu i Düsseldorfie, w przedmiocie ustalenia a posteriori unieważnienia krajowych znaków towarowych, których spółka z Hamburga była właścicielem i których uprzednio się zrzekła. Sąd krajowy (Bundesgerichtshof) miał wątpliwości co do wykładni niemieckiego prawa w kontekście prawa unijnego. W szczególności, czy ustalenie a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia prawa do krajowego znaku towarowego, który stanowi podstawę dla zastrzeżenia starszeństwa unijnego znaku towarowego i którego uprawniony się zrzekł, może być ustalone tylko wtedy, gdy przesłanki unieważnienia lub wygaśnięcia są spełnione nie tylko w chwili zrzeczenia się, ale również w chwili wydania sądowego orzeczenia. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, orzekł, że art. 14 dyrektywy 2008/95 w związku z art. 34 ust. 2 rozporządzenia nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie wykładni prawa krajowego, zgodnie z którą unieważnienie wcześniejszego krajowego znaku towarowego lub wygaśnięcie praw właściciela tego znaku towarowego, którego starszeństwo zastrzeżono dla unijnego znaku towarowego, można ustalić a posteriori, jedynie jeśli przesłanki tego unieważnienia lub tego wygaśnięcia były spełnione nie tylko w chwili zrzeczenia się lub wygaśnięcia, ale również w chwili wydania orzeczenia sądowego. Trybunał podkreślił, że kluczowe jest spełnienie przesłanek w momencie zrzeczenia się lub wygaśnięcia znaku, a nie w późniejszym terminie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wykładnia przepisów dotyczących ustalania a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia krajowych znaków towarowych, których starszeństwo zastrzeżono dla unijnych znaków towarowych, a także relacji między prawem krajowym a prawem UE w tym zakresie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z zastrzeżeniem starszeństwa i późniejszym zrzeczeniem się lub wygaśnięciem krajowego znaku towarowego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy art. 14 dyrektywy 2008/95/WE w związku z art. 34 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 stoi na przeszkodzie wykładni prawa krajowego, zgodnie z którą unieważnienie wcześniejszego krajowego znaku towarowego lub wygaśnięcie praw właściciela tego znaku towarowego, którego starszeństwo zastrzeżono dla unijnego znaku towarowego, można ustalić a posteriori, jedynie jeśli przesłanki tego unieważnienia lub tego wygaśnięcia były spełnione nie tylko w chwili zrzeczenia się lub wygaśnięcia, ale również w chwili wydania orzeczenia sądowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, art. 14 dyrektywy 2008/95/WE w związku z art. 34 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 207/2009 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie takiej wykładni prawa krajowego.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że ustalenie a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia znaku towarowego powinno opierać się na przesłankach spełnionych w momencie zrzeczenia się lub wygaśnięcia znaku, a nie w momencie późniejszego orzekania. Podkreślono, że prawo UE nie przewiduje możliwości konwalidacji praw do znaku po jego zrzeczeniu się lub wygaśnięciu, a zastrzeżenie starszeństwa tworzy fikcję prawną, a nie utrzymuje istnienie wykreślonego znaku.

Czy używanie krajowego znaku towarowego po jego zrzeczeniu się lub wygaśnięciu może mieć skutek konwalidujący, pozwalający na utrzymanie praw z nim związanych, w sytuacji gdy zastrzeżono jego starszeństwo dla unijnego znaku towarowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, takie używanie nie ma skutku konwalidującego i nie pozwala na utrzymanie praw związanych z wykreślonym znakiem krajowym.

Uzasadnienie

Prawo UE, w tym dyrektywa 2008/95/WE i rozporządzenie 207/2009, nie przewiduje możliwości korzystania z krajowego znaku towarowego po jego zrzeczeniu się lub wygaśnięciu w sposób, który konwalidowałby prawa. Używanie po wykreśleniu znaku krajowego należy traktować jako używanie unijnego znaku towarowego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odpowiedz na pytanie
Strona wygrywająca
Peek & Cloppenburg KG, Hamburg

Strony

NazwaTypRola
Peek & Cloppenburg KG, Hamburgspolkaskarżący
Peek & Cloppenburg KG, Düsseldorfspolkapozwany
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 2008/95/WE art. 14

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE

Ustalenie a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia praw do znaku towarowego może nastąpić, jeśli przesłanki były spełnione w momencie zrzeczenia się lub wygaśnięcia, a nie w momencie późniejszego orzekania.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 34 § 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009

Jedynym skutkiem zastrzeżenia starszeństwa jest uznanie, że właściciel zrzekający się lub zezwalający na wygaśnięcie wcześniejszego znaku ma nadal te same prawa, które miałby, gdyby znak nadal był zarejestrowany. Nie utrzymuje to istnienia wykreślonego znaku.

Pomocnicze

Dyrektywa 2015/2436 art. 6

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436

Potwierdza wykładnię art. 14 dyrektywy 2008/95/WE, wskazując, że unieważnienie lub wygaśnięcie znaku dającego podstawę do powołania się na starszeństwo może zostać ustalone a posteriori, pod warunkiem że unieważnienia lub wygaśnięcia można było również dokonać w momencie, gdy uprawniony zrzekł się tego znaku lub pozwolił na jego wygaśnięcie.

Markengesetz art. 49 § 1

Ustawa o ochronie znaków towarowych i innych oznaczeń (Niemcy)

Markengesetz art. 125c § 1

Ustawa o ochronie znaków towarowych i innych oznaczeń (Niemcy)

Markengesetz art. 125c § 2

Ustawa o ochronie znaków towarowych i innych oznaczeń (Niemcy)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przesłanki unieważnienia lub wygaśnięcia krajowego znaku towarowego, którego starszeństwo zastrzeżono dla unijnego znaku, muszą być spełnione w momencie zrzeczenia się lub wygaśnięcia, a nie w momencie późniejszego orzekania. • Prawo UE nie przewiduje możliwości konwalidacji praw do znaku po jego zrzeczeniu się lub wygaśnięciu. • Zastrzeżenie starszeństwa tworzy fikcję prawną, a nie utrzymuje istnienie wykreślonego znaku krajowego.

Odrzucone argumenty

Przesłanki unieważnienia lub wygaśnięcia krajowego znaku towarowego muszą być spełnione zarówno w momencie zrzeczenia się znaku, jak i w momencie wydania orzeczenia sądowego. • Używanie krajowego znaku towarowego po jego zrzeczeniu się lub wygaśnięciu może mieć skutek konwalidujący, pozwalający na utrzymanie praw z nim związanych.

Godne uwagi sformułowania

ustalenie a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia • jedynym skutkiem zastrzeżenia starszeństwa [...] jest uznanie, że ma on nadal te same prawa, które miałby, gdyby wcześniejszy znak towarowy nadal był zarejestrowany • nie umożliwienie temu znakowi dalszego istnienia jako takiemu • ewentualne używanie danego oznaczenia po tym wykreśleniu należy uważać za używanie unijnego znaku towarowego, a nie wykreślonego wcześniejszego krajowego znaku towarowego

Skład orzekający

M. Ilešič

prezes izby

K. Lenaerts

prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego drugiej izby

C. Toader

sędzia

A. Prechal

sędzia

E. Jarašiūnas

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących ustalania a posteriori unieważnienia lub wygaśnięcia krajowych znaków towarowych, których starszeństwo zastrzeżono dla unijnych znaków towarowych, a także relacji między prawem krajowym a prawem UE w tym zakresie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z zastrzeżeniem starszeństwa i późniejszym zrzeczeniem się lub wygaśnięciem krajowego znaku towarowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa znaków towarowych, jakim jest relacja między prawem krajowym a unijnym oraz skutki prawne zrzeczenia się znaku. Jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie własności intelektualnej.

Czy zrzeczenie się znaku towarowego to ostateczny koniec? TSUE wyjaśnia, kiedy można go "przywrócić" do życia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy