C-145/09

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że zwalczanie handlu narkotykami w zorganizowanej grupie przestępczej może stanowić nadrzędny wzgląd bezpieczeństwa publicznego uzasadniający wydalenie obywatela UE, ale wymaga to indywidualnej oceny zagrożenia i uwzględnienia stopnia integracji danej osoby.

Sprawa dotyczyła obywatela Grecji, który mieszkał w Niemczech od ponad 30 lat i został skazany za handel narkotykami. Niemieckie władze chciały go wydalić, powołując się na nadrzędne względy bezpieczeństwa publicznego. Trybunał Sprawiedliwości UE wyjaśnił, że aby zastosować wydalenie wobec obywatela UE z długim stażem pobytu, muszą istnieć nadrzędne względy bezpieczeństwa publicznego, a sama karalność nie wystarczy. Konieczna jest indywidualna ocena zagrożenia, uwzględniająca stopień integracji, długość pobytu, wiek, stan zdrowia, sytuację rodzinną i ekonomiczną oraz więzi z krajem pochodzenia.

Sprawa C-145/09 dotyczyła interpretacji dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii do swobodnego przemieszczania się i pobytu, w kontekście decyzji o wydaleniu obywatela Grecji, Pana Tsakouridisa, z Niemiec. Pan Tsakouridis, urodzony i mieszkający w Niemczech od ponad 30 lat, został skazany za handel narkotykami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej na karę pozbawienia wolności w wymiarze 6 lat i 6 miesięcy. Niemieckie władze Land Baden-Württemberg uznały, że jego zachowanie stanowi rzeczywiste i aktualne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, uzasadniające wydalenie na podstawie nadrzędnych względów bezpieczeństwa publicznego, zgodnie z art. 28 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2004/38. Sąd krajowy (Verwaltungsgerichtshof Baden-Württemberg) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi wykładni pojęcia "nadrzędnych względów bezpieczeństwa publicznego" oraz warunków utraty zwiększonej ochrony przed wydaleniem po dziesięciu latach pobytu. Trybunał orzekł, że zwalczanie przestępczości związanej z obrotem środkami odurzającymi w zorganizowanej grupie przestępczej może być objęte pojęciem nadrzędnych względów bezpieczeństwa publicznego, ale wymaga to oceny indywidualnego zachowania danej osoby, stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa publicznego, a także uwzględnienia stopnia integracji obywatela UE w przyjmującym państwie członkowskim, jego wieku, stanu zdrowia, sytuacji rodzinnej i ekonomicznej oraz więzi z krajem pochodzenia. Trybunał podkreślił, że decyzja o wydaleniu musi być proporcjonalna i opierać się na rzeczywistym, aktualnym i dostatecznie poważnym zagrożeniu, a wcześniejsza karalność sama w sobie nie może stanowić podstawy do wydalenia. Należy również wziąć pod uwagę prawa podstawowe, w tym prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (8)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy