C-145/20

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pojazd z oprogramowaniem ograniczającym emisję spalin w zależności od temperatury nie spełnia wymogów prawnych i nie może być uznany za zgodny z umową, a brak ten nie jest nieistotny.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE dotyczących homologacji pojazdów i praw konsumentów w kontekście oprogramowania ograniczającego skuteczność układu kontroli emisji spalin (zawór EGR) w zależności od temperatury zewnętrznej. Konsument zakupił pojazd z takim oprogramowaniem, które nie zostało ujawnione organowi homologacyjnemu. Trybunał orzekł, że pojazd taki nie spełnia wymogów jakościowych oczekiwanych przez konsumenta, a wyjątek od zakazu stosowania takich urządzeń jest ściśle interpretowany i nie obejmuje sytuacji, gdy urządzenie działa tylko w określonym zakresie temperatur, chyba że wykaże się bezpośrednie ryzyko uszkodzenia silnika. Ponadto, brak zgodności z przepisami dotyczącymi emisji nie może być uznany za nieistotny.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 715/2007 w sprawie homologacji pojazdów oraz art. 2 ust. 2 lit. d) i art. 3 ust. 6 dyrektywy 1999/44/WE w sprawie sprzedaży towarów konsumpcyjnych. Sprawa wywodziła się ze sporu konsumenta z dealerem i producentem pojazdu Volkswagen, który był wyposażony w oprogramowanie ograniczające działanie zaworu recyrkulacji spalin (EGR) w zależności od temperatury zewnętrznej ('okno termiczne'). Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w składzie wielkiej izby orzekł, że pojazd wyposażony w takie oprogramowanie, mimo posiadania ważnej homologacji WE, nie spełnia wymogów jakościowych, jakich konsument może racjonalnie oczekiwać od towaru tego samego rodzaju (art. 2 ust. 2 lit. d) dyrektywy 1999/44). TSUE podkreślił, że homologacja nie wyklucza późniejszego wykrycia niezgodności z prawem, a producenci mają obowiązek zapewnić zgodność pojazdów z przepisami, w tym z art. 5 rozporządzenia nr 715/2007 zakazującym stosowania urządzeń ograniczających skuteczność układów kontroli emisji. Odnosząc się do wyjątku od zakazu (art. 5 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 715/2007), TSUE stwierdził, że musi on być interpretowany ściśle. Urządzenie ograniczające skuteczność działania może być uzasadnione jedynie w przypadku bezpośredniego ryzyka uszkodzenia lub awarii silnika, które stwarza konkretne niebezpieczeństwo podczas jazdy. Oprogramowanie działające tylko w określonym zakresie temperatur, które nie zapewnia pełnej skuteczności recyrkulacji spalin przez większą część roku, nie może być uzasadnione tym wyjątkiem, chyba że zostanie wykazane, iż jest ono ściśle niezbędne do uniknięcia takiego ryzyka. Argumenty dotyczące kosztów konserwacji lub stanu techniki nie są wystarczające do uzasadnienia stosowania takich urządzeń. Ponadto, TSUE orzekł, że brak zgodności z umową polegający na obecności w pojeździe zabronionego urządzenia ograniczającego skuteczność działania nie może być uznany za 'mający nikłe znaczenie' w rozumieniu art. 3 ust. 6 dyrektywy 1999/44. Nawet gdyby konsument wiedział o wadzie i mimo to kupił pojazd, nie wpływa to na kwalifikację braku zgodności jako nieistotnego. TSUE podkreślił znaczenie ochrony środowiska i konieczność redukcji emisji NOx, co sprawia, że takie niezgodności są istotne.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (10)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy