C-144/12
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty, który nie zawiera zarzutu braku jurysdykcji, nie stanowi wdania się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia Bruksela I, nawet jeśli zawiera argumenty merytoryczne.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących europejskiego nakazu zapłaty (rozporządzenie 1896/2006) i jurysdykcji sądów w sprawach cywilnych (rozporządzenie 44/2001). Sąd odsyłający pytał, czy sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty, który nie podnosi zarzutu braku jurysdykcji, ale zawiera argumenty merytoryczne, może być uznany za wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia 44/2001, co skutkowałoby przyznaniem jurysdykcji sądom państwa członkowskiego wydania. Trybunał uznał, że taki sprzeciw nie stanowi wdania się w spór, nawet jeśli zawiera argumenty merytoryczne, ponieważ postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty i zwykłe postępowanie cywilne są odrębne.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (Austria) dotyczył wykładni art. 6 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1896/2006 ustanawiającego postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (ENZ) w związku z art. 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 dotyczącego jurysdykcji w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa dotyczyła postępowania wszczętego przez austriacką spółkę Goldbet Sportwetten GmbH przeciwko włoskiemu rezydentowi M. Sperindeo o zapłatę 16406 EUR. Po wydaniu ENZ, pozwany wniósł sprzeciw, podnosząc zarzuty merytoryczne, ale nie zarzut braku jurysdykcji sądów austriackich. Po przekazaniu sprawy do zwykłego postępowania cywilnego, pozwany po raz pierwszy podniósł zarzut braku jurysdykcji. Sądy austriackie uznały się za niewłaściwe. Sąd odsyłający pytał, czy sprzeciw od ENZ, który nie zawiera zarzutu braku jurysdykcji, ale zawiera argumenty merytoryczne, może być uznany za wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia 44/2001. Trybunał orzekł, że sprzeciw od ENZ, który nie zawiera zarzutu braku jurysdykcji państwa członkowskiego wydania, nie może być uważany za wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia 44/2001. Podkreślono, że postępowanie w sprawie ENZ ma na celu uproszczenie i przyspieszenie postępowania w sprawach bezspornych roszczeń pieniężnych, a sprzeciw pozwanego ma na celu umożliwienie mu zakwestionowania roszczenia po doręczeniu nakazu. Trybunał stwierdził, że nawet jeśli sprzeciw zawiera argumenty merytoryczne, nie stanowi to wdania się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia 44/2001, ponieważ postępowanie w sprawie ENZ i zwykłe postępowanie cywilne są odrębnymi procedurami. Wniesienie sprzeciwu nie jest równoznaczne z pierwszą obroną w ramach zwykłego postępowania cywilnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sprzeciw taki nie może być uważany za wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 44/2001.
Uzasadnienie
Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty jest odrębne od zwykłego postępowania cywilnego. Sprzeciw od ENZ ma na celu umożliwienie pozwanemu zakwestionowania roszczenia po doręczeniu nakazu, a nie stanowi pierwszej obrony w ramach zwykłego postępowania cywilnego. Dlatego nawet jeśli sprzeciw zawiera argumenty merytoryczne, nie skutkuje przyznaniem jurysdykcji na podstawie art. 24 rozporządzenia nr 44/2001, chyba że pozwany podniesie zarzut braku jurysdykcji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Goldbet Sportwetten GmbH | spolka | skarżący |
| Massimo Sperindeo | osoba_fizyczna | pozwany |
| Rząd austriacki | inne | interwenient |
| Rząd czeski | inne | interwenient |
| Rząd niemiecki | inne | interwenient |
| Rząd portugalski | inne | interwenient |
| Rząd szwajcarski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Rozporządzenie ENZ art. 6 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1896/2006
Do celów stosowania rozporządzenia właściwość określa się zgodnie z przepisami prawa Unii, w szczególności rozporządzenia nr 44/2001.
Rozporządzenie ENZ art. 17 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1896/2006
W przypadku wniesienia sprzeciwu w terminie dalsze postępowanie odbywa się przed właściwymi sądami w państwie członkowskim wydania zgodnie z przepisami regulującymi zwykłe postępowanie cywilne.
Rozporządzenie Bruksela I art. 24
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Jurysdykcja sądu państwa członkowskiego, który nie ma jurysdykcji na podstawie innych przepisów, jest uzyskana, jeżeli pozwany przed tym sądem wdał się w spór, z zastrzeżeniem wyjątków.
Pomocnicze
Rozporządzenie Bruksela I art. 5 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Określa jurysdykcję w sprawach wynikających z umowy, wskazując sąd miejsca wykonania zobowiązania.
ZPO art. 252 § 3
Zivilprozessordnung
Austriacki przepis proceduralny dotyczący postępowania w sprawie ENZ, nakazujący wezwanie powoda do określenia sądu właściwego do zwykłego postępowania po wniesieniu sprzeciwu.
Rozporządzenie ENZ art. 16 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1896/2006
Pozwany nie musi precyzować powodów wniesienia sprzeciwu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty, który nie zawiera zarzutu braku jurysdykcji, nie jest równoznaczny z wdaniem się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 44/2001, nawet jeśli zawiera argumenty merytoryczne. Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty i zwykłe postępowanie cywilne są odrębnymi procedurami.
Odrzucone argumenty
Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty, nawet bez zarzutu braku jurysdykcji, ale zawierający argumenty merytoryczne, powinien być traktowany jako wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 44/2001. Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty z argumentami merytorycznymi powinien być traktowany jako pierwsza obrona w ramach zwykłego postępowania cywilnego.
Godne uwagi sformułowania
sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty niezawierający zarzutu braku jurysdykcji sądu wydającego może być uważany za wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 44/2001 okoliczność, że pozwany przedstawił we wniesionym przez siebie sprzeciwie argumenty dotyczące istoty sprawy, ma w tym kontekście znaczenie sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty, który nie zawiera zarzutu braku jurysdykcji państwa członkowskiego wydania, nie może być uważany za wdanie się w spór w rozumieniu art. 24 rozporządzenia nr 44/2001 okoliczność, iż pozwany przedstawił w ramach wnoszonego przez siebie sprzeciwu od europejskiego nakazu zapłaty argumenty co do istoty sprawy, jest w tym kontekście pozbawiona znaczenia
Skład orzekający
M. Ilešič
prezes_izby
E. Jarašiūnas
sędzia
A. Ó Caoimh
sędzia
C. Toader
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących europejskiego nakazu zapłaty i jurysdykcji w sprawach transgranicznych, w szczególności w kontekście wdania się w spór i podnoszenia zarzutów jurysdykcyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sprzeciwu od europejskiego nakazu zapłaty i jego wpływu na jurysdykcję w ramach rozporządzenia Bruksela I.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia ważne niuanse proceduralne dotyczące europejskiego nakazu zapłaty i jurysdykcji, co jest kluczowe dla praktyków prawa cywilnego w sprawach transgranicznych.
“Czy sprzeciw od nakazu zapłaty otwiera drzwi do obrony jurysdykcyjnej? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI