C-148/10

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że przepisy UE dotyczące usług pocztowych i swobody przedsiębiorczości nie sprzeciwiają się nałożeniu na operatorów świadczących usługi nienależące do usługi powszechnej obowiązku stosowania zewnętrznych procedur rozpatrywania reklamacji.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 97/67/WE w sprawie usług pocztowych oraz art. 49 TFUE (swoboda przedsiębiorczości). Sąd krajowy pytał, czy przepisy UE pozwalają państwom członkowskim na nakładanie na operatorów świadczących usługi pocztowe nienależące do usługi powszechnej obowiązku stosowania zewnętrznych procedur reklamacyjnych. Trybunał uznał, że dyrektywa nie dokonuje pełnej harmonizacji w tym zakresie i pozostawia państwom członkowskim pewien zakres swobody, a także że taki obowiązek nie stanowi ograniczenia swobody przedsiębiorczości, ponieważ jest stosowany bez dyskryminacji i jest zgodny z praktyką większości państw członkowskich.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Hof van Beroep te Brussel dotyczył wykładni dyrektywy 97/67/WE w sprawie usług pocztowych oraz art. 49 TFUE (swoboda przedsiębiorczości). Spór przed sądem krajowym dotyczył obowiązku nałożonego na DHL International NV (Express Line) przez belgijski instytut usług pocztowych i telekomunikacyjnych (IBPT) do uiszczenia opłaty na rzecz służby mediacji sektora pocztowego. Express Line kwestionowała objęcie jej tym obowiązkiem, twierdząc, że świadczone przez nią usługi ekspresowych przesyłek kurierskich nie stanowią usług pocztowych, lecz usługi przewozowe i logistyczne. Pierwsze pytanie prejudycjalne dotyczyło zgodności przepisów dyrektywy 97/67/WE z prawem krajowym nakładającym na operatorów świadczących niepowszechne usługi pocztowe obowiązek stosowania zewnętrznej procedury reklamacyjnej. Trybunał orzekł, że dyrektywa nie dokonuje pełnej harmonizacji procedur reklamacyjnych i pozostawia państwom członkowskim swobodę w ich kształtowaniu, pod warunkiem przestrzegania minimalnych ram i wytycznych. Zmiany wprowadzone dyrektywami 2002/39 i 2008/6 miały na celu rozszerzenie stosowania procedur reklamacyjnych na wszystkich operatorów. W związku z tym, przepisy krajowe nakładające taki obowiązek na operatorów świadczących usługi nienależące do usługi powszechnej są zgodne z dyrektywą. Drugie pytanie dotyczyło zgodności takiego obowiązku z art. 49 TFUE (swoboda przedsiębiorczości). Trybunał stwierdził, że środek ten nie stanowi ograniczenia swobody przedsiębiorczości, ponieważ jest stosowany bez rozróżniania ze względu na obywatelstwo lub przynależność państwową wobec każdego operatora świadczącego usługi pocztowe nienależące do usługi powszechnej. Ponadto, podmioty gospodarcze nie mogą kwestionować prawa państwa członkowskiego do posiadania struktur ochrony prawnej klientów, a praktyka ta jest powszechna w innych państwach członkowskich. W związku z tym, nałożenie takiego obowiązku nie czyni mniej atrakcyjnym wykonywania przez podmioty z innych państw członkowskich gwarantowanej przez traktat swobody przedsiębiorczości.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (5)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy